පහත පලවන්නේ ජාවිඩ් යූසුප් Sunday Times පුවත්පතට සැපයූ ලිපියක Ai පරිවර්තනයකි. සංස්කරණය ‘විවරණ’ විසිනි.
දේශපාලන ක්‍රියාකාරිකයෙකු වන ජාවිඩ් යූසුප් සෞදි ආරාබියේ හිටපු ශ්‍රී ලංකා තානාපතිවරයෙකි.

ශ්‍රී ලංකාවේ දේශපාලන ඉතිහාසය තුළ ආණ්ඩු වෙනස්වීම්, දැඩි මැතිවරණ තරඟකාරීත්වයන් සහ මහජනතාවගේ දැඩි අප්‍රසාදයට පත් වූ කාලපරිච්ඡේද රැසක් දක්නට ලැබුණි. එසේ වුවද, 2022 වසර දක්වාම ආණ්ඩු බලයෙන් පහ කරනු ලැබුවේ මූලික වශයෙන් ව්‍යවස්ථාපිත සහ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ක්‍රමවේදයන් මඟිනි. දේශපාලන ප්‍රතිවාදීකම් කෙතරම් කටුක වුවත්, මැතිවරණ, පාර්ලිමේන්තු බල පෙරළි සහ සාකච්ඡා මාර්ගයෙන් සිදු වූ දේශපාලන බලහුවමාරුව මඟින් රාජ්‍යයේ ස්ථාවරත්වය යම් මට්ටමකට හෝ ආරක්ෂා කිරීමට වගබලා ගන්නා ලදී.

නමුත් ‘අරගලය’ ලෙස ජනප්‍රිය වූ 2022 වසරේ ජනතා නැඟිටීම, එම සාම්ප්‍රදායික ගමන් මඟෙන් සම්පූර්ණයෙන්ම බැහැර වූ අතර, එය ශ්‍රී ලංකාවේ පාලන ක්‍රමයේ පවතින භයානක ව්‍යුහාත්මක දුර්වලතාවයක් නිරාවරණය කළේය. එනම්, විධායක ජනාධිපති ධුරය වටා බලය අසීමිත ලෙස කේන්ද්‍රගත වී තිබීමයි.

අරගලය පෙර නොවූ විරූ එකක් වූයේ එය දේශපාලන පක්ෂයක්, වෘත්තීය සමිතියක් හෝ එක්තරා ජනප්‍රිය නායකයෙකු විසින් මෙහෙයවනු ලැබූවක් නොවූ බැවිනි. එය සාමාන්‍ය පුරවැසියන්ගේ කලකිරීම සහ පීඩාව තුළින් ස්වයංසිද්ධව මතු වූවකි. ඉන්ධන සඳහා වූ දිගු පෝලිම්, උග්‍ර ගෑස් හිඟය, දරාගත නොහැකි උද්ධමනය, ඖෂධ හිඟකම සහ ජීවනෝපාය මාර්ග බිඳ වැටීම වැනි කරුණු මිනිසුන්ගේ ඉවසීමේ සීමාව ඉක්මවා යාමට හේතු විය. අදූරදර්ශී කෘෂිකාර්මික ප්‍රතිපත්ති හේතුවෙන් ගොවීන් දැඩි විනාශයකට මුහුණ දුන් අතර, මධ්‍යම පන්තියට තම ඉතුරුම් සහ ආර්ථික සුරක්ෂිතභාවය දියවී යන අයුරු බලා සිටීමට සිදු විය. බොහෝ පුරවැසියන්ට දෛනික ජීවිතය පවත්වාගෙන යාම පවා දරාගත නොහැකි මට්ටමකට පත්ව තිබුණි.

සියලුම ජනවාර්ගික කොටස්, වෘත්තීන් සහ වයස් කාණ්ඩවලට අයත් ජනයා ගාලු මුවදොර (Galle Face) පිටියට රොක් වී, දැන් ඓතිහාසික ස්ථානයක් බවට පත්ව ඇති ‘ගෝඨාගෝගම’ නිර්මාණය කළහ. ඔවුන්ව එකට බැඳ තැබුවේ කිසියම් දේශපාලන මතවාදයක් නොව, රටේ නායකත්වය අන්ත ලෙස අසාර්ථක වී ඇතැයි යන පොදු හැඟීමයි. ‘ගෝඨා ගෝ හෝම්’ යන සටන් පාඨයෙන් සංකේතවත් වූයේ එවකට ජනාධිපතිව සිටි ගෝඨාභය රාජපක්ෂට එරෙහි පුද්ගලික කෝපය පමණක් නොවේ; එය ජනතාවගේ පීඩාවන් හමුවේ අන්ධව සහ බිහිරිව ක්‍රියා කළ සමස්ත පාලන ව්‍යුහයම ප්‍රතික්ෂේප කිරීමකි.

වඩාත්ම වැදගත් කරුණ නම්, අරගලය ආරම්භ වූයේ ‘ක්‍රමවේදයේ වෙනසක්’ (System Change) සඳහා වූ ව්‍යාපාරයක් ලෙස නොවීමයි. එම ඉල්ලීම මතු වූයේ පසුව, එනම් විරෝධතාකරුවන්, බුද්ධිමතුන් සහ සිවිල් ක්‍රියාකාරීන් අතර ඇති වූ සාකච්ඡා මඟිනි. එහි මුල් අවධියේදී, මෙම නැඟිටීම හුදෙක් ආර්ථික බියකරු සිහිනයක සිරවී සිටි ජනතාවකගේ අසරණ ප්‍රකාශනයක් පමණක් විය. මන්ද, මහජන විශ්වාසය මුළුමනින්ම ගිලිහී ගිය ආණ්ඩුවක් වහාම ප්‍රතිස්ථාපනය කිරීම සඳහා වූ කිසිදු ව්‍යවස්ථාපිත යාන්ත්‍රණයක් ඔවුන් සතුව නොතිබූ බැවිනි.

ශ්‍රී ලංකාව කිසිසේත්ම නොසලකා නොහැරිය යුතු ප්‍රධානතම පාඩම මෙයයි.

නිසි ලෙස ක්‍රියාත්මක වන ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී රටවල, ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාපිත පද්ධතීන් මඟින් තම නීත්‍යානුකූලභාවය (මහජන පිළිගැනීම) අහිමි වන ආණ්ඩු බලයෙන් පහ කිරීම සඳහා සාමකාමී සහ විධිමත් ක්‍රමවේදයන් සලසා දෙයි. පාර්ලිමේන්තු ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ක්‍රමයක් පවතින රටවල, විශ්වාසභංග යෝජනා, පක්ෂ අභ්‍යන්තරයේ හටගන්නා කැරලි හෝ පාර්ලිමේන්තු බල තුලනයේ සිදුවන වෙනස්වීම් (ප්‍රතිසංවිධාන) මඟින් ආණ්ඩුවක් පරාජයට පත් කළ හැකිය. එවැනි පාලන ක්‍රම මඟින් දේශපාලන නම්‍යශීලීත්වයක් ඇති කරන අතර, මහජන කෝපය වීදි ගැටුම් දක්වා ගමන් කිරීමට ඉඩ නොතබා, ආයතනික ව්‍යුහයන් හරහා ක්‍රමානුකූලව යොමු කිරීමට අවස්ථාව සලසා දෙයි.

කෙසේ වුවද, ශ්‍රී ලංකාවේ විධායක ජනාධිපති ක්‍රමය මඟින් එවැනි ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී නම්‍යශීලීත්වයක් දැඩි ලෙස සීමා කරනු ලබයි. වරක් තේරී පත් වූ පසු, විධායක ජනාධිපතිවරයෙකු අතිමහත් බලතල සමුදායක් භුක්ති විඳින අතර, තම නිල කාලය තුළ සෘජු මහජන වගවීමෙන් බොහෝ දුරට නිදහස්ව  පසුවෙයි. ජනාධිපතිවරයා කෙරෙහි මහජන විශ්වාසය අතිමහත් ලෙස බිඳ වැටුණු අවස්ථාවකදී පවා, දෝෂාභියෝගයක් මඟින් හැර ඔහුව ධුරයෙන් ඉවත් කිරීම සඳහා ප්‍රායෝගිකව වෙනත් කිසිදු ව්‍යවස්ථාපිත යාන්ත්‍රණයක් නොමැති තරම්ය.

ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවට අනුව, ජනාධිපතිවරයෙකු ධුරයෙන් ඉවත් කළ හැක්කේ ව්‍යවස්ථාව චේතනාන්විතව උල්ලංඝනය කිරීම, රාජද්‍රෝහී වීම, අල්ලස් ගැනීම, නිලතල අවභාවිතය ඇතුළත් විෂමාචාරයන්, දූෂණය, හෝ ශාරීරික හෝ මානසික අසමත්කම (නොහැකියාව) වැනි සීමිත කරුණු කිහිපයක් මත පමණි. මෙම දෝෂාභියෝග ක්‍රියාවලියම අතිශයින්ම සංකීර්ණ මෙන්ම දේශපාලනිකව ඉතා වෙහෙසකර එකකි. ඒ සඳහා සමස්ත පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරුන්ගෙන් තුනෙන් දෙකකට (2/3) නොඅඩු පිරිසක් අත්සන් තැබූ යෝජනාවක් අවශ්‍ය වන අතර, ඉන් අනතුරුව ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය මඟින් විමර්ශනයක් පවත්වා ඒ පිළිබඳ නිගමනයකට එළඹිය යුතුය. අවසාන වශයෙන්, එය පාර්ලිමේන්තුවේ තුනෙන් දෙකක බහුතර ඡන්දයකින් ද අනුමත විය යුතුය.

ප්‍රායෝගික දේශපාලනමය වශයෙන් ගත් කල, ජනාධිපතිවරයාට තම පාර්ලිමේන්තු බහුතරයේ සහයෝගය දැනටමත් අහිමි වී ඇත්නම් මිස, මෙම ක්‍රියාවලිය සාර්ථක කර ගැනීම මුළුමනින්ම පාහේ කළ නොහැක්කකි. බලසම්පන්න නායකයන් කෙරෙහි දක්වන අන්ධ ගැති පක්ෂපාතීත්වය විසින් ආයතනික ස්වාධීනත්වය නිතරම යටපත් කරනු ලබන ශ්‍රී ලංකාවේ දේශපාලන සංස්කෘතිය තුළ, ධුරයේ සිටින විධායක ජනාධිපතිවරයෙකුට අභියෝග කිරීමට පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරුන් මැලි කමක් දක්වති.

1990 දශකයේ මුල් භාගයේදී රණසිංහ ප්‍රේමදාස ජනාධිපතිවරයාට එරෙහිව දියත් වූ අසාර්ථක දෝෂාභියෝග උත්සාහය, රට තුළ විශාල දේශපාලන අප්‍රසාදයක් පැවති මධ්‍යයේ වුවද, ධුරයේ සිටින ජනාධිපතිවරයෙකු ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථානුකූලව ධුරයෙන් ඉවත් කිරීම කෙතරම් දුෂ්කර දැයි පෙන්වන කදිම නිදසුනකි.

මෙම ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාපිත අනම්‍යශීලීභාවය අරගල සමයේදී ඉතා පැහැදිලිව නිරාවරණය විය.

2022 මැද භාගය වන විට, රජය කෙරෙහි පැවති මහජන විශ්වාසය මුළුමනින්ම බිඳ වැටී තිබුණි. එසේ වුවද, පවතින ව්‍යවස්ථාපිත ව්‍යුහය මඟින් වහාම සිදු කළ හැකි ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී නිවැරදි කිරීමක් සඳහා කිසිදු ප්‍රායෝගික මඟක් සලසා දුන්නේ නැත. ජනතාව ජනාධිපතිවරයා කෙරෙහි විශ්වාසය අහිමි කරගෙන සිටි පළියටම, පාර්ලිමේන්තුවට පමණක් ඔහුව ධුරයෙන් ඉවත් කිරීමට හැකියාවක් තිබුණේ නැත. එබැවින්, අතිමහත් මහජන ප්‍රතික්ෂේප කිරීම මධ්‍යයේ වුවද, ආණ්ඩුව දිගින් දිගටම බලයේ රැඳී සිටියේය.

මහජන කලකිරීම් තවදුරටත් උග්‍ර වෙද්දී, අවසානයේදී ජනතාව තත්ත්වය තමන්ගේ අතට ගැනීමට පෙළඹුණහ. විරෝධතාකරුවන් විසින් ජනාධිපති මන්දිරය සහ ජනාධිපති ලේකම් කාර්යාලය ඇතුළු ප්‍රධාන රාජ්‍ය ආයතන වටලා ඒවාට කඩා වැදුණහ. ජනාධිපති ගෝඨාභය රාජපක්ෂ රටින් පලා ගිය අතර, අවසානයේදී විදේශගතව සිට තම ඉල්ලා අස්වීම භාර දුන්නේය. බොහෝ දෙනෙකු මෙය ‘ජන බලයේ ජයග්‍රහණයක්’ ලෙස සමරනු ලැබුවද, සැබෑ යථාර්ථය නම් ඒ වන විට රට සම්පූර්ණ බිඳවැටීමකට භයානක ලෙස සමීප වී තිබීමයි.

දේශපාලන බල හුවමාරු යාන්ත්‍රණයක් ලෙස මහජන නැඟිටීම් මත යැපීමට කිසිදු ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී රටකට ආරක්ෂිතව හැකියාවක් නැත.

අරගලය පැවති මුළු කාලයෙන් වැඩි කොටසක් එය බොහෝ දුරට සාමකාමී ස්වභාවයක් ගත්තද, අනාගතයේදී ඇති වන නැඟිටීම් ද එලෙසම සාමකාමී වනු ඇතැයි අපේක්ෂා කළ නොහැක. ආර්ථික බිඳවැටීම, දේශපාලන අස්ථාවරත්වය සහ රාජ්‍ය ආයතන මුළුමනින්ම අඩපණ වීම, ප්‍රචණ්ඩත්වය සහ අරාජිකත්වය වර්ධනය වීම සඳහා සාරවත් බිමක් සකසයි. ව්‍යවස්ථාපිත මාවත් අසාර්ථක වූ තැන, ව්‍යවස්ථාවෙන් බාහිර ක්‍රමවේදයන් කරළියට පැමිණීම වැළැක්විය නොහැක්කකි. අර්ථවත් ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා ප්‍රතිසංස්කරණ තවදුරටත් ප්‍රමාද කළහොත් ශ්‍රී ලංකාවට මුහුණ දීමට සිදුවන සැබෑ අනතුර මෙයයි.

සමහර දේශපාලන නිරීක්ෂකයින් තර්ක කරන්නේ 2022 වසරේ සිදුවීම් සුවිශේෂී වූ ඒවා බවත්, ඒවා නැවත සිදු වීමට ඉඩක් නොමැති බවත්ය. එම උපකල්පනය අනතුරුදායක ලෙස උදාසීන එකකි. මන්ද, ඊට පාදක වූ ව්‍යුහාත්මක තත්ත්වයන් තවමත් විසඳී නොමැති බැවිනි. ආර්ථිකය යථා තත්ත්වයට පත්වීම තවමත් දුර්වල මට්ටමක පවතින අතර, දේශපාලන ආයතන කෙරෙහි මහජන අවිශ්වාසය ද එලෙසම පවතී. එමෙන්ම පාලන ක්‍රමය පිළිබඳ කලකිරීම සමාජයේ බොහෝ ක්ෂේත්‍ර පුරා දිගින් දිගටම දැකගත හැකිය. විධායක ජනාධිපති ක්‍රමය එලෙසම නොවෙනස්ව පවතින අතරතුර, තවත් බරපතල ආර්ථික හෝ දේශපාලන අර්බුදයක් මතු වුවහොත්, තම පීඩාවන්ට ප්‍රතිචාර දැක්වීමට අසමත් පාලන පද්ධතියක් තුළ තමන් නැවත වතාවක් කොටු වී ඇතැයි පුරවැසියන්ට හැඟෙන්නට ඉඩ තිබේ.

මීළඟ නැඟිටීම මීට වඩා බෙහෙවින් විනාශකාරී විය හැකිය. හුදකලා ප්‍රචණ්ඩ ක්‍රියා කිහිපයක් සිදු වුවද, රාජ්‍යය මුළුමනින්ම අවුල් ජාලාවකට ඇද නොවැටීම නිසා 2022 වසරේදී ශ්‍රී ලංකාව වාසනාවන්ත විය. නමුත් ලොව පුරා උදාහරණවලින් පැහැදිලි වන්නේ මහජන කෝපය ව්‍යවස්ථාපිත සීමාවන්ගෙන් බැහැරව පුපුරා ගිය විට, එහි ප්‍රතිඵල අනපේක්ෂිත සහ මහා විනාශකාරී විය හැකි බවයි. සමාජ නොසන්සුන්තාවය, දිගුකාලීන අස්ථාවරත්වයක්, වාර්ගික ආතතීන්, ආර්ථිකය අඩපණ වීම සහ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ආයතන පවා මුළුමනින්ම බිඳ වැටීම දක්වා වේගයෙන් වර්ධනය විය හැකිය.

එබැවින් විධායක ජනාධිපති ක්‍රමය අහෝසි කිරීම යනු හුදෙක් දේශපාලන සටන් පාඨයක් පමණක් නොවේ; එය ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී අවශ්‍යතාවයකි.

මෙම ක්‍රමය අහෝසි කිරීමට විරුද්ධ විවේචකයන් බොහෝ විට තර්ක කරන්නේ, රටේ ස්ථාවරත්වය සහ තීරණාත්මක පාලනය සහතික කිරීම සඳහා ශ්‍රී ලංකාවට ශක්තිමත් විධායක ජනාධිපතිවරයෙකු අවශ්‍ය බවයි. එසේ වුවද, 2022 වසරේ සිදුවීම් මඟින් පැහැදිලිවම ඔප්පු කර පෙන්වූයේ ඊට හරියටම ප්‍රතිවිරුද්ධ දෙයයි.

