පහත පලවන්නේ තිසරණී ගුණසේක්ර Daily FT වෙබ් අඩවියට සැපයූ ලිපියක Ai පරිවර්තනයකි. සංස්කරණය ‘විවරණ’ විසිනි.

මේ රටේ සතෙකුටවත් බඩගින්නේ සිටීමට සිදු නොවිය යුතුය.” වීදි සුනඛයින් සම්බන්ධයෙන් ජාතික ජන බලවේගයේ ජනාධිපතිවරණ දැන්වීමක පළ විය.

තරුණ පිරිසක් ආපන ශාලාවකට ඇතුළු වෙති. ඔවුන්ගෙන් එක් අයෙකු අන්ධ බව අයිතිකරුට වැටහුණු විට, ඔහු ඇයට බ්‍රේල් ක්‍රමයේ මෙනු පතක් ඉදිරිපත් කරයි. “ඔබ අප ගැන සිතුවේ කෙසේද?” ඇය මවිතයෙන් අසයි. “මම කඩේ විවෘත කරන විට, හැමෝම ගැනම සිතුවා,” අයිතිකරු පිළිතුරු දෙයි. “ඔබ මාලිමාවේ  සාමාජිකයෙක්ද?” ඇය අසයි. “ඔව් මිස්,” ඔහු පිළිතුරු දෙයි

ජාතික ජන බලවේගයේ ජනාධිපතිවරණ වෙළඳ දැන්වීම්, සැමට සාධාරණ සහ යුක්තිසහගත සමාජයක් ගොඩනඟන්නේ කෙසේද යන්න පිළිබඳ දාර්ශනික ජෝන් රෝල්ස්ගේ (John Rawls) ප්‍රසිද්ධ සිතුවිලි පරීක්ෂණය සිහි ගාන්වීය. එහිදී හොඳම විසඳුම වන්නේ කුළුණු දෙකක් මත පදනම් වූ විශ්වීය වශයෙන් යුක්තිසහගත සමාජයක් ගොඩනැඟීමයි: එනම්, වෙනත් අයෙකුගේ නිදහසට බාධා නොකර සැමට උපරිම නිදහස සහතික කරන නිදහස් මූලධර්මය සහ සැමට සාර්ථක වීමට සමාන අවස්ථාවක් ඇති බව තහවුරු කරන වෙනස්කම් මූලධර්මය යි.

එය ප්‍රායෝගිකව ජාතික ජන බලවේගයේ 2024 පොරොන්දුවකි: එනම්, රටේ සියලුම ජනතාවට නිදහසින් සහ අභිමානයෙන් ජීවත් විය හැකි නව ශ්‍රී ලංකාවකි.

ගෝඨාභය ගේ ආර්ථික විනාශයෙන් ශ්‍රී ලංකාව ගොඩඒම ඇරඹුණු අතර, ධනාත්මක ආර්ථික වර්ධනයක් නමැති ප්‍රධාන සංධිස්ථානය වෙත ළඟා වූයේ රනිල් වික්‍රමසිංහ ගේ ජනාධිපති ධුර කාලය තුළදීය. නමුත් මෙම ගොඩඒමේ බර විශාල කොටසක් දැරීමට සිදු වූයේ එය අවම වශයෙන් හෝ දරාගත නොහැකි වූ පිරිසටය. මෙම අසමතුලිතතාවය නිවැරදි කර, ශ්‍රී ලංකාව වඩාත් සාධාරණ සහ ජීවත් වීමට සුදුසු ස්ථානයක් ලෙස නැවත ගොඩනැඟීම ජාතික ජන බලවේගය ඡන්දදායකයින්ට දුන් පොරොන්දුවයි.

එසේ වුවද, වසර දෙකකට පසුවත්, සමාජ-ආර්ථික අසාධාරණයේ මූලික පදනම් අවධානයට ලක් වී නැත. අධික වක්‍ර බදු මගින් ජීවන වියදම දිගින් දිගටම ඉහළ නංවන අතර, රජය සෘජු බදු කැපීමක් පිළිබඳව කල්පනා කරමින් සිටී. උපයන විට ගෙවීමේ බදු සීමාව දැනට පවතින රුපියල් 150,000 සිට රුපියල් 200,000 දක්වා ඉහළ නැංවීම සලකා බලන බව වාර්තා වේ.