බලය අසීමිත ලෙස කේන්ද්‍රගත වීම නිසා උඩඟුකම, බරපතල ප්‍රතිපත්තිමය වැරදි සහ ආයතනික ව්‍යුහයන් අඩපණ වීම සිදු විය හැකිය. මන්ද, එහිදී තීරණ ගැනීමේ ක්‍රියාවලිය මහජන වගවීමෙන් මුළුමනින්ම පරිබාහිරව (ආරක්ෂා වී) සිදු වන බැවිනි. එවැනි නායකත්වයක් අසාර්ථක වූ විට, මුළු රාජ්‍ය ව්‍යුහයම දැඩි අවදානමකට ලක් වේ; මන්ද, පවතින තත්ත්වය සාමකාමීව නිවැරදි කිරීම සඳහා ප්‍රමාණවත් ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාපිත ආරක්ෂණ එහි නොමැති බැවිනි.

වඩාත් ශක්තිමත් පාර්ලිමේන්තු ක්‍රමයකට නැවත හැරීම මඟින් (ආණ්ඩුවේ) සාමූහික වගකීම සහ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ජනතා හඬට සංවේදී වීම නැවත ස්ථාපිත කෙරෙනු ඇත. එවැනි ක්‍රමයක් තුළ, මහජන විශ්වාසය ගිලිහී යන ආණ්ඩු රාජ්‍යයේ ස්ථාවරත්වයටම තර්ජනයක් එල්ල නොකර පාර්ලිමේන්තුව හරහාම වෙනස් කිරීමට අවස්ථාව ලැබෙනු ඇත. එමඟින් දේශපාලන අර්බුද වීදි කරා පැතිරී යාම වෙනුවට ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාපිත සීමාවන් තුළම රඳවා ගැනීමට හැකි වේ.

විධායක ජනාධිපති ක්‍රමය අහෝසි කිරීමෙන් පමණක් ශ්‍රී ලංකාවේ සියලුම ප්‍රශ්න විසඳෙන්නේ නැත. දූෂණය, අධිකරණයේ ස්වාධීනත්වය, මැතිවරණ වගවීම සහ රාජ්‍ය පරිපාලනයට අදාළ පුළුල් ප්‍රතිසංස්කරණ ද ඒ සඳහා අත්‍යවශ්‍ය වේ. නමුත්, විධායක බලය මෙලෙස අසීමිත ලෙස කේන්ද්‍රගත වී තිබීම ඉවත් කිරීම, අර්ථවත් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ප්‍රතිසංස්කරණ කරා යන ගමනේ පළමු සහ වඩාත්ම මූලික පියවරයි.

එබැවින්, පුන පුනා පළ වූ මහජන අපේක්ෂාවන් සහ දිගුකාලීන පොරොන්දු මධ්‍යයේ වුවද, මේ වන විට සිය පාලන කාලය වසර දෙකකට ආසන්න වෙමින් පවතින ජාතික ජන බලවේග රජය, විධායක ජනාධිපති ක්‍රමය අහෝසි කිරීම සඳහා තවමත් කිසිදු ස්ථිර පියවරක් ගෙන නොතිබීම දැඩි සේ කලකිරීමට කරුණකි. විපක්ෂයේ දේශපාලන පක්ෂ ද මෙම ප්‍රශ්නය මතු නොකිරීම සහ එය තමන්ගේ ප්‍රමුඛතාවලින් බැහැර කර ඇති බවක් පෙනෙන්නට තිබීම ඊට සමානවම හෝ ඊටත් වඩා කනගාටුදායකය. ජාතික ජන බලවේග රජය මෙම ගැටලුව විසඳීමට ප්‍රමාද කිරීම, දේශපාලන පක්ෂ වරක් බලයට පත් වූ පසු එම ධුරය මඟින් තමන්ට හිමි වන අතිමහත් බල අධිකාරිය අත්හැරීමට මැලි වන්නේ ද යන්න පිළිබඳව සාධාරණ සැක සංකා මතු කරයි.

2022 වසරේදී අත්දුටු ආකාරයේ තවත් ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාපිත බිඳවැටීමක් දරා ගැනීමට ශ්‍රී ලංකාවට තවදුරටත් පුළුවන්කමක් නැත. අරගලය යනු හුදෙක් ආර්ථික අර්බුදයකට එරෙහිව කළ විරෝධතාවයක්ම පමණක් නොවේ. වගවීම සඳහා වන සාමකාමී යාන්ත්‍රණයන් අහුරා ලන ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී පාලන ක්‍රමයන්ට, අවසානයේදී පිපිරීයන මහජන විරෝධයකට මුහුණ දීමට සිදුවන බවට එය ජනතාව විසින් ලබා දුන් බරපතල අනතුරු ඇඟවීමකි.

එම අනතුරු ඇඟවීම නොසලකා හැරියහොත්, මීට වඩා බෙහෙවින් අනතුරුදායක තත්ත්වයන් යටතේ ඉතිහාසය නැවත වරක් පුනරාවර්තනය වීමේ අවදානමකට රට මුහුණ දෙනු ඇත.

එබැවින් ශ්‍රී ලංකාව ඉදිරියේ ඇති තේරීම ඉතා පැහැදිලිය. එක්කෝ විධායක ජනාධිපති ක්‍රමය අහෝසි කිරීමට ප්‍රමුඛතාවය දෙමින් අර්ථවත් ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා ප්‍රතිසංස්කරණ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී එකඟතාවයකින් යුතුව දැන්ම ක්‍රියාත්මක කළ යුතුය; නැතහොත් ව්‍යවස්ථාපිත ව්‍යුහයන්ගෙන් පරිබාහිරව වෙනසක් ඉල්ලා සිටීම සඳහා අනාගත පරපුරට නැවත වතාවක් වීදි බැසීමට සිදුවනු ඇත.

මීළඟ වතාවේදී එහි ප්‍රතිඵල හුදෙක් (පාලකයෙකුගේ) ඉල්ලා අස්වීමකින් සහ බල හුවමාරුවකින් පමණක් අවසන් නොවනු ඇත. ඒ වෙනුවට, දැනට රට යථා තත්ත්වයට පත් කර ගැනීමට දැඩි ලෙස වෙහෙසෙමින් සිටින ආර්ථික අර්බුදයට වඩා බෙහෙවින් දරුණු වූ, දිගුකාලීන අස්ථාවරත්වයක් සහ අරාජිකත්වයක් කරා එය මුළු රටම තල්ලු කර දැමිය හැකිය.

The post විධායක ජනාධිපතික්‍රමය අහෝසි නොකිරීම විනාශයකට අත වැනීමකි.. appeared first on විවරණ.

2019 අප්‍රේල් 21 වන පාස්කු ඉරිදා ශ්‍රී ලංකාවට එල්ල වූ අමානුෂික ත්‍රස්ත ප්‍රහාරයෙන් වසර හතකට පසු, සමාජ හා ආගමික කේන්ද්‍රය (CSR) විසින් මෙම විශේෂ වාර්තාව ප්‍රකාශයට පත් කිරීමේ මූලික අරමුණ වන්නේ එම මතකය ආවර්ජනය කිරීම, වේදනාව බෙදා ගැනීම සහ ඉන් ඔබ්බට ගොස් සත්‍යය අනාවරණය කර ගැනීමත්, අපරාධ යුක්තිය ඉටු කර ගැනීම සඳහා යම් බලපෑමක් එල්ල කරමින් යුක්තියේ බලාපොරොත්තුව කරා ළඟා වීමත් ය.

ප්‍රහාරයෙන් වසර හතකට පසු, විමර්ශන කටයුතු සාධනීය දිශාවකට ගමන් කරමින් පවතින බව පෙනී යන අතර, මෙම වාර්තාව මගින් මේ දක්වා පවත්වා ඇති විමර්ශන අටක (08) ක්‍රියාවලිය විශ්ලේෂණාත්මකව විමසා බලයි. පසුගිය වසර හතක කාලය තුළ පාස්කු ඉරිදා ත්‍රස්ත ප්‍රහාරය සම්බන්ධයෙන් විවිධ කමිටු, කොමිෂන් සභා සහ විමර්ශන අංශ මගින් පරීක්ෂණ පවත්වා ඇත. මෙම විමර්ශනවලින් සමහරක් ප්‍රහාරය පිළිබඳ සත්‍ය සොයා බැලීමට අරමුණු කළ ඒවා වූ අතර, අනෙක් ඒවා එල්ල වන චෝදනා යටපත් කිරීමේ දේශපාලන අරමුණින් මෙහෙයවන ලද ඒවා විය.

විනිසුරු විජිත් මලල්ගොඩ කමිටුව: ප්‍රහාරයෙන් පැය 24ක් ඇතුළත පත් කරන ලද මෙම කමිටුව, බුද්ධි තොරතුරු ලැබී තිබියදීත් ප්‍රහාරය වළක්වා ගැනීමට අපොහොසත් වීම පිළිබඳ මූලික කරුණු අනාවරණය කළේය.

විනිසුරු ජනක ද සිල්වා මහතා යටතේ පත්කළ ජනාධිපති පරීක්ෂණ කොමිෂන් සභාව (PCoI): වඩාත් පුළුල් විමර්ශනයක් සිදු කළ මෙම කොමිෂන් සභාව, හිටපු ජනාධිපති මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මහතා ඇතුළු පුද්ගලයන්ට එරෙහිව අපරාධ චෝදනා එල්ල කිරීමට නිර්දේශ කළ අතර, ඇතැම් සංවිධාන තහනම් කිරීමේ සිට අධ්‍යාපන ප්‍රතිසංස්කරණ දක්වා වූ නිර්දේශ රාශියක් ඉදිරිපත් කළේය.

ආරක්ෂක අංශ අතර පැවති බරපතල සම්බන්ධීකරණ හිඟය සහ බුද්ධි අංශ සහරාන් පිළිබඳව දැනුවත්ව සිටි බව මෙහිදී අනාවරණය විය. මීට අමතරව, පාස්කු ඉරිදා ත්‍රස්ත ප්‍රහාරය හුදකලා සිදුවීමක් නොව, බලය ලබාගැනීම සඳහා වූ කුමන්ත්‍රණයක ප්‍රතිඵලයක් විය හැකි බවට සැක මතු කරන නිරීක්ෂණ ද මෙම කාරක සභා වාර්තාවට ඇතුළත් විය.

බ්‍රිතාන්‍යයේ චැනල් 4 (Channel 4) නාලිකාව විසින් කරන ලද හෙළිදරව් කිරීම් සම්බන්ධයෙන් පත් කරන ලද මෙම කමිටුව, චුදිතයන්ගෙන්ම සාක්ෂි විමසීම මගින් ඔවුන්ව නිදොස් කොට නිදහස් කිරීමට උත්සාහ කර ඇති බව බැලූ බැල්මට නිරීක්ෂණය වේ.

පාස්කු ප්‍රහාරය පිළිබඳ මුල් විමර්ශනවල අධීක්ෂණ නිලධාරීන් ලෙස කටයුතු කළ රවී සෙනෙවිරත්න සහ ශානි අබේසේකර යන මහත්වරුන් ජාතික ජන බලවේගයේ (NPP) විශ්‍රාමික පොලිස් සාමූහිකයේ වැඩසටහනට සම්බන්ධ වී දින කිහිපයකට පසු මෙම කමිටුව පත් කරන ලදී. මෙම කමිටුව පෙර වාර්තාවලින් ඔබ්බට යමින්, ප්‍රහාරය සම්බන්ධයෙන් ශානි අබේසේකර සහ රවී සෙනෙවිරත්න වගකිව යුතු බවට නිරීක්ෂණ ඉදිරිපත් කළේය.

මෙම විමර්ශන අතරතුර, අපරාධ පරීක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුව (CID) ප්‍රහාරකයන්ට සම්බන්ධ පුද්ගලයන් සැලකිය යුතු සංඛ්‍යාවක් අත්අඩංගුවට ගත් අතර, ඔවුන්ගෙන් බහුතරයකට එරෙහිව දැනටමත් අපරාධ නඩු පවරා ඇත. සහරාන්ව මෙහෙයවනු ලැබුවේ කුමන පාර්ශවයන් විසින්ද යන්න පිළිබඳව විමර්ශනය කරමින් සිටියදී, ජනාධිපතිවරණයත් සමඟ එම විමර්ශන අතරමග නතර විය.

දේශපාලන අවශ්‍යතා මත ඇතැම් පාර්ශවයන් පාස්කු ඉරිදා ත්‍රස්ත ප්‍රහාරයට සම්බන්ධ කිරීමට ගත් උත්සාහයන් සහ ප්‍රහාරය පිළිබඳ සත්‍යය යටපත් කිරීමට ගත් උත්සාහයන් සම්බන්ධයෙන් මෙම කාලසීමාව තුළ සිදු කරන ලද විමර්ශනවලට චෝදනා එල්ල විය. විමර්ශනවල මුල් වසර දෙක තුළ පමණක් අපරාධ පරීක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුවේ (CID) අධ්‍යක්ෂවරුන් පස් දෙනෙකුට වඩා වැඩි පිරිසක් ස්ථානමාරු කරනු ලැබීය

යුක්තිය ඉටුවනු ඇතැයි යන යම් බලාපොරොත්තුවක් ඇති වන ආකාරයෙන් විමර්ශන ආරම්භ වී ඇත. මූලික වශයෙන්, චැනල් 4 (Channel 4) අනාවරණයන් පිළිබඳ විමර්ශන මේ වන විට සිදු කෙරෙමින් පවතී.

සත්‍යය අනාවරණය කර ගැනීම සඳහා පත් කරන ලද, අපට නිරීක්ෂණය කළ හැකි සියලුම කමිටු සහ කොමිෂන් සභා වාර්තාවලින් පෙනී යන්නේ, මෙම ප්‍රහාරය සහරාන් හෂීම් ඇතුළු කල්ලියකගේ ක්‍රියාවක් පමණක් නොවන බවත්, එයින් ඔබ්බට ගිය සංවිධානාත්මක කුමන්ත්‍රණයක ලක්ෂණ එහි පවතින බවත්ය.

1. බුද්ධි අංශවල අසාර්ථකත්වය සහ නොමඟ යැවීම්: ප්‍රහාරයට පෙර රාජ්‍ය බුද්ධි සේවය (SIS) සහ හමුදා බුද්ධි අධ්‍යක්ෂ මණ්ඩලය (DMI) සතුව තොරතුරු තිබුණද, ඒවා නිසි පරිදි හුවමාරු කර නොගන්නා ලදී. විශේෂයෙන්ම, සහරාන් ශ්‍රී ලංකාව තුළ සිටියදී ඔහු ඉන්දියාවට ගොස් ඇති බවට හමුදා බුද්ධි අංශ දැරූ වැරදි මතය බරපතල සැකයක් මතු කරන කරුණකි.
2. චැනල් 4 අනාවරණය, සුරේෂ් සලෙයි සහ බුද්ධි අංශ: හන්සීර් අසාද් මවුලානා විසින් කරන ලද අනාවරණයට අනුව, රාජ්‍ය බුද්ධි සේවයේ හිටපු අධ්‍යක්ෂ සුරේෂ් සලෙයි සහ පිල්ලෙයාන් මෙම ප්‍රහාරයට ආධාර සහ අනුබල දුන් බවට චෝදනා එල්ල වී ඇත. සහරාන් සම්බන්ධ සම්පූර්ණ ලිපිගොනු ත්‍රස්ත විමර්ශන කොට්ඨාසය විසින් නීතිපති දෙපාර්තමේන්තුව වෙත යොමු කර නොමැති බව මලල්ගොඩ කමිටුවේදී අනාවරණය විය. මෙම බෝම්බකරුවන් කිහිප දෙනෙකු පිළිබඳව හමුදා බුද්ධි අංශ සමීපව නිරීක්ෂණය කළ බව ජනාධිපති කොමිෂන් සභාවේදී සහ තේරීම් කාරක සභාවේදී හෙළි විය. එමෙන්ම, ආරක්ෂක අංශ විසින් මෙම කණ්ඩායම්වල ඇතැම් ඉහළ පෙළේ සාමාජිකයන් සිය ඔත්තුකරුවන් ලෙස යොදාගෙන තිබූ බවද අනාවරණය විය. තවද, චැනල් 4 හරහා දේශපාලන කුමන්ත්‍රණයක් හෙළි කළ හන්සීර් අසාද් මවුලානා සහ සහරාන්ගේ කණ්ඩායම අතර සබඳතා පැවති බව පිළිගැනීමට විනිසුරු ඉමාම් කමිටුවට සිදු වූ බවද මෙහිදී විශේෂයෙන් සඳහන් කළ යුතුය.

නීතිපති දෙපාර්තමේන්තුව විසින් පාස්කු ඉරිදා ප්‍රහාරයට අදාළව මේ වන විට මහාධිකරණවල නඩු 41 ක් පවරා ඇත. මෙයින් වඩාත්ම වැදගත් නඩුවක් වන්නේ විත්තිකරුවන් 25 දෙනෙකුට එරෙහිව කොළඹ ස්ථිර ත්‍රිපුද්ගල මහාධිකරණය (Trial at Bar) හමුවේ විභාග වන නඩුවයි. මෙය දිනපතා විභාග වන නඩුවක් වන අතර, එක් විත්තිකරුවෙකු මියගොස් ඇති බැවින් දැනට නඩුව විභාග වන්නේ විත්තිකරුවන් 24 දෙනෙකුට එරෙහිවය.

2024 ඔක්තෝබර් මාසයෙන් පසුව විමර්ශන කටයුතුවල යම් ප්‍රගතියක් දක්නට ලැබෙන අතර, ඒ අනුව සුරේෂ් සලෙයි ඇතුළු සැකකරුවන් තිදෙනෙකු මේ වන විට අත්අඩංගුවට ගෙන තිබේ. ඔවුන්ට එරෙහිව කොළඹ කොටුව මහේස්ත්‍රාත් අධිකරණයට කරුණු වාර්තා කර ඇති අතර, අදාළ නඩුවේ සැකකරුවන් ලෙස සුරේෂ් සලෙයි ඇතුළු පුද්ගලයන් තිදෙනෙකු නම් කර ඇත. මෙය යුක්තිය ඉටු වීම පිළිබඳව යම් බලාපොරොත්තුවක් ඇති කිරීමට සමත්ව තිබේ.

යුක්තිය ඉටු කිරීමේ ක්‍රියාවලිය සම්පූර්ණ වීම සඳහා පහත සඳහන් කරුණු සම්බන්ධයෙන් ගැඹුරු විමර්ශනයක් අවශ්‍ය බව සමාජය හා ආගමික කේන්ද්‍රය අවධාරණය කරයි:

අබ්දුල් ලතීෆ් ජමීල්: ටාජ් සමුද්‍රා හෝටලයේදී බෝම්බය පුපුරුවා නොගත් ජමීල්ගේ දුරකථන ඇමතුම්, ඔහු පිළිබඳව සොයා බැලීමට ගිය බුද්ධි අංශ නිලධාරීන්ගේ හැසිරීම, ජමීල්ගේ දුරකථනය අතුරුදන් වීම සහ මවුලානාගේ චෝදනාව.

අබු හින්ද්: සහරාන් මෙහෙයවූ බව කියන මෙම රහස්‍ය චරිතයේ සැබෑ අනන්්‍යතාවය සහ ඔහු පිටුපස සිටි බලවේගය හඳුනා ගැනීම.

සාරා ජැස්මින්: සාරා ජැස්මින් සයින්දමරුදු ප්‍රහාරයෙන් පලා ගියේද යන්න, ඇයගේ DNA පරීක්ෂණවල පවතින අභිරහස් ස්වභාවය, සහරාන්ගේ කල්ලිය තුළ ඇයගේ භූමිකාව සහ ඇයට ආරක්ෂාව/රැකවරණය සැපයූ පුද්ගලයන් හඳුනා ගැනීම.

වනාතවිල්ලුව සහ බුද්ධි අංශ නියෝජිතයන්: බෝම්බකරුවන් අතර හමුදා බුද්ධි අංශ ඔත්තුකරුවන් සිටියදීත්, ප්‍රහාරය වැළැක්වීමට අපොහොසත් වීම.

රාජ්‍ය බුද්ධි සේවය (SIS) සහ හමුදා බුද්ධි අංශය (DMI) අතර ගැටුම: සහරාන් සම්බන්ධයෙන් මෙම බුද්ධි ඒකක දෙක එකිනෙකට වෙනස් මත දරා ඇති බව අනාවරණය වී ඇති අතර, මෙම නොසිරුතාවයට තුඩු දුන් හේතු හඳුනා ගැනීමේ අවශ්‍යතාවය.

සමාජයීය සහ ආගමික කේන්ද්‍රයේ (Centre for Society and Religion) ස්ථාවරය වන්නේ, පාස්කු ප්‍රහාරය පිටුපස සිටින “මහ මොළකරුවන්” සහ “සූත්‍රධාරීන්” හෙළිදරව් කර ගැනීම සඳහා වැඩිදුර විමර්ශන පැවැත්විය යුතු බවයි. එබැවින්:

1. මෙතෙක් සිදු කරන ලද සියලුම පරීක්ෂණ වාර්තා සහ සාක්ෂි වාර්තා ප්‍රසිද්ධ කළ යුතුය.
2. මෙතෙක් පවත්වන ලද කමිටු, කොමිෂන් සභා සහ පරීක්ෂණවල සාක්ෂි සහ සොයාගැනීම් අධ්‍යයනය කිරීමටත්, වැඩිදුර විමර්ශන සම්බන්ධයෙන් උපදෙස් දීමට සහ අදාළ කාර්යයන් ඉටු කිරීමටත් දේශීය හා විදේශීය විශේෂඥයන්ගෙන් සමන්විත, පූර්ණ බලතල සහිත මිශ්‍ර කොමිෂන් සභාවක් පත් කළ යුතුය.
3. පරීක්ෂණවලට බාධා කළ, සාක්ෂි විනාශ කළ සහ පරීක්ෂණ නොමඟ යැවූ සියලු දෙනාට එරෙහිව විනයානුකූල සහ නීතිමය ක්‍රියාමාර්ග ගත යුතුය.
4. පාස්කු ඉරිදා ත්‍රස්ත ප්‍රහාරය සම්බන්ධයෙන් දැනට ක්‍රියාත්මක විමර්ශන කටයුතු කඩිනම් කිරීම සඳහා අවශ්‍ය යටිතල පහසුකම් සැපයිය යුතු අතර, විමර්ශකයන්ගේ ආරක්ෂාව සහතික කළ යුතුය. තවද, විමර්ශන කටයුතු සාධාරණව පවත්වාගෙන යාමට අවශ්‍ය පරිසරය නිර්මාණය කිරීම සඳහා, මතභේදාත්මක සයින්දමරුදු සිද්ධිය සිදු වූ සමයේ නැගෙනහිර ආඥාපතිවරයා ලෙස කටයුතු කළ, වත්මන් ආරක්ෂක නියෝජ්‍ය අමාත්‍ය අරුණ ජයසේකර මහතා විමර්ශන අවසන් වන තෙක් අදාළ ධුරයෙන් ඉවත් කළ යුතුය.
5. 2025 අප්‍රේල් 17 වන දින සමාජයීය සහ ආගමික කේන්ද්‍රය මගින් වැඩිදුර විමර්ශනය සඳහා ඉදිරිපත් කරන ලද ප්‍රධාන කරුණු පහ අතුරින්, චැනල් 4 (Channel 4) සිදුවීම පිළිබඳ විමර්ශන දැනටමත් ආරම්භ වී ඇති අතර, සෙසු කරුණු හතර පිළිබඳ විමර්ශන ද වහාම ආරම්භ කළ යුතුය.
6. පාස්කු ඉරිදා ත්‍රස්ත ප්‍රහාරයට අදාළ සියලුම සාක්ෂිකරුවන්ගේ ආරක්ෂාව සහතික කළ යුතුය. වින්දිතයන් සඳහා වන වන්දි ලබාදීමේ ක්‍රියාවලිය, 2025 වසරේදී සමාජයීය සහ ආගමික කේන්ද්‍රය විසින් ප්‍රකාශයට පත් කරන ලද ‘වින්දිතයන්ට එල්ල වූ ආර්ථික හා සමාජීය බලපෑම’ පිළිබඳ වාර්තාව ද සැලකිල්ලට ගනිමින් ක්‍රමානුකූලව සිදු කළ යුතුය.

සටහන:
[1]මෙම ලිපිය 2026 අප්‍රේල් 17 වන දින කොළඹදී නිකුත් කරන ලද, “2019 අප්‍රේල් 21 – 2026 අප්‍රේල් 21 මතකය, වේදනාව සහ බලාපොරොත්තුව: වසර 07කට පසුවත් යුක්තිය පසිඳලීම” මැයෙන් වූ වාර්තාවේ සාරාංශයයි. මෙම වාර්තාව සහ එහි සාරාංශය සිංහල, දෙමළ සහ ඉංග්‍රීසි භාෂාවලින් https://easterattack.info/memory-pain-and-the-hope-seeking-justice-even-after-07-years/ යන වෙබ් අඩවියෙන් ලබාගත හැකිය.

The post පාස්කු ප්‍රහාරයේ විමර්ශන ඉතිහාසය සහ බලාපොරොත්තු: සමාජ හා ආගමික කේන්ද්‍රය (CSR) appeared first on විවරණ.

2019 පාස්කු ඉරිදා දින ශ්‍රී ලංකාවේ දේවස්ථාන සහ හෝටල් ඉලක්ක කර ගනිමින් එල්ල වූ ජිහාඩ් ප්‍රහාර සම්බන්ධයෙන් ශ්‍රී ලාංකිකයන් මේ වන විට පරස්පර විරෝධී (එය පුදුමයට කරුණක් නොවේ) මතවාද දෙකකට මුහුණ දීය.

මෙම ම්ලේච්ඡ ක්‍රියාවේ හත්වන සංවත්සරය සැමරීමේදී, දේශපාලන අවස්ථාවාදය සහ යුක්තිය ඉල්ලා කෙරෙන වේදනාවේ (පිළිකුල් සහගත) හුරුපුරුදු මිශ්‍රණයක් දැකගත හැකිය. එක් උත්සවයකදී අදහස් දැක්වූ කතෝලික මෙන්ම මුස්ලිම් ආගමික නායකයන්, වින්දිතයන්ගේ වේදනාව සහ පීඩාව මත බිහිවී ඇති මුදල් ඉපයීමේ ව්‍යාපාරය දැඩි ලෙස හෙළා දුටහ. එහිදී, දේශපාලනඥයන් සහ ‘කතුවරුන් සහ විශ්ලේෂකයන්’ ලෙස පෙනී සිටින වංචාකරුවන් විසින් ප්‍රදර්ශනය කර තිබූ ප්‍රචාරකවාදී පොත් පිළිබඳව ද අවධානය යොමු කෙරිණි.

එමෙන්ම, ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ ප්‍රමුඛ ජාතික ජන බලවේග රජයට අපහසුතාවක් විය හැකි වර්ධනයක් ලෙස, ප්‍රමුඛ පෙළේ කතෝලික පියතුමන්ලා ජාතික ජන බලවේග රජයේ ආරක්ෂක නියෝජ්‍ය අමාත්‍යවරයාට සිය ධුරයෙන් ඉල්ලා අස්වන ලෙස බල කර සිටිති. පාස්කු ඉරිදා ප්‍රහාරයට පෙර සහ පසුව සිදු වූ ඇතැම් තීරණාත්මක සිදුවීම් පැවති කාලයේ ඔහු නැගෙනහිර ආරක්ෂක සේනා ආඥාපතිවරයා ලෙස කටයුතු කර තිබීම මෙයට හේතුවයි.

මෙම තත්ත්වය ඇති වූයේ ජිහාඩ් ප්‍රහාරවලට ආසන්න කාලසීමාවේදී වවුනතිව්හිදී පොලිස් නිලධාරීන් දෙදෙනෙකු ඝාතනය වූ අවස්ථාවේදීය. එහිදී විමර්ශකයන්ගේ අවධානය, ප්‍රහාර එල්ල කළ ජාතික තව්හීද් ජමාත් (NTJ) සංවිධානයෙන් සිතාමතාම ඉවතට හරවා, අක්‍රියව පවතින දෙමළ ඊළාම් විමුක්ති කොටි (LTTE) සංවිධානයේ හිටපු සාමාජිකයන් වෙත චෝදනා එල්ල කිරීමට යොමු කෙරිණි. LTTE සංවිධානයට වගකීම පැවරීමට ගත් මෙම උත්සාහය විමර්ශන වෙනතකට හැරවීමක් වූ අතර, එම විමර්ශන නිසි ලෙස සිදු කළේ නම් පාස්කු ඉරිදා සිදු වූ එම ම්ලේච්ඡත්වය වළක්වා ගැනීමට ඉඩ තිබිණි.

තම ප්‍රජාව තුළ සිදුවන ‘අන්තවාදීකරණය’ පිළිබඳව අදහස් දැක්වූ අමාත්‍යවරයෙකුගේ සම්බන්ධීකරණ ලේකම්වරයෙකුට එල්ල වූ ප්‍රහාරයකට යොදා ගෙන ඇත්තේ ඝාතනයට ලක් වූ නිලධාරීන්ගෙන් පැහැරගත් ආයුධ ආයුධම බව හඳුනා ගන්නා ලදී. දෙවන වර්ධනය සිදු වූයේ පාස්කු ඉරිදා ප්‍රහාරයෙන් පසුව, NTJ නායක සහරාන්ගේ පවුලේ සාමාජිකයන් ඇතුළු සැකකරුවන් පිරිසක් සයින්දමරුතු ප්‍රදේශයේදී ආරක්ෂක අංශ විසින් කොටු කරනු ලැබූ අවස්ථාවේදී ඔවුන් පුපුරුවා ගැනීමෙන් සිය දිවි නසා ගැනිමත් සමඟය.

නියෝජ්‍ය ආරක්ෂක අමාත්‍යවරයාට ධුරයෙන් ඉල්ලා අස්වන ලෙස කෙරෙන බලපෑම්වලට පදනම වී ඇත්තේ, හමුදා සහ පොලිස් නායකත්වය තුළ වගවීම පිළිබඳ බරපතළ හිඩැසක් පෙන්නුම් කළ වකවානුවක ඔහු ආරක්ෂක යාන්ත්‍රණයේ තීරණාත්මක කොටස්කරුවෙකු ලෙස කටයුතු කිරීමයි. මෙය 2019 පාස්කු ඉරිදා ප්‍රහාරය ඇතුළු මහා පරිමාණ අපරාධ සිදු කිරීමට, ඒවාට හවුල් වීමට සහ ඒවා වසන් කිරීමට යුද හමුදා බුද්ධි අංශයේ (DMI) සිටි රාජපක්ෂ හිතවාදීන් කළ පුළුල් වැඩපිළිවෙළක කොටසක් ලෙස සැලකේ.

පසුගිය වසරේදී ද විපක්ෂය විසින් නියෝජ්‍ය අමාත්‍යවරයාට එරෙහිව විශ්වාසභංග යෝජනාවක් ඉදිරිපත් කරමින් මෙවැනිම චෝදනාවක් එල්ල කරන ලදී. ප්‍රහාරය පිළිබඳ විමර්ශන සිදු කරනු ලබන්නේ මහජන ආරක්ෂක අමාත්‍යවරයා විසින් බැවින්, නියෝජ්‍ය ආරක්ෂක අමාත්‍යවරයාට එහි කිසිදු ‘කාර්යභාරයක්’ නොමැති බවට තරමක් පදනම් විරහිත තර්කයක් ඉදිරිපත් කරමින් රජයේ අතිමහත් බහුතර බලයෙන් එම යෝජනාව පාර්ලිමේන්තුවේදී පරාජය කෙරිණි. එහෙත්, පූජක පක්ෂය සහ ක්‍රියාකාරීන්ගෙන් මෙම ඉල්ලීම දැන් නැවතත් මතු වී තිබේ.

සිව් දෙසින්ම පීඩනයට පත්ව සිටින රජය මීට කෙසේ ප්‍රතිචාර දක්වනු ඇත්ද යන්න කුතුහලය දනවන කරුණකි. ‘කෝල්ගේට්’ (Coalgate) අර්බුදය හේතුවෙන් බලශක්ති අමාත්‍යවරයා ඉල්ලා අස්වීම දැනටමත් රජයට වූ දැඩි පසුබෑමකි. 2024 ‘මැතිවරණ සම්මුතියට’ ගරු කරන බවට දේශපාලන නායකත්වය විසින් ලබා දෙන හරසුන් සහතික කිරීම් මධ්‍යයේ වුවද, වැඩි අඩු වශයෙන් අදක්ෂ හෝ දූෂිත ලෙස සැලකෙන අමාත්‍යවරුන්ගේ ක්‍රියාකලාපය පිළිබඳ මහජන කලකිරීම වර්ධනය වෙමින් පවතී.

එම මහජන කෝපයට විශේෂ ඉලක්කයක් වී ඇත්තේ, කලක් තමන් ‘පොදු මිනිසා සමඟ එකට සිටින’ බව කියාගත් ජාතික ජන බලවේගයේ අමාත්‍යවරුන්ගේ අධික ලෙස ඉහළ ගොස් ඇති වත්කම්ය. වඩාත් මෑතකදී, හැකර්වරුන් විසින් මුදල් අමාත්‍යාංශය රවටා ඇමෙරිකානු ඩොලර් මිලියන 2.5ක මුදලක් වංචා කිරීමේ විශ්මිත සිදුවීමට අපට සාක්ෂිකරුවන් වීමට සිදු විය. මෙය සිදු වූයේ ඕස්ට්‍රේලියාවට ගෙවීමට නියමිතව තිබූ ණය ප්‍රතිව්‍යුහගතකරණ ගෙවීම් සඳහා වූ මුදල්, එහි ණය කළමනාකරණ කාර්යාලය විසින් හැකර්වරුන් විසින් මෙහෙයවන ලද තෙවන පාර්ශවීය ගිණුම්වලට යොමු කිරීමෙනි.

මෙයට හේතු වී ඇත්තේ දුර්වල හෝ අවදානමට ලක් වූ සත්‍යාපන ක්‍රියා පටිපාටි හේතුවෙන් අත්දැකීම් අඩු නිලධාරීන් වංචනික ඊමේල් උපදෙස් මගින් නොමඟ යෑමයි. මෙය මීට දිය හැකි වඩාත් සානුකම්පිත අර්ථකථනය වුවද, විපක්ෂය වඩාත් සැකකටයුතු අයුරින් පවසන්නේ ‘මීට වඩා යමක් මෙහි සිදුවෙමින් පවතින’ බවයි. ඇත්ත වශයෙන්ම, මෙම සිදුවීමම ප්‍රමාණවත් තරම් ලැජ්ජා සහගත වුවද, වඩාත් නරකම කරුණ වූයේ මාස ගණනාවකට පසු ‘තොරතුරු හෙළිදරව් කරන්නන්’ (whistleblowers) විසින් මෙය අනාවරණය කරන තෙක් තම මුදල් ‘සොරකම් කර ඇති’ බව මහජනතාව දැන නොසිටීමයි.

මෙම හෙළිදරව්වෙන් පසු, මුදල් අමාත්‍යාංශ ලේකම් ධුරය හොබවන ජාතික ජන බලවේගයේ දේශපාලන පත්වීම්ලාභියා විසින් ඒත්තු නොයන ලෙස තර්ක කරනු ලැබුවේ, ‘සයිබර් අපරාධය සම්බන්ධ විමර්ශනවලට බාධාවක් වේ යැයි බියෙන් මේ පිළිබඳව කිසිවක් ප්‍රකාශ නොකළ’ බවයි. එහෙත්, කලබලයට පත් ලේකම්වරයා පවසන පරිදි මෙය සංකීර්ණ සයිබර් ප්‍රහාරයක් නොවන අතර, එය කුතුහලයෙන් පිරි නව යොවුන් දරුවෙකු පවා හසු නොවන ආකාරයේ, සාමාන්‍යයෙන් දක්නට ලැබෙන ‘නයිජීරියානු කුමාරයා’ (Nigerian Prince) වර්ගයේ ඊමේල් වංචාවක් බව පෙනී යයි.