ශ්‍රී ලංකාවේ විධිමත් පෞද්ගලික අංශයේ සේවකයින්ගෙන් 92% ක්ම මසකට රුපියල් 100,000 ට වඩා අඩුවෙන් උපයති. එබැවින් මෙම යෝජිත බදු සහනයෙන් ප්‍රතිලාභ ලබන්නේ ඉහළ ආදායම් ලබන පෞද්ගලික අංශයේ සේවකයින්ගේ ඉතා සුළු ප්‍රතිශතයකටය. එමගින් අහිමි වන ආදායම පියවා ගැනීමට සිදුවන්නේ එකම ක්‍රමයකින් පමණි – එනම් තවත් වක්‍ර බදු පැනවීමෙනි, එය සාමාන්‍ය ලාංකිකයින්ගේ ජීවන වියදම තවත් ඉහළ නැංවීමට හේතු වේ.

ආර්ථිකය යනු රජයේ දුර්වලම තැන වන බැවින්, මධ්‍යම සහ අඩු ආදායම් ලබන මිලියන සංඛ්‍යාත ජනතාවගේ ආර්ථික පීඩනය නොසලකා හරිමින්, ඉහළ ආදායම් ලබන සුළුතරයකට ප්‍රතිලාභ දෙන ප්‍රතිපත්තියක් හඳුන්වා දීමට උත්සාහ කිරීම සම්බන්ධයෙන් විපක්ෂය රජයට චෝදනා කළ යුතුය. නමුත් රජය කරන ඕනෑම දෙයකට සිරිතක් ලෙස විරුද්ධ වන විපක්ෂය, මෙම පියවරට සහාය දක්වන බවක් පෙනෙන්නට තිබේ. ඉහළ ආදායම් ලබන්නන් සඳහා වත්කම් බද්දක් සහ උරුම බද්දක් හඳුන්වා දීමට ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදල කරන බලපෑම්වලට විරෝධය දැක්වීමේදී ද රජය සහ විපක්ෂය අතර එකඟතාවයක් ඇත.

කැලිෆෝනියාවේ 40 වන යෝජනාව වටා ඇති වූ ආන්දෝලනය, මෙම බහු-පක්ෂ එකඟතාවය තේරුම් ගැනීමට උපකාරී වේ. 40 වන යෝජනාවට ප්‍රාන්තයේ බිලියනපතියන්ගෙන් එක් වරක් පමණක් අය කරනු ලබන 5% ක වත්කම් බද්දක් පැනවීමේ යෝජනාවක් ඇතුළත් වේ. නොබෙල් ත්‍යාගලාභී ඇමෙරිකානු ආර්ථික විද්‍යාඥයින් හයදෙනෙකු ලිපියක් පළ කරමින් එය අගය කළේ “ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය සහ වංශාධිපතිත්වය අතර සටනේ තීරණාත්මක හැරවුම් ලක්ෂ්‍යයක්” විය හැකිය යනුවෙනි. සාමාන්‍ය කැලිෆෝනියානුවෙකු 5-6% ක ආදායම් බද්දක් ගෙවන විට බිලියනපතියන් ගෙවන්නේ 1.6% ක් පමණක් බව පෙන්වා දෙමින් ඔවුන් මෙසේ සඳහන් කළහ: “අනාගතයේදී කැලිෆෝනියාවට සශ්‍රීක වීමට ඉඩ සලසන්නේ බිලියනපතියන් අතළොස්සකට බදුවලින් නිදහස්ව ජීවත් වීමට ඉඩ හැරීමෙන් නොවේ; ආර්ථික වර්ධනයේ ප්‍රධාන යාන්ත්‍රණය වන සෞඛ්‍ය, අධ්‍යාපනය සහ පොදු යටිතල පහසුකම් සඳහා ප්‍රමාණවත්ව රජයෙන් වියදම් කිරීමයි. ඒ සඳහා දායක වන ලෙස ධන කුවේරයින්ගෙන්  ඉල්ලා සිටීම සාධාරණ ය.”