එසේ නම්, මුදල් අමාත්‍යාංශයේ කාර්යක්ෂමතාව (හෝ එහි නැතිකම) පිළිබඳව මෙයින් කියවෙන්නේ කුමක්දැයි ඕනෑම අයෙකුට ප්‍රශ්න කළ හැකිය. ඒ වටා ප්‍රශ්න රාශියක් පවතී. මෙම වංචාව හෝ අලාභය රජයේ නීති කාර්යාලයට (නීතිපති දෙපාර්තමේන්තුවට) වාර්තා කළේද, එසේ නම් ඒ කවදාද? නිසි නීතිමය ක්‍රියාමාර්ග ආරම්භ කළේද, එසේ නම් ඒ කවදාද? නිසි සත්‍යාපන වැඩ පිළිවෙළක් (verification protocols) අනුගමනය නොකළේ ඇයි? මෙම කරුණ සම්බන්ධයෙන් ‘විමර්ශන පවත්වන’ බැවින් එම ප්‍රශ්නවලට පිළිතුරු දිය නොහැකි බව පවසමින් ලේකම්වරයා මැසිවිලි නැඟීම පමණක් ප්‍රමාණවත් නොවේ.

සැබවින්ම, එමගින් සිහිපත් වන්නේ (ලංසු තබන අවස්ථාව වන විට) ලියාපදිංචි නොවූ සැපයුම්කරුවෙකුට ගල්අඟුරු මිලදී ගැනීමේ ටෙන්ඩරය පිරිනැමුවේ මන්දැයි මාධ්‍යවේදියෙකු සෘජුවම ප්‍රශ්න කළ අවස්ථාවේ ජාතික ජන බලවේගයේ කැබිනට් ප්‍රකාශකයා කටයුතු කළ ආකාරයයි. ටෙන්ඩරයේ කිසිදු වරදක් නොමැති බව පවසමින් කැබිනට් ප්‍රකාශකයා එය සාධාරණීකරණය කිරීමට උත්සාහ කළ ද, මෙම පුවත්පත ‘කෝල්ගේට්’ (Coalgate) වංචාව පිළිබඳ ගවේෂණාත්මක වාර්තාවකින් තියුණු ලෙස පෙන්වා දුන් පරිදි, ටෙන්ඩරයේ වරදක් නැතත් ගල්අඟුරුවල නම් විශාල වශයෙන් දෝෂ පැවතුණි

මාධ්‍යවේදියාට ඔහු දුන් නිසරු පිළිතුර වූයේ, ‘පරීක්ෂණ කොමිසමක් මගින් මේ සියලු කරුණු විමර්ශනය කරමින් පවතිනවා. මෙම ප්‍රශ්න එම කොමිසමට ඉදිරිපත් කළ හැකියි’ යන්නයි. එය කිසිදු හරයක් නැති, ‘එහේටත් මෙහේටත් නැති’ කතාවක් බව කෙනෙකුට කිව හැකිය. පැහැදිලිවම, තමන්ට අපහසුතාවයක් ඇති කරන දේ නොසලකා හැරීමට රජය වැඩි කැමැත්තක් දක්වයි. නමුත්, මෙවැනි වංක පිළිතුරු මගින් මහජන කෝපය මැඩපැවැත්විය නොහැකි බව පාලක දේශපාලකයින්ට මතක් කර දිය යුතුව ඇත.

එලෙසම, 2019 පාස්කු ඉරිදා ජිහාඩ් ප්‍රහාර පිළිබඳව ‘අපක්ෂපාතී’ විමර්ශන පවත්වාගෙන යාමට ඉඩ සැලසෙන පරිදි ආරක්ෂක නියෝජ්‍ය අමාත්‍යවරයාට ඉල්ලා අස්වන ලෙසට යළිත් මතු වන ඉල්ලීම් සම්බන්ධයෙන්, සිතාමතාම පවත්වාගෙන යන නිහඬතාවයක් දක්නට ලැබේ. වින්දිතයන් උදෙසා යුක්තිය පසිඳලීමේදී අප හමුවේ තබා ඇති පරස්පර විරෝධී විස්තර කථනයන් දෙස නැවත හැරී බැලීමේදී පෙනී යන කරුණ නම්, එම කරුණු දෙකම ප්‍රබල දේශපාලන න්‍යාය පත්‍රයන් විසින් මෙහෙයවන බවයි.

එක් අතකින්, ප්‍රහාරයන් පිළිබඳව නව සහ විශ්මය ජනක ආන්දෝලනාත්මක හෙළිදරව් කිරීම් සිදු කරන බවට පොරොන්දු වූ, දැඩි මතධාරී ප්‍රමුඛ ප්‍රචාරකයෙකුගේ රාජපක්ෂ හිතවාදී ‘පොත් එළිදැක්වීම’ අවසානයේදී පුස්සක් බවට පත්විය. කණගාටුවට කරුණ නම්, එම සියලු පොරොන්දු අසත්‍ය බවට පත්වී, පාස්කු ඉරිදා සමූල ඝාතනය සිදු කිරීමේදී NTJ සංවිධානය තනිවම ක්‍රියා කළ බවට වූ පරණ මතයම යළිත් ඉදිරිපත් වීමයි. කිසිදු ‘මහා කුමන්ත්‍රණකාරී දේශපාලන හස්තයක්’ ඊට සම්බන්ධ නොවූ බව රාජපක්ෂ ප්‍රචාරකයෝ මහ ඉහළින් පාරම්බාති.

අනෙක් අතට, වවුනතිව් සහ සයින්දමරුදු සිදුවීම් සම්බන්ධයෙන් මේ සතියේ මහේස්ත්‍රාත් අධිකරණයේ පැවැති නඩු විභාගයන්හිදී, රාජ්‍ය බුද්ධි සේවයේ හිටපු අධ්‍යක්ෂ විශ්‍රාමික මේජර් ජෙනරාල් සුරේෂ් සලේ එම ප්‍රහාර පිටුපස සිටි ‘ප්‍රධාන ගාමක බලවේගය’ ලෙස හඳුන්වමින් නීතිපතිවරයා මහත් ආන්දෝලනයක් ඇති කළේය. සලේ විසින් සිතාමතාම අවධානය වෙනතකට යොමු කළ බවට එහිදී චෝදනා එල්ල විය.

ඔහුගේ අණ යටතේ සිටි බුද්ධි තොරතුරුකරුවෙකු විසින් ප්‍රහාරකයින්ට කටුවාපිටිය පල්ලිය පිහිටි ස්ථානය පෙන්වා දී තිබූ අතර, එහිදී කුඩා දරුවන් රැසක් වන්දනාමාන කරමින් සිටි තම දෙමාපියන් සමඟ මිය ගියහ. සැබවින්ම මේවා විවෘත අධිකරණයක් හමුවේ ඉදිරිපත් වූ ඉතා බරපතළ චෝදනා වේ. මේවා කෙතරම් බරපතළ ද යත්, ‘ඔප්පු කළ හැකි දේ පමණක්’ ප්‍රකාශ කරන ලෙස රජයේ නීති නිලධාරියාට අවධාරණයෙන් යුතුව නැවත නැවතත් අවවාද කිරීමට මහේස්ත්‍රාත්වරයාට සිදුවිය.

එසේම, බුද්ධි අංශ නිලධාරියෙකු විසින් සාක්ෂිකරුවෙකුගේ නිවසේ අත්බෝම්බ පහක් සහ පිස්තෝලයක් ‘අටවා’, ඔහුගේ සුනඛයන් හය දෙනෙකුට වස දී එම සාක්ෂිකරුවා බිය ගැන්වූ බවට ද චෝදනා එල්ල විය. දශක ගණනාවක් පුරා පැවති ගැටුම් සමයේ උතුර සහ නැගෙනහිර සමූල ඝාතනවලට හසුවූ දෙමළ සුළුතරයේ සිවිල් වින්දිතයන්ට මෙන්ම, කොළඹ සිදුවූ ‘දේශපාලන ඝාතන’ රාශියක් සම්බන්ධයෙන් ද මෙවැනි චෝදනා නුපුරුදු ඒවා නොවේ.

ශ්‍රී ලංකාවේ නොපෙනෙන හස්තය සාමාන්‍යයෙන් ක්‍රියාත්මක වන්නේ ඔය ආකාරයටයි. දැන් අපි ඒ පිළිබඳ ‘සාක්ෂි’ දෙස බලා සිටිමු.

The post පාස්කු ඉරිදා ම්ලේච්ඡ ප්‍රහාරයේ ‘විමර්ශන තීරණාත්මක අදියරක’ appeared first on විවරණ.

1978 වසරේ සිට හින්දි භාෂාවෙන් පළවූ නවකතා සහ කෙටිකතා සෘජුවම සිංහලට පරිවර්තනය කරමින් මෙරට සාහිත්‍ය ක්ෂේත්‍රයට පිවිසි ඩී. පී. සමරසිංහගේ ප්‍රථම කෙටිකතාව, 1990 වසරේදී ‘නවයුගය’ සඟරාවේ පළ විය. එතැන් සිට මේ දක්වා පුවත්පත් රැසකට සිය නිර්මාණ දායකත්වය සපයා ඇති ඔහු, ස්වයං ලිඛිත ජීවිත කතාවට අමතරව නවකතා සහ කෙටිකතා පොත් දහඅටක් මුද්‍රණයෙන් ප්‍රකාශයට පත් කර ඇත. ඔහුගේ නිර්මාණ අතරින් ‘දඟකාර මහල්ලා’ කෘතිය පස්වන මුද්‍රණය දක්වා අලෙවි වී ඇති අතර, විජේසූරිය ග්‍රන්ථ කේන්ද්‍රය හරහා නිකුත් වූ ඔහුගේ තවත් කෘති දහයක් පමණ මේ වන විට පාඨක ඉල්ලුම මත විකිණී අවසන්ව ඇත. මෙරට පාඨකයන්ට හින්දි සාහිත්‍යයේ රසය සමීප කරවීමටත්, ස්වතන්ත්‍ර නිර්මාණකරණයටත් ඩී. පී. සමරසිංහ වසර 35ක් තිස්සේ සිදු කළ අඛණ්ඩ මෙහෙවර ඇගයීම මෙම උත්සවයේ ප්‍රධාන අරමුණකි.

The post ප්‍රවීණ හින්දි පරිවර්තක ඩී. පී. සමරසිංහගේ සාහිත්‍ය මෙහෙවර ඇගයීමේ උළෙල අප්‍රේල් 30 දා.. appeared first on විවරණ.

ආණ්ඩු බලයක් ලද විටදී මේ දෙබිඩි අන්තර්භවයෙන් මිදී සෙමෙන් සෙමෙන් සුළු ධනේෂ්වර හැව අරිමින් තමාගේ විඥ්ඥානයේ තෙරපෙමින් තිබූ ධනපති ආශාව ක්‍රියාත්මක වීම පටන් ගන්නවා. එම ආශාව ක්‍රියාත්මකවීම තමයි ධනේෂ්වර සමාජ, ආර්ථික, දේශපාලන පමණක් නොව සංස්කෘතික වෙනස්වීමක් ලෙසින් අපට දැක ගන්නට තිබෙන්නේ. අපි උදාහරණ කීපයක් බලමු.

රුපියල් ලක්‍ෂ 4 කට වැඩි වැටුපක් ලබන්නෙක් රුපියල් 55,000 ක පමණ මුදලක් බදු වශයෙන් රජයට ගෙවන්න ඕන. නමුත් ජනාධිපති රනිල්ගේ ආණ්ඩුව පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීන්ට විශේෂ වරප්‍රසාදයක් ලබා දෙමින් ඔවුන්ට රු.40,000 ක පමණ බදු සහනයක් ලබා දුන්නා. මොකද ධනේෂ්වර ක්‍රමය නඩත්තු කරමින් එය පවත්වාගෙන යන ආයතනය තමයි  පාර්ලිමේන්තුව කියන්නේ. එමනිසා එහි නියෝජිතයන්ට සාමාන්‍ය ජනතාවට වඩා විශේෂ වරදාන වරප්‍රසාද දෙන්න ඕන. ඒක තමයි ධනපති ක්‍රමය. නමුත් ජනතාවට නැති කිසිම වරදානයක්, වරප්‍රසාදයක් එපා කියලා ආණ්ඩු බලය ගත්ත “නිර්ප්‍රභූන්” රනිල්ටත් එහා ගිහින් මන්ත්‍රීවරුන්ට තවත් රු,7,500 ක බදු සහනයක් ලබා දුන්නා.  

විරුද්ධ පක්‍ෂවලින් කළ චෝදනා ව්‍යාජ ඒවා බවට පත්කරමින් ජනමාධ්‍ය පිරිවරා පන්සල් ගානේ යනවා. පෙරහැර කරනවා. මඟුල් බෙර, සක් හඬ මැද නාමපුවරු විවෘත කරනවා. ධනපති ආර්ථික ක්‍රමයවන ගෝලීය ධනවාදය එක්ක අත්වැල් බැඳගෙන ගමනක් යනවා. 2002 –  2004 කාලයේ අගමැති රනිල් වික්‍රමසිංහ ගෙනා ලිබරල් දක්‍ෂිණාංශික ආර්ථික ප්‍රතිපත්ති මත පදනම් වූ “යළි පුබුදමු ශ්‍රී ලංකා” වැඩසටහන ක්‍රියාත්මක කරන්න ජවිපෙ එදා ඉඩ දුන්නේ නැහැ. නමුත් අද ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදලේ ප්‍රතිපත්ති යටතේ මාලිමා ආණ්ඩුව එම වැඩ සටහන “හෙමිහිට යටින් කරගෙන යනවා.” ඒනිසා ධනේෂ්වර දෘෂ්ඨිවාදීන්ට ආණ්ඩු විරෝධී සටන්පාඨ අහිමි වෙලා හතර අතේ දුවනවා.

කුමාර ජයකොඩි හිටපු අමාත්‍යවරයාට බලයට එන්නට පෙර අත්භවයක දී (සාපේක්‍ෂ ක්‍ෂුද්‍ර) මුල්‍ය වංචාවක් කළ බවට අධි චෝදනා නැගී තිබුණා. ආණ්ඩුවට වසරක් පිරෙද්දී ජයකොඩි අමාත්‍යවරයාගේ ධුර කාලය තුලදී සිදුවූ මහා පරිමාන ගල් අඟුරු වංචාව මේ ධනේෂ්වරයට ඇතුල්වීමේ ප්‍රතිඵලයක්. ඇමතිකමෙන් ඉල්ලා අස්වෙන්න කලින් දවසේ එතුමා රැකගන්න මාලිමාණ්ඩුව දරපු වීරිය ඔප්පු කරන්නෙත් මේ පවතින තත්වයම තමයි.

එමනිසා විරුද්ධ පක්‍ෂයේ සිටියදී කළ ප්‍රකාශ හා භාවිතාව අද ඔවුන් කරන්නා වූ ප්‍රකාශ සහ භාවිතාවේ ප්‍රතිවිරුද්ධය බවට පත්වී තිබෙනවා. සුළු ධනේෂ්වරයේ තිබෙන්නා වූ නෛසර්ගික ධනේෂ්වර චින්තනය නිසා තමයි මෙවැනි විපරීතභාවයක් ජවිපෙ – මාලිමා නායකයන්ගෙන් පිළිඹිබු වන්නේ. එහෙම නැතිව ඒවා පුද්ගලානුබද්ධ ප්‍රශ්න නොවේ.

වික්ටෝරියානු සමාජයේ දෙබිඩි පිළිවෙතට පහර දෙන රොබට් ලුවී ස්ටීවන්සන් නැමති ලේඛකයාගේ විශිෂ්ටතම නවකතාවක් තිබෙණවා “ජෙකිල් සහ හයිඩ්” (Jekyll and Hyde) කියලා. එකම පුද්ගලයෙක් අවස්තා දෙකකදී මුළුමනින් වෙනස් යහපත් ජෙකිල් හා අයහපත් හයිඩි කෙනෙක් සිටිනා බව ඔහු මේ කෘතියෙන් මනාව පෙන්වා දෙනවා.

මේ විපර්යාසය කුමක්දැයි මාක්ස්වාදී න්‍යායික විමසුමක් කරගත නොහැකිවුනාම පැණි වරකාවලට වගේ මුං කැවුම්වලටත් හෙණ ගහනවා. එතකොට දෙපැත්තට බෙදිලා කොට්ට පොර සෙල්ලම කරනවා. මොළේ කුරුවල් වෙච්ච ඇතමුන් මේ කොට්ට පොර සෙල්ලම් “දෙවැනි බාබු” ලෙස අර්ථ දක්වනවා. ජවිපෙ හොඳ ළමයි අධි පරිහෝජන රටාවකට වැටුණේ ජේආර්ගේ විවෘත ආර්ථිකය නිසායැයි දෙස් දෙවොල් තබමින්ම විරුද්ධවාදීන් මර්දනය සඳහා ජේආර් කෙනෙක් නොවන්නේ මන්දැයි අනුරකුමාර ජනාධිපතිවරයාගෙන් අහනවා. තවත් පැත්තකින් ධනේෂ්වරයේ පරිවාර ආරක්‍ෂකයන්වන සුළු ධනේෂ්වරයන්ද ජවිපෙ – මාලිමා මේ පරිවර්තනයට පහර දෙනවා.

ඔවුන් ජවිපෙ -මාලිමාවන්ගේ  කුල ප්‍රශ්න, ඉංග්‍රීසි භාෂාව කතා කිරීම, ටයිකෝට් එකට හැඩ නොවීම, කනබොන විදිය, ශරීර ලක්ෂණ වැනි අඩුපාඩු පෙන්වමින් උසුළු විසුළු කරනවා. එවැනි අඩුපාඩු නිසා ධනපති පංතිය අවලස්සන කරන්නන්, ධනපති දෙවොලේ කැත කරන්නන් විදියට සම්භාව්‍ය ධනපති පංතිය වෙනුවෙන් පෙනී සිටින්නන් තමයි මේ ඇණුම් බැණුම් කරන්නේ. මේ දුෂ්ඨ ක්‍රියාවේ වඩාත්ම පෙරමුණේ සිටින්නේ රනිල්වාදීන්. සිය “පූජනීය ධනේෂ්වරයට” අපවිත්‍ර, කිළුටු සුළු ධනේෂ්වරය ඇතුල්වීමට කරන්නා වූ උත්සාහයට ඔවුන්ගේ දැඩි විරෝධයක් තිබෙනවා.        