කැලිෆෝනියාවේ බිලියනපතියන් මෙම යෝජනාවට එරෙහිව දැඩි සටනක් කරන අතර එය තේරුම් ගත හැකිය. ප්‍රාන්තයේ රිපබ්ලිකන් නායකයින් ද ඊට විරුද්ධ වූ අතර එය ද තේරුම් ගත හැකිය. ප්‍රගතිශීලී යැයි කියනු ලබන ආණ්ඩුකාරවරයා ඇතුළු ප්‍රාන්තයේ ඩිමොක්‍රටික් නායකයින් බොහොමයක් ද ඊට විරුද්ධ වූ නමුත්, එය  තේරුම් ගත නොහැක්කකි. මෙම යෝජනාවට සහාය දක්වන ප්‍රාන්තයේ 54 දෙනෙකුගෙන් යුත් කොංග්‍රස් නියෝජිත පිරිසේ සාමාජිකයින් තිදෙනාගෙන් එක් අයෙකු වන කොංග්‍රස් මණ්ඩල සභික පෝ කන්නා පක්ෂයේ  මූලධර්ම සමඟ ගැළපෙන පියවරකට පක්ෂයේම නායකයින් බොහොමයක් විරුද්ධ වන්නේ මන්දැයි පැහැදිලි කළේය. “ඇමෙරිකානු ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයට ඇති ලොකුම තර්ජනය ඩොනල්ඩ් ට්‍රම්ප් සහ නියෝජිත මන්ත්‍රී මණ්ඩලයේ හෝ සෙනෙට් මණ්ඩලයේ බලය ලබා ගැනීමට නොහැකි වීමයැයි මතයක් තිබෙනවා. ඒ නිසා අපගේ පැත්තේ සිටින බිලියනපතියන් මත බදු පැනවීම අනුවණකමක් ලෙස ඔවුන් දකිනවා.” වෙනත් වචන වලින් කිවහොත්, ප්‍රතිපත්ති තීරණය කිරීමේදී මැතිවරණ ව්‍යාපාර සඳහා කෙරෙන මූල්‍ය පරිත්‍යාග සහ ඒවා සිදුකරන මිලියනපතියන්ගේ හා බිලියනපතියන්ගේ ස්වාර්ථකාමී හිමිකම් රකින භූමිකාව මෙයට හේතුව වී ඇත. එය ඇමරිකාවේ වුවද ශ්‍රී ලංකාවේ වුවද එක හා සමානය.

යොවුන් වියේ පසුවන පිරිමි ළමයෙකු හේනක වැඩ කරමින් සිටියි. ඔහුගේ බාල නංගී ළඟින්ම ඉඳගෙන පාඩම් කරමින් කරයි. ආර්ථික අපහසුතා හේතුවෙන් ඔහු පාසල් යෑම අත්හැර දමා ඇත. ගුරුවරයා ඔහු සොයා පැමිණ, සාමාන්‍ය ජනතාවට අධ්‍යානය පියාපත් බඳු යැයි පවසමින් නැවත පාසලට පැමිණෙන ලෙස ඉල්ලා සිටියි. තම නැගණියට ඉදිරියට යාමට අවස්ථාව ලබා දීමට, තමාට පියාඹීමට ඇති අවස්ථාව කැප කරන බව ළමයා පවසයි.

සැමට ප්‍රවේශ විය හැකි වඩා හොඳ අධ්‍යාපන ක්‍රමයක් ගොඩනැඟීමේ පොරොන්දුව ප්‍රදර්ශනය කළ ජාතික ජන බලවේගයේ ජනාධිපතිවරණ දැන්වීම එයයි.. මෙතෙක් බදුවලින් නිදහස් කර තිබූ පොත් සහ අධ්‍යාපන උපකරණ මත 18% ක වැට් බද්දක් පැනවීමට වික්‍රමසිංහ පාලනය ගත් අසාධාරණ තීරණයෙන් අනතුරුව මෙම දැන්වීම එළිදැක්වීම නිසා එයට සුවිශේෂී වැදගත්කමක් ලැබුණි. ජාතික ජන බලවේගය / ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ එම තීරණය දැඩි ලෙස විවේචනය කළේය. නමුත් වසර දෙකකට පසුත්, පොත් සහ අධ්‍යාපන උපකරණ මත තවදුරටත් 18% ක බද්දක් අය කෙරේ.