නමුත් මම උත්සාහ කරන්නේ එල්ලවී ඇති චෝදනාවන් මාක්ස්වාදී දෘෂ්ටිකෝණයකින් විචාරයක් කරන්න. මොකද චෝදනාවන්ට ලක්වෙලා සිටින්නේ මාක්ස් -ලෙනින්වාදී යැයි අඳුන්වා ගන්නා පක්‍ෂයක සාමාජිකයන් නිසා. එවැනි සංදර්භයක් තුළ කම්කරු නායකයෙක්, මාක්ස් – ලෙනින්වාදියෙක් ලෙසින් සමාජය ඉදිරියේ පෙනී සිටින්නෙක්  කොටස් වෙළෙඳපොළේ ආයෝජනය කිරීම සුරාකෑමේ ( exploitation) අපයෝජනයක්. මොකද කොම්පැනියක, ෆැක්ටරියක කොටස් මිලදී ගන්නේ ඒවා උපයන ලාභයෙන් කොටසක් තමන්ටත් ලබා ගන්න.ප්‍රාග්ධන හිමියාට මේ ලාභය ලැබෙන්නේ කොහොමද? ප්‍රාග්ධන හිමියා විසින් කම්කරුවාගෙන් ලබා ගන්නා වූ අතිරික්ත ශ්‍රමයෙන්. කාල් මාක්ස් මෙය හැඳින්වූවේ ශ්‍රම සූරාකෑම කියලා. එසේනම් කම්කරුවාගේ ශ්‍රමයේ නිසි වටිනාකම නොගෙවා සොරා ගන්නා ලද ලාභයෙන් කොටසක් තමයි කොටස් වෙළෙඳපොලේ ආයෝජනය කිරීමෙන් ලබා ගන්නේ. ජවිපෙ දේශපාලන මණ්ඩල සභික, කේ.ඩී.ලාල්කාන්ත කම්කරු නායකයා කොටස් වෙළෙඳපොළේ ආයෝජනය කළත් ආදායමක් ගන්නේ එලෙසම තමයි. ඔහු එසේ කර තිබෙනවා නම් එය සදාචාරාත්මක විනිශ්චයකට එහා ගිය දේශපාලන හා පන්ති ප්‍රශ්නයක්.

එහෙම වෙන්නේ කොහොමද? කොටස් වෙළඳපොළේ ආයෝජනය කළා කියන්නේ නීත්‍යානුකූලව ධනේශ්වර පන්තියේ කොටස්කරුවෙක් වුණා කියන එක. එවිට තමන්ගේ   ආයෝජනයට උපරිම ලාභයක් ලබා ගැනීම සඳහා මැදිහත්වීමක් කරන්න ඕනේ. කොහොමද ඒ මැදිහත්වීම කරන්න වෙන්නේ. කම්කරු අයිතීන්, වරප්‍රසාද කප්පාදු කරන්න,   කම්කරු වැටුප් අවම කරන්න, ආර්ථික ඉල්ලීම් මුල්කරගත් වැඩ වර්ජන කඩා කප්පල් කරන්න, සාමූහික ගිවිසුම් තුළ කම්කරුවන් හිර කරන්න, කම්කරුවන්ගේ වෘත්තීය සමිති සංවිධාන බිඳ දමන්න මෙන්න මෙවැනි ක්‍රියාවන්ට වක්‍රව හෝ ආණ්ඩු බලය පාවිච්චි කරමින් ඝෘජුව ධනපති පංතියට සහාය දෙන්නම වෙනවා. අම්බැක්කේටත් වඩා කැටයම් දාලා මොන මොන පද පෙරළි කළත් මේක තමයි සත්‍යය.

ලාල් කාන්ත ඇමැතිවරයා ක්‍ෂුද්‍ර මුල්‍ය ණය ලබාදෙන සමාගම්වලත් මුදල් ආයෝජනය කළ බවට සමාජ කතාබහක් තිබෙනවා. ඔහුගේ දෙවැනි නිර්ධන නායකයා වූ වසන්ත සමරසිංහ අමාත්‍යවරයාටත්, මාලිමාවේ හරිණී අමරසූරිය අගමැතිනියටත් ක්‍ෂුද්‍ර මුල්‍ය සමාගම්වල මුදල් ආයෝජනය කර තිබෙන බවට චෝදනා එල්ල වෙනවා. එහෙම වුනත් අගමැතිනියට එය ප්‍රශ්නයක් නොවන්නේ තමන් මාක්ස් – ලෙනින්වාදියෙක් නොවේ කියලා ඇය ප්‍රසිද්ධියේම ප්‍රකාශ කරලා තිබෙන නිසා.

 “දිළින්දන් හට සහයෝගීතාවය දැක්වීමේ උපදේශාත්මක සමූහය ( CGAP-Consultative Group to Assist the Poor ) විසින්  නිර්වචනය කර ඇති පරිදි ‘ක්‍ෂුද්‍ර මූල්‍ය’ යනු අඩු   ආදායම්ලාභීන්ට මූල්‍ය සේවා සැළසීමයි.” මේ ශ්‍රී ලංකා මහ බැංකුව ක්‍ෂුද්‍ර මුල්‍ය ණය යනු කුමක්ද යන්න නිර්වචනය කර ඇති ආකාරයයි.

ඇත්ත, අඩු ආදායම්ලාභීන් සවිබල ගැන්වීමේ මෙවලමක් විදියට ක්‍ෂුද්‍ර මූල්‍ය ණය ක්‍රමය ක්‍රියාත්මක කරන්න පුළුවන්. නමුත් ධනේෂ්වර සමාජයක් තුළ එහෙම සිදු වෙනවද? නෑ.   සිද්ධ වෙන්නේ ඉතාමත් ඉහළ පොලී අනුපාතිකයකට ශරීර ඇපමත ණය ලබාදීම. එසේ ණය අරගෙන ආරම්භ කරන ව්‍යාපෘතිය අසාර්ථක වුනොත් ඔවුන් දුප්පත්කමේ අඩියටම, කබළෙන් ළිපටම වැටෙනවා. එතකොට සිදුවන්නේ දුප්පතුන්ගෙනුත් දුප්පතුන් සූරා කෑමේ නවීන උපක්‍රමයක් බවට මේ ක්‍ෂුද්‍ර මූල්‍ය සමාගම් පත්වීම. ධනේශ්වර පන්තිය වෙනුවෙන් සුළු ධනේශ්වරය තවදුරටත් සූරා කන නවීන මෙවලමක් බවට මේ ණය ක්‍රමය පත්වීම. මොකද ලබාගත් ණය මුදලින් ලාභයක් උපයා නැතත් ඒ සඳහා අධික පොලියක් ගෙවන්න වෙන නිසා.

මෙය මාක්ස්වාදී දෘෂ්ටිවාදයට අනුව වැඩපොලේදී සූරා කෑමට ලක්වෙන කම්කරුවා, ගමේ පීඩිතයා ක්‍ෂුද්‍ර මූල්‍ය සමාගම් මගින් නැවත කරන්නා වූ සූරාකෑමක්. එමනිසා අද පවතින ක්‍ෂුද්‍ර මුල්‍ය සමාගම්වල මාක්ස් – ලෙනින්වාදියෙක්ට නොව සහකම්පනයක් හෝ තිබෙන පුද්ගලයෙක්ට මුදල් ආයෝජනයක් කරන්න බැහැ. ක්‍ෂුද්‍ර මූල්‍ය සමාගම් පිළිබඳ මාක්ස්වාදී  විචාරයන් ඉතා නිවැරදි බව පසක් කරන වාර්තාවක් පසුගිය දිනක දැක ගන්නට ලැබුණා. බීබීසීය විසින් ඉදිරිපත් කර තිබුණ ශ්‍රී ලංකාව පිලිබඳ එම වාර්තාව මෙසේ පවසනවා.

“සියයට 38 ක 48 ක පමණ ඉතා ඉහළ පොලී අනුපාත. දිළිඳුතම පිරිසෙහි සිටින සමස්තයක් ලෙස ලක්‍ෂ 28ක් පමණ ක්‍ෂුද්‍ර මූල්‍ය ණය උගුලේ සිරවී සිටී. ඉන් බහුතරය (ලක්‍ෂ 24ක්) කාන්තාවන්‍ ය. පසුගිය වසර 03 ක කාලයේදී ණය ආපසු ගෙවීමට නොහැකි වීම නිසා 200 කට අධික පිරිසක් කාන්තාවන් සිය දිවි නසාගෙන ඇත. මෙම අර්බුදය තුළ දැවැන්ත කාන්තා හිංසනයක් නිර්මාණය වී ඇත. මෙරට 15,000 ක් පමණ ක්‍ෂුද්‍ර මූල්‍ය ණය ආයතන පවතින බව සදහන් වේ.ණය එකතු කරන නිලධාරීන්ගේ ලිංගික අඩම්තේට්ටම්වලට මුහුණ පෑමට පමණක් නොව ලිංගික අල්ලස් පවා දීමට සිදුව ඇති බවටද ණය හිමියන් පැවසූ බව එහි වැඩි දුරටත් සඳහන් වේ.

මේ තත්වයන්ගෙන් හිංසනයට ලක් වූ කාන්තාවන් හා ණය කරුවන් ගලවා ගැනීමට ආණ්ඩු බලය ලබාදෙන ලෙස ජාතික ජන බලවේගය ඉල්ලා සිටියා. ආණ්ඩු බලය ලබා ගැනීමෙන් පසු මේ වෙනුවෙන් සම්මත කරන ලද නව කෙටුම්පත ගැන “යුක්ති සාමූහිකය” නම් වූ සංවිධානය බරපතල චෝදනාවන් එල්ල කරනවා.

“ක්‍ෂුද්‍ර මූල්‍ය සහණ නියාමන අධිකාරි නව පනත් කෙටුම්පත” ජාත්‍යන්තර මුල්‍ය ආයතන විසින් නියම කරන ලද ප්‍රාග්ධන හිතකාමී ව්‍යුහාත්මක ප්‍රතිසංස්කරණ ස්ථාපනය කිරීමට මිස කොල්ලකාරී ණය දෙන්නන්ගෙන් වින්දිතයන්ගේ අවශ්‍යතා ආරක්‍ෂා කිරීමට නොවේ. 2016 ක්‍ෂුද්‍ර මුල්‍ය පනතේ සිට රනිල් වික්‍රමසිංහගේ 2023 දැක්ම දක්වාම ආසියානු සංවර්ධන බැංකුව විසින් ලබා දෙන ණය හරහා මෙම ප්‍රතිගාමී නීති ප්‍රතිසංස්කරණ ප්‍රවර්ධනය කර ඇත.”

දැන් ප්‍රශ්නය පැන නඟින්නේ ජවිපෙ දේශපාලන මණ්ඩල සභික ලාල්කාන්ත කම්කරු නායකයාට හා දෙවැනි කම්කරු නායක වසන්ත සමරසිංහට එල්ල වී තිබෙන චෝදනා සත්‍යද යන්නයි. කොටස් වෙළෙඳපොළේ, ක්‍ෂුද්‍ර මුල්‍ය සමාගමවල මේ දෙදෙනා මුදල් ආයෝජනය කර තිබේද?  ඒවා සත්‍යනම් ජවිපෙ මොවුන් දෙදෙනා වෙනුවෙන් කුමන තීරණයක් ගන්නේද? චෝදනාත් සත්‍යනම් පක්‍ෂය ඔවුන් වෙනුවෙන් කිසිම පියවරක් නොගන්නේ නම් ජවිපෙට මාක්ස් – ලෙනින්වාදී පක්‍ෂයක් ලෙස තව දුරටත් පෙනී සිටීමට සදාචාරාත්මක අයිතියක් තිබේද?

වෙනදා විචිත්‍රවත් මැයිදින පවත්වන ජවිපෙට මෙදා පුළුවන් රාජ්‍ය අනුග්‍රහය සහිතව වඩාත් විචිත්‍රවත් මැයිදිනයක් කරන්න. චෝදනා සත්‍ය නම් එකී මැයි දිනයේ ලාල්කාන්තලා, සමරසිංහලාත් සිටිනවානම් ජවිපෙට පුළුවන් විවෘත ප්‍රකාශයක් කරන්න. අපි මෙතැන්සිට ගමන් කරන්නේ ධනේෂ්වර සමාජ, ආර්ථික, දේශපාලන, සංස්කෘතික මාවතේ බව ජනතාවට සත්‍ය කියන්න. එවැනි නිර්භීත තීන්දුවක් ප්‍රකාශයට පත්කළොත් රනිල්ගේ සිට සියළුම ධනපතීන් අර්බූදයට යනවා සත්තයි. ජනතා අධිකරණයෙන් ජවිපෙ නිදොස්කොට නිදහස් වෙනවා. ඊට පස්සේ ඉතිරි වෙන්නේ වත්කම් උපයා ගත් හැටි අධිකරණයට පහදා දෙන්න. සල්ලි තිබෙනවානම් දක්ෂ නීතිඥයෝ ඉන්නවා. ඉන්පසු ඔය පොතේගුරුවාදී ජවිපෙ කේඩර්වාදීන් අතලොස්සක් ඇර සියල්ලෝම සතුටින් ජීවත් වේවි.

එමනිසා  “පියවරක් ඉදිරියට, පියවර දෙකක් පස්සට” නොතබා තැබූ පියවර ඉදිරියටම තබන්න. කණ කොක් සුද පෙණෙන්නේ ඉගිලුනු විටදී කිව්වලු.

The post NPP, නිර්ධන පංතියෙන් ධනපති පංතියට යන විප්ලවයක්..! appeared first on විවරණ.

රේගු ප්‍රකාශනයේ 37 වන අයිතමය යටතේ ප්‍රකාශයට පත් කරන ලද තොගය, ශ්‍රී ලංකා කලා මණ්ඩලය, බුද්ධශාසන, ආගමික හා සංස්කෘතික කටයුතු අමාත්‍යාංශයේ රාජ්‍ය සාහිත්‍ය මණ්ඩලය සහ ආරක්ෂක අමාත්‍යාංශය විසින් කරන ලද නිර්දේශ මත පදනම්ව සමාලෝචනය කරන ලදී.

නිශ්චිත මාතෘකා දෙකක් හැර, තොගයේ ඇතුළත් අනෙකුත් සියලුම ප්‍රකාශන සමඟ “බයන්ගරාවතී” සහ “සයිනයිඩ්” යන පොත් නිකුත් කිරීම සඳහා අවසර ලබා දී ඇති බව රේගුව තහවුරු කර තිබේ.

කෙසේ වෙතත්, පොත් දෙකක් – “එලුට්ටල් නන් යුක්තම් සෙයිකිරෙන්” සහ “ඉප්පොතුම් ඉන්ගේ ඉරණ්ඩු තෙසංගලිල්” – තහනම් කර තිබේ. රේගු ආඥා පනතේ (235 වන පරිච්ඡේදය) උපලේඛනය සමඟ කියවිය යුතු දණ්ඩ නීති සංග්‍රහයේ 120 වන වගන්තිය යටතේ දඬුවම් ලැබිය හැකි ක්‍රියාවන්ට තුඩු දිය හැකි යැයි සැලකෙන කරුණූ මෙම ප්‍රකාශනවල අඩංගු බව ආණ්ඩුවේ  බලධාරීන් ප්‍රකාශ කරයි.

මෙම තීරණය රේගු අධ්‍යක්ෂ ජනරාල් එස්. පී. අරුක්ගොඩ විසින් ආනයනකරුට විධිමත් ලෙස දැනුම් දෙන ලද අතර එහි පිටපතක් දීපචෙල්වන් ප්‍රතීපන් මහතා වෙත නිකුත් කරන ලදී.

මේ අනුව මෙරටට ගෙන එන සියළුම පොත් රේගුව විසින් පරීක්ෂා කිරීමට සිදුවේ. විදේශිය සංචාරකයින් විසින් කියවිමට ගෙන එන පොත් පවා තහනම් කිරීමට මෙම තීරණය පූර්වාදර්ශයක් සපයයි.

ස්තූතිය: Sri Lanka Brief

The post දණ්ඩ නීතියෙන් ගලවා ගැනීමට කරන පොත් තහනම.. appeared first on විවරණ.

පහත පලවන්නේ ජාවිඩ් යූසුප් Sunday Times පුවත්පතට සැපයූ ලිපියක Ai පරිවර්තනයකි. සංස්කරණය ‘විවරණ’ විසිනි.
දේශපාලන ක්‍රියාකාරිකයෙකු වන ජාවිඩ් යූසුප් සෞදි ආරාබියේ හිටපු ශ්‍රී ලංකා තානාපතිවරයෙකි.

උදය ගම්මන්පිල මහතා තම ‘In Search of a Mastermind’ (මහ මොළකරුවෙකු සොයා) නැමැති කෘතිය එළිදක්වන බව නිවේදනය කළ විට, ඔහු විශාල හෙළිදරව්වක් සිදු කරනු ඇතැයි බොහෝ දෙනා විශ්වාස කළහ. එහෙත්, මුළු සිදුවීමම කිසිදු උද්වේගකර බවකින් තොර අපේක්ෂිත ප්‍රතිඵල ලබා නොදුන් එකක් බවට පත් විය. අවසානයේදී එය යුක්තිය සෙවීමේ උත්සාහයකට වඩා, වගකීමෙන් බැහැර වීමේ හෝ අවධානය වෙනතකට යොමු කිරීමේ උපාය මාර්ගයක් බවට පෙනී ගියේය.

මෙහි කාලය සහ අන්තර්ගතය මගින් වෙනස්ම අරමුණක් අනාවරණය වේ. මෙම ඛේදවාචකයේ විෂය පථය දැනටමත් තීරණය කර ඇති සීමිත මතවාදයකට කොටු කිරීමත්, නඩුව නැවත විවෘත කිරීමට පවරා ඇති විමර්ශකයින් ඉලක්ක කිරීමත් හරහා පෙනී යන්නේ, ගම්මන්පිල මහතා උත්සාහ කරන්නේ ‘මහ මොළකරු’ හෙළි කිරීමට වඩා නිශ්චිත දේශපාලන වටපිටාවක් ආරක්ෂා කිරීමට බවයි.