පොත් මත බදු පැනවීමට පෙර, වික්‍රමසිංහ පාලනය කොළඹ වරායේ චීන සැපයුම් මධ්‍යස්ථානයට ආදායම් සහ ලාභාංශ මත වසර 15ක පරිත්‍යාගශීලී බදු නිදහසක් ලබා දෙන ලදී. 2026 ජනවාරි මාසයේදී, ජාතික ජන බලවේගය රජය විසින් වරාය නගරයේ ඩොලර් බිලියන ගණනක ආයෝජන සඳහා වසර 15ක බදු වරාමයක් ලබා දීමේ යෝජනා ක්‍රමයක් අනුමත කරන ලදී.

2026 ජුනි මාසයේදී පැවති බදුකරණය පිළිබඳ සම්මන්ත්‍රණයකදී, ශ්‍රී ලංකා ආයතනයේ බදු සහ නියාමන ප්‍රධානී සුරේෂ් පෙරේරා අනතුරු ඇඟවූයේ, ආයෝජන මණ්ඩලය සහ වරාය නගරය ලබා දී ඇති බදු සහන අවලංගු කරන නව ගෝලීය ආයෝජන නීති සම්බන්ධයෙන් ශ්‍රී ලංකාවේ ප්‍රතිපත්ති සම්පාදකයින් “අඳුරේ සිටින” බවයි. ඔහු පැවසුවේ 2021 දී ආර්ථික සහයෝගීතාවය සහ සංවර්ධනය සඳහා වූ සංවිධානය විසින් අනුමත කරන ලද, බදු සහන කපා හැරීමේ එරෙහි නීතිය ගැනය. පසුගිය මූල්‍ය වර්ෂ හතරෙන් දෙකකදී අවම වශයෙන් යුරෝ මිලියන 750 ක ගෝලීය ආදායමක් ඇති සියලුම බහුජාතික සමාගම්වල ආයතනික ලාභ මත 15% ක අවම ගෝලීය බදු අනුපාතයක් එය හඳුන්වා දුන්නේය. එවැනි බහුජාතික සමාගමකට ශ්‍රී ලංකාව තුළ බදු විරාමයක් ලබා දුනහොත්, එම නොගෙවන 15% ක බද්ද එම සමාගමේ මව් සමාගමෙන් අය කර ගනු ඇත.

ශ්‍රී ලංකාවේ වර්තමාන සමාජ-ආර්ථික සහ දේශපාලන ස්ථාවරත්වය එහි දරිද්‍රතා පිටුදැකීමේ වැඩසටහන වන ‘අස්වැසුම’ මත අර්ධ වශයෙන් රඳා පවතී. මෙම වැඩසටහන නිශ්චිත කාල සීමාවකට තිබුණද, ප්‍රතිලාභීන්ට දරිද්‍රතාවයෙන් මිදීමට ඵලදායී ආදායම් මාර්ගයක් නිර්මාණය කිරීමට රජය මේ දක්වා අසමත් වී ඇති බැවින් එය තවදුරටත් ක්‍රියාත්මක කිරීමට සිදුව තිබේ. දුප්පතුන්ගේ සහ පහළ මධ්‍යම පන්තියේ ජීවිතවල වටිනාකම තේරුම් ගැනීමට රජයට ඇති නොහැකියාව හේතුවෙන් මෙම අඩුපාඩුව තවත් උග්‍ර වී තිබේ. ජාතික ජන බලවේගය  රජය නොවිධිමත් අංශය දකින්නේ ක්‍රමක්‍රමයෙන් විධිමත් ආර්ථිකයට ඇතුළත් කළ යුතු අවශ්‍යතාවයක් ලෙස නොව, සම්පූර්ණයෙන්ම අතුගා දැමිය යුතු කරදරකාරී දෙයක් ලෙසය. ඇතැම් ක්ෂුද්‍ර සහ කුඩා අනියම් ආර්ථික ව්‍යුහයන් විසින් ඇති කරන ගැටලු විසඳිය යුතු වුවද, බොහෝ ලාංකික දුප්පතුන්ට දරිද්‍රතාවයෙන් මිදීමට ඇති එකම මග බොහෝ විට මෙය බව වටහා ගැනීමද වැදගත්ය.

 2026 දෙවන කාර්තුව සඳහා වන ශ්‍රී ලංකා ශ්‍රම බලකා සංඛ්‍යාලේඛනවලට අනුව, රැකියාවල නියුතු ලාංකිකයින් මිලියන 8.25 කින් මිලියන 2.63 ක් ස්වයං රැකියාවල නියුතු අය වෙති. මෙයින් අදහස් කරන්නේ ඔවුන් නොවිධිමත් ආර්ථිකයට (අර්ධකාලීන ආර්ථිකය ඇතුළුව) අයත් වන බවයි. ඔපය පිළිබඳ ජාතික ජන බලවේගයේ පවතින උමතුවෙන් (එය ඔවුන් ගෝඨාභය රාජපක්ෂ සමඟ එක්වන උමතුවකි) තර්ජනයට ලක් නොවූවද, මෙම කම්කරුවන් ඕනෑම සුළු ආර්ථික බලපෑමකට පවා ගොදුරු විය හැකි ඉතා අවදානම් මට්ටමක පසුවෙති. මෙසේ තිබියදීත්, පහළ සහ මධ්‍යම මට්ටමේ පෞද්ගලික අංශයේ පවතින අඩු වේතන සහ අයහපත් සේවා කොන්දේසි නිසා බොහෝ දෙනෙක් නොවිධිමත් ආර්ථිකයට මනාපයක් දක්වති. ඇතැම් දේශපාලනඥයන් යෝජනා කරන පරිදි මෙම ජනතාව බලහත්කාරයෙන් නිෂ්පාදන අංශයට ගොනු කළ නොහැක. ඊට ඇති විසඳුම වන්නේ වඩාත් සාධාරණ වේතන සහ යහපත් සේවා කොන්දේසි ලබා දෙමින් පෞද්ගලික අංශයේ රැකියා වඩාත් ආකර්ෂණීය කිරීමයි. ධනවාදයේ ඉතිහාසය පුරාම එවැනි ධනාත්මක වෙනස්කම් සිදු වූයේ ධනවාදයේ අභ්‍යන්තර තාර්කිකත්වය නිසා නොව, කම්කරුවන්, සමාජය සහ රාජ්‍යය විසින් කරන ලද බාහිර බලපෑම් සහ මැදිහත්වීම් හේතුවෙනි.

වතු අංශයේ වේතන ඉහළ නැංවීම මගින් ජාතික ජන බලවේග රජය ප්‍රශංසනීය සාධාරණත්වයකින් සහ පූර්වාදර්ශයකින් කටයුතු කළේය. සුදුසු වේලාවේ ගත් පියවර ලංකා තේ අගාධයට වැටීමෙන් බේරා ගැනීමට හේතු වන්නට ඇත. පෞද්ගලික අංශයේ සේවකයින්ට සාධාරණත්වයක් තහවුරු කිරීම සඳහා විධිමත් පෞද්ගලික අංශයට මැදිහත් වීමට තරම් දැක්මක් සහ ධෛර්යයක් රජයට තිබේද යන්න තවමත් දැක ගැනීමට නැත. පෞද්ගලික අංශයේ සේවකයින්ගෙන් බහුතරයකට අවශ්‍ය වන්නේ උපයන විට ගෙවීමේ බදු කැපීමක් නොවන බව තේරුම් ගැනීම ඊට හොඳ ආරම්භයක් වනු ඇත.

නිලධාරියෙකු තම අලුත් ප්‍රධානියා මනා ලෙස ඇඳ පැළඳගත් කාන්තාව ඉදිරියෙහි ලිපිගොනු ගොඩක් තබමින්, තමා වසර 20 ක් විමර්ශන නිලධාරියෙකු ලෙස කටයුතු කළද, කිසි දිනෙක ‘හිස කෙළින් තබාගෙන’ තම රාජකාරිය කිරීමට ඉඩ නොලැබුණු බව පවසයි. එම ලිපිගොනු අතහැර දමා තිබූ විමර්ශන පිළිබඳ ඒවාය. ඇය තම නව නිලධාරියාට නැවත වැඩ ආරම්භ කරන ලෙස පවසන්නේ, දැන් ඔහුගේ ඉලක්ක සහ නව පාලනයේ ඉලක්ක එක හා සමාන බැවිනි.