ගම්මන්පිලගේ මෙම ප්‍රයත්නයේ වඩාත්ම කැපී පෙනෙන කරුණක් වන්නේ එහි කාලීනත්වයයි. වසර ගණනාවක් පුරා කොමිෂන් සභා ක්‍රියාත්මක වෙද්දී සහ විවිධ වාර්තා රජයේ කාර්යාල අතර එහා මෙහා වෙද්දී, විනිවිදභාවය ඉල්ලා හඬ නැගූවන් අතර ඔහුගේ හඬ එතරම් ප්‍රබලව ඇසුණේ නැත. ඔහුගේ මෙම දැඩි උනන්දුව හදිසියේම ඉහළ ගොස් ඇති බව පෙනෙන්නේ, ජාතික ජන බලවේගය රජය විසින් නව විමර්ශන මෙහෙයවීම සඳහා ශානි අබේසේකර සහ රවි සෙනෙවිරත්න පත් කිරීමෙන් පසුවය.

ඔහු විසින්ම පිළිගෙන ඇති පරිදි, ඉහළ පෙළේ සහ දේශපාලනිකව සංවේදී නඩු සම්බන්ධයෙන් ඔවුන්ගේ අතීත මෙහෙයවීම් නිසා ප්‍රසිද්ධියට පත් මෙම විශේෂිත විමර්ශකයින් නැවතත් සේවයට කැඳවූ විට ගම්මන්පිලගේ අවධානය වෙනස් විය. මෙය මූලික ප්‍රශ්නයක් මතු කරයි: මෙහි සැබෑ අරමුණ සත්‍යය සෙවීමද, නැතිනම් අපහසුතාවයට පත්විය හැකි තොරතුරු හෙළිවිය හැකි ක්‍රියාවලියක් කඩාකප්පල් කිරීමද? දේශපාලන චරිතයක “යුක්තිය සෙවීම” ආරම්භ වන්නේ විමර්ශකයින් වෙනස් වූ විට පමණක් නම්, එම අභිලාෂය සත්‍යය සෙවීමකට වඩා ස්වාධීන පරීක්ෂණයකට එරෙහිව එල්ල කරන ආරක්ෂිත ප්‍රහාරයක් ලෙස පෙනී යයි.

නව විමර්ශනය අපකීර්තියට පත් කිරීම සඳහා, සෙනෙවිරත්න සහ අබේසේකර යන මහත්වරුන්ගේ විශ්වාසනීයත්වය හෑල්ලුවට ලක් කිරීමට ගම්මන්පිල මහතා දැඩි ලෙස අවධානය යොමු කර ඇත. කෙසේ වෙතත්, එසේ කිරීමේදී ඔහු පදනම් කරගෙන ඇත්තේ නොමඟ යවන සුළු මෙන්ම සම්පූර්ණයෙන්ම අසත්‍ය කරුණු මත ගොඩනැඟුණු මතවාදයන්ය.

පෙර පැවති කොමිසම් සොයාගැනීම් මත පදනම්ව මෙම විමර්ශකයන් දෙදෙනා පිළිබඳව පරීක්ෂණ පැවැත්විය යුතු බව ගම්මන්පිල ප්‍රසිද්ධියේ ප්‍රකාශ කර ඇත. මෙය කරුණු දැඩි ලෙස විකෘති කිරීමකි. දිවුරුම් දුන් සාක්ෂි මත පදනම් වූ ජනක ද සිල්වා කොමිෂන් සභා වාර්තාව මගින්, ගම්මන්පිල පවසන පරිදි ඔවුන්ට එරෙහිව අපරාධමය ක්‍රියාමාර්ග හෝ විශේෂිත විමර්ශනයන් නිර්දේශ කර නොතිබුණි.

ගෝඨාභය රාජපක්ෂ පාලන සමය තුළ ශානි අබේසේකරට සිදු වූ අසාධාරණ සැලකීම් සුළු කොට තැකීමට ද ගම්මන්පිල උත්සාහ කර ඇත. අබේසේකර මහතාව ගාල්ලේ නියෝජ්‍ය පොලිස්පතිවරයෙකුගේ පෞද්ගලික සහායකයෙකු ලෙස සේවය කිරීමට පහත් තනතුරකට පත් කිරීම එවකට බෙහෙවින් කතාබහට ලක්විය. ගම්මන්පිල මෙය හුදෙක් ඔහුගේ ගම් ප්‍රදේශයට සිදු කළ ස්ථාන මාරුවක් ලෙස හඳුන්වා දී ඇත. නමුත් සැබවින්ම එය, අපරාධ සහ දේශපාලනය අතර පවතින සබඳතාව පිළිබඳව ඕනෑවට වඩා තොරතුරු දැන සිටි පුද්ගලයෙකු කොන් කිරීම සඳහා සැලසුම් කරන ලද පැහැදිලි දේශපාලන දඩයමකි. ඇත්ත වශයෙන්ම, ජනාධිපති ධුරයට පත්වීමෙන් පසු ගෝඨාභය රාජපක්ෂ ලබා දුන් මුල්ම සම්මුඛ සාකච්ඡාවකදී පවා ශානි අබේසේකර විවේචනය කිරීමට විශේෂයෙන් උත්සාහ කළේය.

පණිවිඩකරුවන්ට පහර දීම මගින්, නව පරීක්ෂණයකින් සොයා ගන්නා කුමන කරුණක් වුවද, එය මහජනයා හමුවේ ඒ වන විටත් පලුදු වූ හෝ දූෂිත දෙයක් ලෙස බැහැර කිරීමට ගම්මන්පිල උත්සාහ දරයි.

ගම්මන්පිලගේ කෘතියේ මූලික තර්කය වන—සහරාන් හෂීම් සහ ඔහුගේ සමීපතම ජාලය මෙහි එකම මහ මොළකරුවන් වූ බව යන්න—අලුත් සොයාගැනීමක් නොවේ. සහරාන් සහ ඔහුගේ කණ්ඩායම මෙම ප්‍රහාර එල්ල කළ බවට කිසිවෙකු තර්ක කරන්නේ නැත. සැබෑ ප්‍රශ්නය, එනම් මැල්කම් රංජිත් කාදිනල්තුමන් ප්‍රමුඛ කතෝලික සභාව නිරන්තරයෙන්ම මතු කරන කරුණ වන්නේ, මෙහි සිටින “මහා මොළකරු” පිළිබඳවයි.

1. මෙම ප්‍රහාර මගින් නිර්මාණය වූ භීෂණ වාතාවරණයෙන් දේශපාලනිකව ප්‍රතිලාභ ලැබුවේ කවුද?
2. විදේශ බුද්ධි අංශ මගින් ලබාදුන් නිශ්චිත අනතුරු ඇඟවීම් 97ක් නොසලකා හරිනු ලැබුවේ මන්ද?
3. බෝම්බ ප්‍රහාර එල්ල වීමට පෙර, රාජ්‍ය බුද්ධි අංශ සහ ප්‍රහාරකයන් අතර සබඳතා පැවතියේද?

සහරාන් ඇතුළු මෙහෙයුම් මට්ටම කෙරෙහි පමණක් අවධානය යොමු කිරීමෙන්, ගම්මන්පිලගේ කෘතිය දේශපාලනිකව ආරක්ෂිත පැහැදිලි කිරීමක් වෙත නැවත ගමන් කරයි. එමඟින් 2019 අප්‍රේල් 21 සිට රට වෙළාගෙන ඇති ආයතනික අසාර්ථකත්වය සහ තිබිය හැකි හවුල්කාරීත්වය වැනි අපහසු මානයන් මඟහරිනු ලබයි.

ශ්‍රී ලංකාවේදී, මතකය බොහෝ විට අවියක් ලෙස භාවිතා කරනු ලැබේ. පාස්කු ඉරිදා ප්‍රහාර මාලාව විවිධ දේශපාලන යුග තුනක් පුරා විහිදී පවතී:

• යහපාලන යුගය: ජනාධිපති මෛත්‍රීපාල සිරිසේන සහ අගමැති රනිල් වික්‍රමසිංහ අතර සන්නිවේදනය බිඳ වැටීම මෙම යුගයේ කැපී පෙනෙන ලක්ෂණයයි.
• ගෝඨාභය රාජපක්ෂ යුගය: පාස්කු ප්‍රහාරයෙන් පසුව ජාතික ආරක්ෂාව පෙරදැරි කරගනිමින් බලයට පත් වූ නමුත්, සත්‍යය හෙළි කරනවා වෙනුවට එය යටපත් කිරීම සඳහා කොමිෂන් සභා භාවිතා කළ බවට චෝදනා එල්ල වූ යුගයයි.
• වර්තමාන යුගය: මෙහිදී ජාතික ජන බලවේගය (NPP), පවතින සාක්ෂි දෙස අලුත් සහ ස්වාධීන දෘෂ්ටියකින් බැලීමට පොරොන්දු වී තිබේ.

ගම්මන්පිලගේ කථිකාව ඔහු විසින් ඉස්මතු කරනු ලබන අසාර්ථකත්වයන් සම්බන්ධයෙන් බෙහෙවින් තෝරාගත් ස්වභාවයක් ගනී. මෙම පාලන මාරුවීම් පුරාම නොවෙනස්ව පැවති ආරක්ෂක යාන්ත්‍රණය පිළිබඳ අඛණ්ඩ විවේචනයක් ඉදිරිපත් කිරීම එය මඟහරියි. ඒ වෙනුවට, එය සිදු කරන්නේ තර්ජනය බාහිර සාධකයක් ලෙස පෙන්වන ජාතිකවාදී රාමුවකට බර තැබීමයි.

මෙම දේශපාලනික උපායමාර්ගවල අඳුරු පැත්තක් පවතී. ප්‍රහාරය හුදෙක් ආගමික සහ ශිෂ්ටාචාරමය ගැටුමක් ලෙස පමණක් හුවා දැක්වීමට උත්සාහ කිරීම හරහා, 2019 වසරේදී ශ්‍රී ලාංකික සමාජයේ එකමුතුකම (සමාජ දේහය) ඉරා දැමූ වාර්ගික/ආගමික ආතතීන් නැවත ඇවිළවීමේ අවදානමක් ගම්මන්පිල විසින් ඇති කරනු ලබයි.

වගකිවයුතු නායකත්වයක් විසින් ප්‍රචණ්ඩකාරී අන්තවාදීන් සුළු පිරිසක් සහ පුළුල් මුස්ලිම් ප්‍රජාව අතර පැහැදිලි වෙන්කර හඳුනාගැනීමක් සිදු කළ යුතුය. රාජ්‍ය සහ ආයතනික වගවීම කෙරෙහි සමාන අවධානයක් යොමු නොකර, දේශපාලන කථිකාවන් ආගමික රාමු කෙරෙහි පමණක් දැඩි ලෙස නැඹුරු වන විට, එය සැකය සහ කොන් කිරීම වර්ධනය වීමට ඉඩ සලසයි. මෙය හුදෙක් විශ්ලේෂණාත්මක අසාර්ථකත්වයක් පමණක් නොව, දේශපාලන වාසියක් වෙනුවෙන් පැරණි තුවාල යළි පෑරීමට හේතු විය හැකි සමාජීය උවදුරකි.

යුක්තිය සහ උපකරණාත්මක සත්‍යය අතර ඇති ප්‍රධාන වෙනස වන්නේ එහි අභිප්‍රායයි.

• යුක්තිය: බලවතුන්ට එය කොතරම් අපහසුතාවයක් ඇති කළද, සිදුවීමක සමස්ත චිත්‍රයම (සම්පූර්ණ සත්‍යය) අනාවරණය කර ගැනීමට යුක්තිය සැමවිටම උත්සාහ කරයි.
• උපකරණාත්මක සත්‍යය (Instrumental Truth): යනු නිශ්චිත ඉලක්කයක් සපුරා ගැනීම සඳහා මෙවලමක් ලෙස භාවිතා කරනු ලබන කරුණුවල එක් පැතිකඩක් පමණි. මෙම අවස්ථාවේදී නම්, එය භාවිතා වන්නේ නව විමර්ශනයකින් ඇතැම් දේශපාලන අවශ්‍යතා ආරක්ෂා කර ගැනීම සඳහාය.

මැල්කම් රංජිත් කාදිනල්තුමා නැවත නැවතත් ප්‍රකාශ කර ඇත්තේ, සත්‍යය යටපත් කරමින් කෘතිමව සිදුකරන අවසන් කිරීමක් කතෝලික සභාව පිළිනොගන්නා බවයි. වින්දිතයන්ට අවශ්‍ය වන්නේ බෝම්බ කට්ටල පැළඳ සිටියේ කවුදැයි දැන ගැනීමට පමණක් නොවේ; පල්ලි සහ හෝටල් කරා යාමට ඔවුන්ට මාවත සකසා දුන්නේ කවුරුන්ද යන්න දැන ගැනීමටයි.

පාස්කු ඉරිදා ප්‍රහාරයේ පවතින සදාකාලික ඛේදවාචකය නම් ‘මහ මොළකරු’ යන යෙදුම පලිහක් ලෙස භාවිතා කිරීමයි. සහරාන් සමඟ මෙම නඩුව අවසන් වූ බවට මහජනතාව ඒත්තු ගැන්විය හැකි නම්, බුද්ධි අංශවල අසාර්ථකත්වයන් සහ මෙහි දේශපාලන ප්‍රතිලාභීන් පිළිබඳ විමර්ශනය සදහටම වළලා දැමිය හැකිය.

උදය ගම්මන්පිලගේ මැදිහත්වීම සත්‍යය සෙවීමේ ක්‍රියාවලිය ඉදිරියට ගෙන යන්නක් නොවේ. රවී සෙනෙවිරත්න සහ ශානි අබේසේකර වැනි විමර්ශකයන්ට කරුණුමය වශයෙන් සාවද්‍ය තොරතුරු යොදාගනිමින් පහර දීම හරහාත්, ආයතනික වගවීම මඟහැරීම සඳහා විමර්ශන පරාසය පටු කිරීම හරහාත්, මෙම කෘතිය දේශපාලනිකව අවධානය වෙනතකට යොමු කිරීමේ සම්භාව්‍ය උත්සාහයක් ලෙස ක්‍රියා කරයි.

යුක්තිය පසිඳලීම දිගින් දිගටම ප්‍රමාද වීම පිටුපස සිටින සැබෑ මහ මොළකරු කිසිසේත්ම එක් පුද්ගලයෙකු නොවිය හැකිය. එය, බලයට පත්වන නායකයින් විසින් වින්දිතයන්ගේ ඉල්ලීම්වලට වඩා තමන්ට වාසිදායක ලෙස මතවාද හැසිරවීමට ප්‍රමුඛත්වය ලබා දෙන, දේශපාලන පහසුව මත පදනම් වූ පද්ධතියක් විය හැකිය. දේශපාලන මැදිහත්වීම්වලින් සහ පුද්ගල චරිත ඝාතනවලින් තොරව විමර්ශන ඉදිරියට ගෙන යාමට ඉඩ ලබාදෙන තෙක්, පාස්කු ඉරිදා ප්‍රහාරයේ අමිහිරි මතකයන් ශ්‍රී ලංකාවේ හෘද සාක්ෂිය දිගින් දිගටම පීඩාවට පත් කරනු ඇත.

The post මඟහැරීමේ දේශපාලනය: පාස්කු ඉරිදා ප්‍රහාරය පිළිබඳ උදය ගම්මන්පිලගේ කථිකාව පිටුපස ඇති ඇත්ත.. appeared first on විවරණ.

අධිෂ්ඨානශීලී තරුණ තරුණියන් නායකත්වය දුන් එම අරගලයට සී අයි ඒ හෝ වෙනත් ඔත්තු සේවා මගින් විවිධාකාර සහාය ලබා දුන් බවට අරගලයෙන් බැට කෑ අය චෝදනා කළත් ඉන් ඔවුන්ගේ පාලන කාලය තුළ අමු අමුවේ සිදු වූ නොපනත්කම් වසා ගැනීමට නොහැකිය. අරලයෙන් ජනාධිපති ගෝඨාභය රාජපක්ෂ පලවා හැරීමෙන් පසුව ද ඔහුගේ දේශපාලන වේදිකාව වන පොහොට්ටුව වසර තුනකට ආසන්න කාලයක් ව්‍යවස්ථාදායක සහ අනියම් ආකාරයෙන් විධායක බලය මෙහෙයුව ද අරගලයට විදෙස් ඔත්තු සේවාවලින් ලැබුණු ආධාර අනුබල ගැන විමර්ශනයක් කෙරුණේ නැත. විදෙස් ඔත්තු සේවාවල බලපෑම නිසා විමර්ශන කටයුතු නොකළ බව හෙළිවීමට තවත් කලක් ගත විය හැකිය.

ඒ කෙසේ වුවත් නිතිය ක්‍රියාත්මක නොවීම යුක්තිය ඉටු නොවීමක් සේ ජනතාව තුළ තදබල හැගීමක් තිබු බව පැහැදිලිය. සමාජ ක්‍රියාකාරීන් අධිකරණයේ පිහිට පැතීමට ඉදිරිපත් වූයේ ද එම නිසාය. එවකට හිටපු සෞඛ්‍ය අමාත්‍ය කෙහෙලිය රඹුක්වැල්ල ට එරෙහිව පාර්ලිමේන්තුවට ඉදිරිපත් වූ විශ්වාස භංග යෝජනාවෙන් ජය ගත් නමුත් සිවිල් ක්‍රියාකාරීන් අධිකරණයට ඉදිරිපත් කළ පෙත්සමක් අනුව ඔහු අත් අඩංගුවට ගැනීමට අධිකරණයෙන් නියෝග කෙරිණ. ඉන් පැහැදිලි වන සරල සත්‍යය නම් පාර්ලිමේන්තු යෝජනාවලින් කෙනෙකුගේ වංක අවංක භාවය තිරණය කළ නොහැකි බවය. කෙහෙලියගේ නිර්දෝෂී භාවය වෙනුවෙන් ආණ්ඩු පක්ෂයේ මැති ඇමතිවරුන් මහත් උද්‍යෝගයෙන් ඉදිරිපත් වුවද එය යුක්තිය ඉටු කිරීමක් වූයේ නැත. කෙහෙලිය රඹුක්වැල්ල ජනතාවගේ සෞඛ්‍ය අයිතිවාසිකම් කඩ කර ඇතැයි පසුගිය දා ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයෙන් තීරණය කෙළේද සමාජ ක්‍රියාකාරීන්ගේ පෙත්සමක් අනුවය.