මේ අවම වශයෙන් අතීත අපරාධ සඳහා හෝ දඬුවම් නොලබා සිටීමේ සංස්කෘතිය අවසන් කිරීමට පොරොන්දු වෙමින් ජාතික ජන බලවේගය ඉදිරිපත් කළ තවත් මැතිවරණ දැන්වීමකි. සමහර විට NPP ය විසින් අඩුම තරමින් හෝ කඩකර නොමැති පොරොන්දුව එයයි.  වන ආරණ්‍යයක සැඟවී සිටියදී අත්අඩංගුවට ගන්නා ලද ගලගොඩඅත්තේ ඥානසාර හිමියන් සම්බන්ධයෙන් නීතියට අනුව කටයුතු කිරීමට ඉඩ හැරීම හොඳ උදාහරණයකි.

රජවරුන්ගේ කාලයේ අපරාධකරුවෙකු සෙවීමට පවා රාජකීය ආරක්ෂකයින් විහාරස්ථානයකට ඇතුළු නොවනු ඇතැයි කියනු ලැබේ. නමුත් ඉතිහාසය පවසන්නේ වෙනත් කතාවකි. අවශ්‍ය අවස්ථාවලදී භික්ෂූන් වහන්සේලාට එරෙහිව පියවර ගැනීමට රජවරුන් පසුබට වූයේ නැත. ඊ.ඩබ්ලිව්. අධිකාරම් මහතා, බුද්ධඝෝෂ හිමියන්ගේ අංගුත්තර නිකාය අට්ඨකතාව වන මනෝරථපූරණිය උපුටා දක්වමින් පෙන්වා දෙන පරිදි, රජු සමඟ විහාරස්ථානයට පැමිණි රාජකීය පවුලේ කාන්තාවකට තරුණ භික්ෂුවක් පෙම් කළ අතර ඇයද ඔහුට පෙම් කළාය. ඔවුන් දෙදෙනාම මරා දමන ලදී කණිරාජනු-තිස්ස රජු (ක්‍රි.ව. 89-92) අසත්පුරෂ භික්ෂූන් 60 දෙනෙකු පමණ චේතියපබ්බතයෙන් (මිහින්තලයෙන්) පහළට හෙළා මරා දැමීමට නියෝග කළේය. “ඔවුන් සංඝික ආරවුලක් සම්බන්ධයෙන් රජුගේ තීරණය පිළිනොගත් අතර උපෝසථාගාරය තුළදීම රජු මරා දැමීමට කුමන්ත්‍රණය කළහ” .

දඬුවම් නොලබා සිටීමේ සංස්කෘතිය අවසන් කිරීම අත්‍යවශ්‍ය කරුණකි, නමුත් අවසානයේ දේශපාලන හා මැතිවරණමය වශයෙන් වඩාත්ම වැදගත් වන්නේ ජීවන වියදම් දැරිය හැකි මට්ටමකට ගෙන ඒමට සහ ජීවන තත්ත්වයේ ගුණාත්මකභාවයක් ඇති කිරීමට රජයට ඇති හැකියාවයි.

පොරොන්දු ඉටු නොවී පවතින විට සහ බලාපොරොත්තු බිඳ වැටෙන විට සිදුවන්නේ කුමක්ද?

රජයේ “රාජ්‍යය ත්‍රස්තවාදයෙන් ආරක්ෂා කිරීමේ පනත” එවැනි දවසකට එරෙහි රක්ෂණයක් ද?