මින් පැහැදිලි වන්නේ ව්‍යවස්ථාදායකය සහ විධායකය මගින් යුක්තිය සහ සාධාරණත්වය ඉටු නොවන්නේ නම් ඒවා අභිබවා යෑමට ජනතාව පසු බට නොවන්නේය යන්නයි. පරිපාලන නීති රීති සහ චක්‍රලේඛවල කුමක් සඳහන් වුවත් තමා කියන දේ නීතිය සේ සලකන්නයි නියෝග කළ ගෝඨාභය රාජපක්ෂ බලයෙන් පලවා හැරීම විනා වෙනත් විකල්පයක් නැති බව ජනතාව තීරණය කළ නිසා ඔහුට ජනපති මැදුරේ පස්සා දොරින් පැන යෑමට සිදු විය. අවි රැගත් සන්නද්ධ සේවාවල රැකවරණය ඔහුට ලැබුණත් බලයේ රැඳී සිටීමට එය ප්‍රමාණවත් වූයේ නැත. ඉතිහාසය නැවත වරක් ඒ ආකාරයෙන්ම ඉටු නොවන බව සත්‍යයක් වුවත් යුක්තිය සහ සාධාරණත්වය උදෙසා ජනතාව තුළ පවතින කැපවීම සහ අධිෂ්ඨානය කිසිසේත් අඩුවෙන් තක්සේරු කිරීම කිසිම පාලකයෙකු ගේ සෞඛ්‍යයට හිතකර නොවන බව තේරුම් ගැනීම වැදගත් ය.

නිතිය උසස් පහත්කම් නොබලා සැමට සාධාරණව ඉටු කිරීමට කැප වී සිටින ජාතික ජන බලවේග රජයෙන් වැරදි කරන අයට දඬුවම් දීමට නීතියෙන් බාධාවක් නොවන බව අවධාරණය කළ ද සෑම අවස්ථාවකම එසේ සිදු නොවන බව දැකිය හැකිය. දැනට සිටින බලශක්ති අමාත්‍ය කුමාර ජයකොඩිට එරෙහිව අල්ලස් හෝ දූෂණ විමර්ශන කොමිසම මගින් නඩුවක් පැවරීම නිතිය උස් පහත්තම් නොබලා ක්‍රියාත්මක වන අවස්ථාවක් සේ අධිකරණ අමාත්‍යවරයා පාරම් බෑවේය. එම කොමිසම මගින් කරන ලද විමර්ශනයක් අනුව අදාල පුද්ගලයාට එරෙහිව අධිකරණයේ නඩුවක් පැවරීමට දේශපාලන බාධා තිබුණත් නැතත් ඒවා නොසලකා පියවර ගැනිමට හැකි වීම ආයතන ව්‍යුහයේ ශක්තිමත් භාවයට නිදසුනකි. එය පුරවැසියන් වශයෙන් අපි ද අගය කරමු.

එහෙත් වැදගත් කාරණයක් වන්නේ නීතිය ක්‍රියාත්මකවීමෙන් පමණක් සමාජයේ යුක්ති ගරුක භාවය සහ සාධාරණත්වය ඉටු වන්නේ ද යන්නයි. අපක්ෂපාතී සාධාරණ අධිකරණ විභාගයකින් පසුව නියම කරන තින්දුව ප්‍රතික්ෂේප කිරීම ශිෂ්ඨ සමාජයට හැකියාවක් නැත. එහෙත් යුක්තිය සහ සාධාරණත්වය පිළිඳව සමාජයේ පවතින මතය අධිකරණයේ තීන්දුවලින් සීමා වන්නේ නැත. ඒ යුක්තිය සහ සාධාරණත්වය ඇතැම් විට නීතියේ සඳහන් ප්‍රතිපාදන ඉක්මවා යන ගුණධර්මයක් වන නිසාය.   

නීතිය අභිබවා යන කිසිවෙකු නොසිටින නමුත් නිතිය අකුරටම ක්‍රියාත්මක කිරීමෙන් සැම විටම සමාජ සාධාරණත්වය ඉටු නොවන බව ද පාලකයන් සිහි තබා ගැනීම වැදගත් ය. අපට මෙය පැහැදිලි වන්නේ නීති ගරුක සාධාරණ සමාජයක් නිර්මාණය කිරීමේ පොරොන්දුව මත ජන වරමක් ලබා ගත් ජාතික ජනබල වේගයේ ආණ්ඩුව ක්‍රම ක්‍රමයෙන් ඉන් බැහැර වන බවක් දක්නට ලැබීම නිසාය. පළමුවෙන්ම මෙම රෝග ලක්ෂණය දක්නට ලැබුණේ අශෝක රන්වල ගේ ආචාර්ය උපාධිය සම්බන්ධයෙන් නැගුණු ආන්දෝලනයත් සමග ය. පාර්ලිමේන්තුවේ කතානායක ධුරයට පත් ඔහු ආචාර්ය උපාධියක් ලබා ගෙන ඇතැයි පැවසුවත් එය බොරුවක් බවට චෝදනා එල්ල විය. ඒ පිළිබඳ මහජන විවාදයේ දී ආචාර්ය උපාධි සහතිකය ඉදිරිපත් කරන බව පවසා කතානායක ධුරයෙන් ඉල්ලා අස්විය. එහෙත් දැනට වසර දෙකකට වැඩි කාලයක් ගත වුවද ආචාර්ය උපාධියක් ඇති බව තහවුරු කිරීමට ඔහු අසමත්ව සිටී. එමනිසා ඔහු වැරදි තොරතුරු ඉදිරිපත් කළ බව සිතීමට සාධාරණ හේතු පවතී. ඊට දඩුවම කතානායක තනතුරෙන් ඉල්ලා අස්වීමට සීමා කළ හැකිද?

ආචාර්ය උපාධියක් ඇතැයි බොරුවට පෙන්වීම ඇත්තෙන්ම පාර්ලිමේන්තුව මෙන්ම ජනතාව ද නොමග යැවීමකි. සදාචාරමය වශයෙන් ඔහු කළ යුත්තේ පාර්ලිමේන්තු මංත්‍රී තනතුරෙන් ද ඉල්ලා අස්වීමය. සදාචාරාත්මක වගකීම පැහැර හැරීම රන්වලට සීමා වූයේ නැත. දැන් බලශක්ති ඇමති කුමාර ජයකොඩි ට ඊටත් වඩා බරපතළ වංචා හා දූෂණ චෝදනා ඉදිරිපත්ව ඇත. ඉන් එකක් ඔහු පොහොර සංස්ථාවේ සැපයුම් ප්‍රධානියා වශයෙන් සිටිය දි කරන ලද ගනුදෙනුවක් සම්බන්ධයෙනි. ඇත්තනේම මුදල් වංචාවක් පිළිබඳ චෝදනාවක් නිසා ඔහු ඇමති තනතුරෙන් ඉල්ලා අස්වීම සදාචාරාත්මකව ගත යුතු පියවරකි. ඊට අමතරව ඔහුගේ අධීක්ෂණය යටතේ පවතින ආයතනයක ගල්අඟුරු මිලදී ගැනීමේ දී රජයට පාඩු සිදු කර ඇතැයිද චෝදනාවක් ජන සමාජයේ කතා බහට ලක්වෙමින් පවතී. පොහොර සංස්ථාවේ චෝදනාවට අමතරව එවැනිම චෝදනාවක් නැවතත් ඉදිරිපත්වීම අධිකරණයෙන් වැරදිකරුයැයි තීරණය වන තෙක් නිදොස්යැයි පදනම යටතේ ඇමති තනතුරක් වැනි භාරදුර කටයුත්තක යෙදෙන අයකුට ගැලපෙන්නේ නැත. සදාචාරය පිළිබඳ හැඟීමක් ඇත්නම් ඔහු එම පරීක්ෂණ සහ නඩු විභාග නිම වන තෙක් එම වගකීම්වලින් ඉවත්ව සිටිය යුතුය. නීතිය අභිබවා යන සදාචාරය එයයි. එය නොසලකා සිටීම සදාචාරාත්මක පිරිහීමකි.

මෙම සිද්ධියේ වඩාත් ජුගුප්සා ජනක පැත්ත වන්නේ ජනතාවාදී පාලනයක් වෙනුවෙන් පෙනි සිටින ජනාධිපති අනුර කුමාර දිසානායක කළ ප්‍රකාශයයි. තෝරා ගත් ජනමාධ්‍යවේදීන් පිරිසක් සමග පැවැත් වූ සාකච්ඡාවකදී කුමාර ජයකොඩිට එරෙහිව නැගී ඇති චෝදනා ගැන ද ප්‍රශ්නයක් මතු විය. එහි දි ජනාධිපති අනුර කුමාර දිසානායක ගේ පිළිතුර වූයේ පොහොර සංස්ථාවේ සිටිය දී කුමාර ජයකොඩි කරන ලදැයි කියන වංචාව ගැන පියවර ගැනීමට නොහැකිය යන්නයි. හේතුව ඔහු එවිට ඇමති තනතුරක් නොදැරු රජයේ හෝ රජයට සම්බන්ධ ආයතනයක සේවකයෙකුවිම නිසාය. ඇමති තනතුරේ සිටිය දී වංචාවක් පිළිබඳ චෝදනාවක් ඉදිරිපත් වූයේ නම් වහාම ඇමති තනතුරෙන් ඉවත් කිරීමට තමා පියවර ගන්නා බවද පැවසුවේය.

මින් ගම්‍ය වන්නේ ඇමති තනතුරේ සිටියදී කරන ලදැයි කියන වැරදි ගැන පමණක් ජනාධිපති ක්‍රියාත්මක වන්නේය යන්නයි. ඇමති තනතුර ලැබීමට පෙර කරන ලදැයි කියන වංචා හෝ දූෂණ එම පුද්ගලයා වර්තමානයේ දරන වගකීම්වලට කිසිදු බලපෑමක් වන්නේ නැත. ඔහුට හෝ ඇයට වත්මන් ආණ්ඩුවෙන් පවරා ඇති වගකීම් ඒ ආකාරයෙන්ම ඉටු කිරීමට දේශපාලන වශයෙන් තනතුරක් ලැබීමට පෙර කරන ලදැයි කියන වැරදි කිසි ලෙසකින් බලපාන්නේ නැත.

මෙවැනි තර්කයක් භාවිත නීතිය අනුව ගැලපෙන්නක් වුවද ජනතා අපේක්ෂාවට කිසිසේත් ගැලපෙන්නේ නැත. මීට පෙර සිටි පාලකයන් ජනතාව ඡන්ද බලයෙන් ඉවත් කෙළේ ඔවුන් අධිකරණයෙන් දූෂණ හෝ වංචා පිළිබඳ වැරදිකරුවන් වූ නිසා නොවේ. ඔවුන් සියල්ලන්ම වංචා සහ දූෂණවල යෙදී අයථා ධනය රැස් කර ගත් බවට ප්‍රබල ජනමතයක් ගොඩ නැගී තිබිණ. එකල පැවති ජන විඥානය එයයි. පාර්ලිමේන්තුවේ සිටි දෙසිය විසිපහම එපා කීවේ ඔවුන් වංචා දූෂණ කළ බවට සාක්ෂි තිබුණ නිසාම නොවේ. වැදගත් වූයේ වංචා දූෂණ නැවැත්වීමටත් වැරදි ක්‍රියා මාර්ග නිවැරදි කිරීමටත් ඒ සියල්ලන්ම අසමත් වු නිසාය. පසුගිය මහා මැතිවරණයේ දී ජනතා අපේක්ෂාව වූයේ එවැනි වැරදිවලින් තොර සැබැවින්ම නව පාලනයකි.

එහෙත් අශෝක රන්වල සහ කුමාර ජයකොඩි කතා වස්තුවලින් පෙනී යන්නේ ගමන් මගේ කිසිදු වෙනසක් සිදුව නැති බව සහ වෙනසක් කිරීමට අවංක වුවමනාවක් නැති බවය. ඒ බව තහවුරු වන්නේ දූෂිතයන් ආරක්ෂා කිරීමට අඳබාල තර්ක ඉදිරිපත් කිරීමෙනි.    

The post අපි යන්නේ කොයි පාරේ – ඒ ගොල්ලත් ගිය පාරේ.. appeared first on විවරණ.

‘..නිදහස පළමුව වෙසෙන්නේ මිනිසුන්ගේ සහ ගැහැනුන්ගේ හදවත් තුළය. එය මිය ගිය හොත් කිසිම ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවකට, කිසිම නීතියකට හෝ කිසිම උසාවියකට ගලවා ගත නොහැකිය..’

ඉන් අදහස් වන්නේ නිදහස ජන සමාජයේ සෑම මිනිසෙකුට හා ගැහැනියකට අයත් සියලු ආකාරයෙක් රැක ගත යුතු සමාජ හර පද්ධතිය තුළ අනිවාර්යෙන්ම ගැබ් විය යුතු කිසිසේත් අඩු තක්සේරුවට ලක් නොකළ යුතු ගුණාංගයක් යන්නයි.

ප්‍රායෝගික අර්ථයෙන් ගත් විට නිදහස ජන සමාජයේ එක් එක් පුද්ගලයාට නෛසර්ගිකව අයත් වන මෙන්ම අනිකුත් අය ද සමානව භුක්ති විඳිය යුතු අයිතියකි. නිදහස සැබැවින්ම ආරක්ෂා වන්නේ අයිතියක් වශයෙන් භුක්ති විඳීමට අමතරව ඊට හානිකර එනම් නිදහස යටපත් කෙරෙන සමාජ ප්‍රවනතාවලට එරෙහි වීමෙනි. ඉන් අදහස් වන්නේ පොදුවේ සමාජයේ නිදහසට එරෙහිව යන බලවේග ක්‍රියාත්මක වුවහොත් කිසිවෙකුගේ නිදහස ආරක්ෂා නොවන්නේය යන්නයි. අද සමාජයේ සිදු වූ සහ සිදුවන බොහෝ දේ සමස්ත ජනතාවගේම නිදහසට හානිකර එය යටපත් කෙරෙන දේ බව දක්නට ඇත. තුරෙයිරාජා විනිසුරුවරයා උපුටා දැක් වූ ආකාරයට එම හානිය ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවෙන් හෝ උසාවිවලින් නිවැරදි කිරීමට නොහැකි තරම් ය. ඛේදය වන්නේ ඒවා ජනතාවගේ නිදහසට හානිකර නිදහස වළ දමන දේ බවට සමාජයේ පිළිගැනීමක් නොමැති වීමය. කිසියම් සුවිශේෂී තත්වයන් යටතේ එවැනි දේ කරන පුද්ගලයන් අධිකරණය හමුවට ගෙන ආ විට විවිධ අර්ථකතන ඉදිරිපත් කර ඔවුන්ගේ නිර්දෝෂී භාවය තහවුරු කිරීමට සමාජයේ වරප්‍රසාදිත පිරිස් ඉදිරිපත් වීම ය.

මීට හොද නිදර්ශනයක් පසුගිය දා ජනමාධ්‍යය් වාර්තා විය. පළමුවෙන්ම වාර්තා වූයේ රජයේ ආයතනයක් වන එයාර් ලංකා  ගුවන් සමාගමේ හිටපු සභාපති කපිල චන්ද්‍රසේන ආපසු ලංකාවට පැමිණෙන විට ගුවන් තොටුපොළේ දි අත් අඩංගුවට ගැනීමය. පසුව ඔහු අල්ලස් හෝ දූෂණ විමර්ශන කොමිසම මගින් අධිකරණයට ඉදිරිපත් කෙරිණ. එහිදී පරීක්ෂණ නිලධාරීන් ඉදිරිපත් කළ කපිල චස්ද්‍රෙස්න ගේ දිව්රුම් ප්‍රකාශයක් අනුව එයාර්බස් ගනුදෙනුවෙන් ඔහුට ලැබුණ මුදලින් රු. දශ ලක්ෂ හැටක් හිටපු ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂයට ලබා දී ඇත. පුදුමයට කරුණ වන්නේ ඊට පසුවදා තමා කලින් ප්‍රකාශය ලබා දුන්නේ බල කිරීම නිසායැයිද එමනිසා එහි සඳහන් කරුණු නිවැරදි නොවන බව පැවසීමය. මෙම දිව්රුම් ප්‍රකාශය බන්ධකාගාරයේ නිලධාරීන් ඉදිරියේ දී සහතික කරන මුද්‍රාවක් ද එම ප්‍රකාශයට යා කර තිබිණ.  පොලීසියේ නිලධාරීන් මෙන්ම විමර්ශන කටයුතුවල යෙදෙන නිලධාරීන් සැකකරුවන්ට තර්ජන ගර්ජන කිරීමේ ඉතිහාසයක් ඇති අපට අල්ලස් කොමිසමේ නිලධාරීන් බලපෑම් කළේයැයි පැවසීම පහසුවෙන් බැහැර කළ නොහැකිය.

මතු පිටින් පෙනෙන සත්‍යය එසේය.

එහෙත් මෙම සිද්ධියේ ඉතිහාසය විමසා බලන්නට කිසිවෙකු උනන්දු වන්නේ නම් සම්පූර්ණයෙන් වෙනස් චිත්‍රයත් දැකිය හැකිය. එයාර් ලංකා ගුවන් සමාගමට එයාර්බස් මිලදී ගැනීමේ දී බරපතළ අක්‍රමිකතා සිදුව ඇති බව වාර්තා වූයේ මීට වසර හයකට හෝ හතකට පෙර ය. ඒත් අපේ රටෙන් නොව බ්‍රිතාන්‍ය යෙනි. ඒ රටේ දී අල්ලස් හෝ දූෂණ කටයුතු නීති විරෝධී නිසා අල්ලස් ලබා දීම සම්බන්ධයෙන් එයාර්බස් සමාගමේ නියෝජිතයන්ට එරෙහිව නඩු විභාගයන් පැවතිණ. එහිදී ගිවිස ගත් ඩොලර් දශ ලක්ෂ 16 ක අල්ලස් මුදලින් ඩොලර් දශ ලක්ෂ දෙකක් අත්තිකාරම් වශයෙන් එයාර් ලංකා ගුවන් සමාගමේ සභාපති කපිල චන්ද්‍රෙස්නට ලබා දුන් බව සමාගම පිළිගෙන ඒ වෙනුවෙන් විශාල දඩ මුදලක් ද ගෙව්වේය.