මෙම පනතේ නවතම කෙටුම්පතෙහි, පෙර පැවති කෙටුම්පතෙහි තිබූ වඩාත් දරුණු වගන්ති කිහිපයක් අඩංගු නොවේ. එහෙත් ත්‍රස්තවාදය පිළිබඳ අර්ථ දැක්වීම තවමත් අවිනිශ්චිත ස්වරූපයකින් පැවතීම නිසා, විශේෂයෙන්ම සුළුජාතීන් සම්බන්ධයෙන් එය අයුතු ලෙස භාවිතා කිරීමට පුළුල් ඉඩක් විවර වේ. උදාහරණයක් ලෙස, සංස්කෘතික දේපළවලට හානි කිරීම නව සංස්කරණයේ ත්‍රස්තවාදය පිළිබඳ අර්ථ දැක්වීමට යටත් වන බැවින්, සිවිල් බෞද්ධයෙකු හෝ නොමැති ප්‍රදේශවල නව බෞද්ධ ආගමික ස්ථාන පිහිටුවීමට එරෙහිව විරෝධය පළ කරන උතුරු හෝ නැගෙනහිර දෙමළ ජාතිකයෙකු අත්අඩංගුවට ගැනීමට එය කෙසේ භාවිතා කළ හැකිදැයි සිතා ගැනීම අපහසු නැත.

PTSA හි නව සංස්කරණයේදී, ත්‍රිවිධ හමුදාවට සහ වෙරළාරක්ෂක බලකායට තවමත් ‘සාධාරණ සැකයක්’ මත ඕනෑම අයෙකු අත්අඩංගුවට ගැනීමට සහ වරෙන්තු නොමැතිව සෝදිසි කිරීම් සිදු කිරීමට පොලිස් බලතල ඇත. උතුරේ සහ නැගෙනහිරේ මෙය කුමන ආකාරයෙන් අයුතු ලෙස භාවිතා කරනු ඇත්ද යන්න අමුතුවෙන් කිව යුතු නොවේ. අපරාධයක් වැළැක්වීම සඳහා ‘අවශ්‍ය ඕනෑම පියවරක්’ ගැනීමට පවරා ඇති බලයද, දැනුවත්ව හෝ නොදැනුවත්ව, එය අයුතු ලෙස භාවිතා කිරීම සඳහා සීමාවක් රහිත අවකාශයකි. මෙම සියලු මර්දනකාරී වගන්ති සුළු ජාතීන් කෙරෙහි ක්ෂණික බලපෑමක් ඇති කරන අතරම, විශේෂයෙන්ම රජයේ ජනප්‍රියතාවය හීන වීමට පටන් විට, බහුතර ජනතාවද මෙම මරුදනකාරී බලපෑමෙන් ඔබ්බට නොයනු ඇත.

කෙටුම් පත් පනත මගින් ආරක්ෂක ලේකම්වරයාට ඕනෑම ප්‍රදේශයක් තහනම් ප්‍රදේශයක් ලෙස ප්‍රකාශයට පත් කිරීමටත්, පැය 72 ක් ඇතුළත මහේස්ත්‍රාත්වරයෙකුගෙන් නියෝගයක් ලබා ගැනීමටත් අවසර හිමිවේ. සාමකාමී සහ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී විරෝධතා වැළැක්වීමට මෙය කෙසේ භාවිතා කළ හැකිද යන්න නැවතත් ඉතා පැහැදිලිය.

 ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය ගැඹුරු කිරීමට සහ පුළුල් කිරීමට නීති හඳුන්වා දීමට ජාතික ජන බලවේගයට මහජන වරම සහ සංඛ්‍යාත්මක බලය තිබුණද, ඔවුන් තෝරාගෙන ඇත්තේ ඊට හාත්පසින්ම වෙනස් දෙයකි.

බලයේ සිටින පක්ෂයක් සිය බලය ආරක්ෂා කර ගැනීමට පනවන මර්දන නීති, එම පක්ෂය විපක්ෂයට පැමිණි පසු ඔවුන්ටම එරෙහිව භාවිතා කෙරෙනු ඇත. මන්ද, රජයකට එහි ජනප්‍රියතාවය සහ නීත්‍යානුකූලභාවය අහිමි වූ පසු, කොතෙක් මර්දන නීති තිබුණද ඉන් ආරක්ෂාවක් නොලැබෙන බැවිනි. ඊට ඇති එකම විසඳුම වන්නේ  පොරොන්දු ඉටු කිරීමයි. ජාතික ජන බලවේග රජයේ තුන්වන වසරේදී එස මාලිමාව දිශාවට හැරෙනු ඇත්ද?

තිසරණී ගුණසේක්ර