ඒ එංගලන්තයේය.

ඊට පසුව නන්දෙසින් නැගුණු හා හූව නිසා ශ්‍රී ලංකාවේ එවකට පැවති රජයට අකමැත්තෙන් වුවත් කපිල චන්ද්‍රසේන අත් අඩංගුවට ගැනීමට සිදු විය. එහෙත් බ්‍රිතාන්‍ය අධිකරණයේ දී හෙළි වූ කරුණු අනුව ලංකාවේ නඩු පැවරීමක් සිදු වූයේ නැත. ටික කලකට පසුව ඔහු ඇප මත නිදහස් විය. හෙළිදරවු වූ මෙම කරුණු අනුව එයාර්බස් ගනුදෙනුවේ දී ඩොලර් මිලියන ගණනක අල්ලස් හුවමාරුවක් සිදුව ඇති බව නිවැරදිය. එයාර්බස් සමාගමේ නියෝජිතයන් ඉතා විශාල දඩ මුදලක් ගෙව්වේ එම නිසාය. ඩොලර් දශ ලක්ෂ දෙකක මුදලක් කපිල චන්ද්‍රෙස්නට ගෙවා ඇති බවද තහවුරු වී ඇති කාරණයකි. අල්ලස් හෝ දූෂණ විමර්ශන කොමිසමේ නිලධාරීන්ට ප්‍රකාශයක් ලබා දීමේ දී සිදුව ඇති අලුත් හෙළිදරව්ව එම මුදලින් රු. දශ ලක්ෂ හැටක් එවකට ජනාධිපතිව සිටි මහින්ද රජපත්ෂට සහ තවත් රු. දශලක්ෂ විස්සක් එවකට සිටි ගුවන් සේවා ඇමති පියන්කර ජයරත්නට ලබා දුන්නේය යන්නයි.  එමනිසා කපිල චන්ද්‍රෙස්නගේ ප්‍රකාශය තර්ජන කිරීමෙන් ලබා ගත්තේ ද යන්න දෙවැනි කාරණයකි.

මෙහිදී අපට වැදගත් වන්නේ රටේ ව්‍යවස්ථාදායක මෙන්ම විධායක බලය ද ජනවරමකින් ලබා ගන්නා දේශපාලකයන්ට ජනතාවගේ නිදහස (මෙහි දී නිදහස යන්නෙන් අදහස් කරන්නේ පුද්ගලික නිදහස පමණක් නොවේ. දේශපාලන සහ ආර්ථික නිදහසද ඊට ඇතුළත් ය.) උල්ලංඝනය කිරීම නිසා ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවෙන්, නීතියෙන් හෝ අධිකරණයෙන් දඩුවම් ලබා දීමට ඇති ඉඩ කඩ බෙහෙවින් සීමිත වීමය.

රට බේරා ගත්තේයැයි පිදුම් ලබන මෙම දේශපාලකයින් පුරුද්දක් වශයෙන්ම රටේ නීතියෙන් හා සමාජ සම්මතයෙන් නොකළ යුතුයැයි හැඳින්වෙන දේ කරන බව දැක්වීමට තවත් එක් නිදසුනක් දැක්විය යුතුයැයි හැඟේ. අප මීට පෙර ද විවරණ තුළින් දක්වා ඇති ආකාරයට මහින්ද රාජපක්ෂට 2015 ජනාධිපතිවරණයේ වියදම් සඳහා චයිනා හාර්බර් කෝපරේෂන් නම් සමාගමෙන් ඩොලර් දශ ලක්ෂ 7.6ක් ස්ටෑන්ඩර්ඩ් බැංකුව හරහා ගෙවා ඇත. මෙම සිද්ධිය ප්‍රකාශයට පත් වූ විට එම තොරතුරු හෙළි කළ ජනමාධ්‍යවේදිනියට සහ ඒවා පළ කළ නිවියෝර්ක් ටයිම්ස් පුවත්පතට එරෙහිව නීතිමය පියවර ගන්නා බවට ඔවුන් තර්ජනය කළ ද මෙතෙක් කිසිවක් සිදුව නැත. ( මෙම පුවත එකොනොමි නෙක්ස්ට් වෙබ් අඩවියේ පළ වූයේ 2018 ජුලි 17 වැනි දාය)

මීට අමතරව මහින්ද රාජපක්ෂ සහ ඔහුගේ නිලධාරීන් ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ VI වන පරිච්ඡේදයේ රාජ්‍ය ප්‍රතිපත්තිය මෙහෙයවීමේ මූලධර්ම සහ මූලික යුතුකම් යටතේ දක්වා ඇති ප්‍රතිපාදන කඩ කිරීමෙන් ජනතාවගේ මූලික අයිතිවාසිකම් උල්ලංඝනය කර ඇතැයි ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය තීරණය කෙළේය.

මෙම සිද්ධින් තුනම එක දේශපාලකයෙකු සම්බන්ධයෙන් වුවද රට පාලනය කළ අනෙක් දේශපාලකයන් ද මෙවැනි චෝදනාවෙන් නිදහස් වන්නේ නැත. ඔවුන් ද අඩුවැඩි වශයෙන් මෙවැනිම හෝ වඩාත් බරපතළ උල්ලංඝනය කිරීම්වලට අධිකරණයෙන් තීරණය නොවුවත් වැරදිකරුවන් ය. ඒ නිසා ඔවුන් ට තමන් කැමති කාලයක් ජනතාව නියෝජනය කිරීමේ වරම ලබා ගැනීමටත් ඒ හරහා නොයෙකුත් වරප්‍රසාද ලබා ගැනීමේත් නිදහස පවතී. මෑතක දී විශ්‍රාම වැටුප් ලබා ගැනීමේ වරප්‍රසාදය නීතියකින් අහෝසි කළ ද ජනතාව මුළා කිරීමට ඔවුන්ට නිදහස තවම පවතී.

තුරෙයිරාජා විනිසුරුවරයා දැක් වූ උපුටා ගැනීමේ සඳහන් ආකාරයට දේශපාලකයන්ට ජනතාවගේ අයිතිවාසිකම් නියෝජනය කිරීමේ මුවාවෙන් නීතිය කැඩීමට හැකිව ඇත්තේ පළමුවෙන්ම ජනතා හදවත් තුළ නිදහස යනුවෙන් හැඳින්වෙන අයිතිවාසිකම් බිඳ වැටී ඇති නිසාය. එමනිසා නීති රීති සහ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවත් බිඳ වැටී ඇත. ඉන් කියවෙන්නේ අණපනත්වල සහ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ කුමක් සඳහන් වුවත් සැබැවින්ම ක්‍රියාත්මක වන්නේ පාලකයාගේ කැමැත්තය යන්නයි. පාලකයාට එම බලය සහ අධිකාරිය ලැබෙන්නේ කලින් කලට පවත්වන ඡන්ද විමසීම්වලින් ලබා ගන්නා ඡන්ද ප්‍රමාණය අනුවම නොවේ. ප්‍රධාන වශයෙන්ම ජනතා හදවත් තුළ යුක්තිය, ගරුත්වය සහ සමාජ වටිනාකම් වැනි සංකල්ප සම්පූර්ණයෙන්ම බිඳ වැටී ඇති නිසාය. එමනිසා වංචා සහ දූෂණවල යෙදෙන අයට කිසි සැකක් බියක් නැතිව නැවත නැවතත් ජනවරම ඉල්ලා සිටීමටත් ලබා ගැනීමටත් හැකිය.

වෙනස් විය යුත්තේ දේශපාලකයන් සහ ජනතාවගේ නාමයෙන් ඔවුන් බිහි කර ඇති නිති රීති රාමුව පමණක් නොවේ. සමාජ විරෝධී වැඩ කටයුතුවලට එරෙහිව නැගි සිටීමටත් එවැනි දේවල නිරත වන අය ප්‍රතික්ෂේප කිරීමටත් හැකියාවක් සමාජයේ නිර්මාණය විය යුතුය. බලය ලබා ගැනීමේ අර්ථයෙන් නොවන නමුත් එය ද දේශපාලනයකි. ජනතාව අදහස් සහ මතවාදී වශයෙන් බල ගැන්වීමකි. පක්ෂ දේශපාලනයෙන් බැහැරව පොදු ජන යහපත සඳහා පෙල ගැස්විමකි. දැනට අපේ රටේ ක්‍රියාත්මක වන ලිබරල් ආර්ථික ක්‍රමයෙන් සහ ලිබරල්යැයි හැඳින්වෙන දේශපාලනයෙන් බැහැරව ජනතාව සවිබල ගැන්වීමට අවශ්‍ය වන්නේ එවැනි ක්‍රමයකි. නව ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවක් වැදගත් වුවද ජනතා හදවත් තුළ නිදහසේ ගුණාංග මිය ගොස් ඇත්නම් නව ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවක් හඳුන්වා දීමෙන් වෙනස් වන්නේ කඩදාසිය පමණි.

The post යුක්තිය සහ ගරුත්වය මිය ගොස් ඇති සමාජයක රජයන්නේ වංචාව සහ දූෂණයයි. appeared first on විවරණ.

ඔහුගේ අභිලාෂය වුණේ මුළු මැද පෙරදිග කලාපයේ සුන්නි, ෂියා වැනි ඉස්ලාම් ආගමෙන් බිඳී ගිය සියළු ආගමික කොටස් එකතු කරළා මුස්ලිම් කියන ජාතික අන්‍යයතාවයට ගෙනෙන්න. ඒ තුළින් මැද පෙරදිග ඉරාන ආරක්‍ෂක යාන්ත්‍රණය ගොඬනැගීමේ දිගු කාලීන සැළසුමක් ඔහු සතුව තිබුණා.

ඇමරිකන් සහය ලැබූ ISIS  (Islamic State of Iraq and Syria)  සන්නද්ධ පිරිස් අසාද්ගේ සිරියාවෙන් පලවා හැරීමට සුලෙයිමානී ජෙනරාල්වරයා වරක් කුර්දි සටන්කාමීන්ද තම හමුදාවට එකතු කරගත්තා. මැද පෙරදිග කලාපයේ බොහෝ පාලකයන් බ්‍රිතාන්‍ය සම්භවයක් තිබෙන හා ඇමරිකන් රූකඩයන් වීම සුලෙයිමානී හමුදා නායකයාට සිය ඉලක්කය සපුරා ගැනීමට සරු බිමක් නිර්මාණය කරළා තිබුණා.

මේ මහා අනතුරේ ඉව වැටුන ඇමරිකානු CIA – මොසාඩ් ඔත්තු සේවාවේ ඉලක්කයට 2020 ජනවාරි 03 වෙනිදා කාසෙම් සුලෙයිමානි හමුදා ජෙනරාල්වරයා ගොදුරු වුණා. ජෙනරල්වරයා ඝාතනය කළත් ඉරානයේ සිටි ආධ්‍යාත්මික නායක අයතුල්ලා අලි කමේනි මුස්ලිම් ඒකාබද්ධ රාජ්‍ය වැඩ පිළිවෙල දිගටම ක්‍රියාත්මක කළා. 

සාම සාකච්ඡා මේසයේ සිටියදීත්, රාමසාන් උපවාස සමයේ නොසිතූ මොහොතක ඔහුගේ ඝාතනය ඉක්මන් වන්නේ මේ නිසා. අයතුල්ලා අලි කමේනිගේ ඝාතනයත් සමග ඉරානයේ ආගමික රාජ්‍යය බිඳ වැටේවි යැයි ට්‍රම්ප් – නෙතනියාහු ජෝඩුවගේ තක්සේරුව වුණා.

යුද්ධය මාස ගණනක් තිස්සේ ඇඳී ගියොත් ඇමරිකානු කොටස් වෙළෙඳපොල කඩා වැටෙනවා. ට්‍රම්ප් බොහෝවිට ආක්‍රමණයන් හා පහරදීම් සඳහා සිකුරාදා දිනයන් යොදා ගන්නේ ඒ නිසා. දින තුන හතරකින් සියල්ල අවසන් කළාම සඳුදා වනවිට කොටස් වෙළෙඳපොලට බලපෑමක් වෙන්නේ නෑ. 

නමුත් කෙහෙල් ගහට කෙටූ කොට්ටෝරුවා සේ ඉරාන ප්‍රහාරයෙන් ගැලවෙන්න බැරි ලෙස ට්‍රම්ප් පැටලුනා. මාර්තු 21 වෙනිදා වනවිට ලෝක වෙළෙඳපොළේ ඉන්ධන මිල ඉහළ යෑම නිසා ඉතා සීඝ්‍රයෙන් ඇමරිකානු කොටස් වෙළෙඳපොළ පහළ වැටුණා.

ඇමරිකන් කොටස් වෙළෙඳපොළේ අද ආධිපත්‍ය දරන්නේ ට්‍රම්ප්ගේ කොන්සවිටිව් පක්‍ෂයේ සකර්බර්, එලෝන්මස්ක් වැනි ජාවාරම්කාර ධනපතියෝ. එමනිසා කොටස් වෙළෙඳපොළ කඩා වැටීමේදී ට්‍රම්ප්ට ඔවුන්ගෙන් විශාල බලපෑමක් එල්ල වෙනවා. ඉරාන යුද්ධය විවේචනය කරමින් “එක්සත් ජනපද ජාතික ත්‍රස්ත විරෝධී මධ්‍යස්තානයේ” ජෝ කෙන්ට් අධ්‍යක්ෂකවරයා ධූරයෙන් ඉල්ලා අස්වුණේ මේ ව්‍යාපාරිකයන්ගේ බලපෑම නිසා. 

දින 30 කට ඉරාන තෙල් ප්‍රවාහනයට ට්‍රම්ප් අවසර දෙන්නේත්, ගෑස් හා තෙල් නිධීවලට පහර නොදෙන ලෙස නෙතනියාහුට තරවටු කරන්නේත් මේනිසා. ට්‍රම්ප් ඇමරිකන් ජාවාරම්කාර ධනපති පංතියට වග වෙනවා. කමලා හැරීස්ලා නියෝජනය කරන්නේ පාරම්පරික මහා ධනකුවේරයන් නිසා ඉරානයට පහරදීම මාස ගණනක් වුවත් ඇදගෙන යනවා.

ආධ්‍යාත්මික නායකයාගේ ඝාතනයත් සමග ඉරාන පාලන තන්ත්‍රය බිඳ වැටේවි කියලා තිබූ නිගමනය වැරදී නොසිතූවිරූ ලෙස ඉරානය එක්සත් වුණා. ගුවන් හෝ මිසයිල් ප්‍රහාර වලින් පමණක් ඉරාන ආගමික පාලන තන්ත්‍රය වෙනස් කරන්න බැරි බව ඔවුන් තේරුම් ගන්නා විට ප්‍රමාද වැඩියි. පාලනයේ වෙනසක් කරන්නනම් ගොඩබිම් යුද්ධයක් කරන්නම වෙනවා.

ඒත් ඉරාකයේ වගේ යුද ටැංකි ගේන්න බැහැ. සොල්දාදුවන් පැරිෂුට් වලින් තමයි බාන්න වෙන්නේ. ඒක ඇමරිකන් සොල්දාදුවන්ට මරණීය අනතුරක්. යුද්ධයෙන් තුවාල ලබන සොල්දාදුවන් දැනටමත් ජර්මනියට රැගෙන යන්නේ ඇමරිකන් යුද විරෝධී ජනතා මතය තවත් උත්සන්න වෙන නිසා. මේවන විට ඇමරිකන් යුදවාදී ජනතා මතය 20% ගණනකට අඩුවෙලා.  

මේවන විට ඇමරිකා – ඊශ්‍රායල් ප්‍රහාර ඉරානයේ ජල පිරිපහදු මධ්‍යස්ථාන විනාස කිරීම ආරම්බ කරළා. මේ තුළින් ඉරාන ජනතාව සා පිපාසාවෙන් දිගු කාලීන මරණයකට ලක් කරළා තිබෙනවා. පානීය ජලය නැති වී මිනිසුන් ඉබේම මැරී වැටෙද්දී ඉරාන රාජ්‍යයට විරෝධයක් ගොඬනැගීම මේ කෲර ප්‍රහාරයේ අරමුණ කියන එක ඉතා පැහැඳිළියි. 

මෙයින් ඉරාන හමුදාවත් අඩපන වෙනවා. මේ ලෙස කෑම බීම ජලය පවා නොමැතිව ඉරාන ජනතාවගේ වෛරයට පාත්‍රවෙන ඉරාන රාජ්‍යය දෙවනුව සිවිල් යුද්ධයකට මැදි කිරීම තමයි ට්‍රම්ප්ගේ මීළඟ යුද උපාය වෙලා තියෙන්නේ.ඒ සඳහා ඔවුන් තෝරා ගන්නා හමුදාවන්ගෙන් එකක් තමයි ඉරාක කුර්දි හමුදාව. කුර්දිවරුන් ඉරානය, ඉරාකය, සිරියාව, තුර්කිය යන රටවල විසිරිලා ඉන්නේ.

කුර්දි හමුදාව කඳු, හෙල්, කාන්තාර සටන් සඳහාම පුරුදු පුහුණු වෙච්ච හමුදාවක්. ඇමරිකාව ඉරාක කුර්දිවරුන්ට “කැරට් අල” පොරොන්දුවක් දීලා තිබෙනවා මැද පෙරදිග කුර්දි ස්වාධීන රාජ්‍යයක් ගොඬනගා දෙනවා කියලා. ඉරාක කුර්දි කණ්ඩායම් ඇමරිකාව ගහන ගහන පදේට නටන්නේ කුර්දි රාජ්‍ය ලබා ගැනීමේ සිහිනය නිසා. ඒක බාලගිරි දෝෂය වගේ.

සිරියාව පරාජයට පත්වී අසාද්ට රුසියාවට පැනයන්නට සිදුවුණා. අසාද් පරාජය වුණේ ට්‍රම්ප්ගේ ඉල්ලීමට කුර්දි හමුදාවන් සිරියානු හමුදාවට පහර දීමට එකතු වුණ නිසා. නමුත් ස්වාධීන කුර්දි රාජ්‍ය ලැබුණේ නැහැ.

කුර්දි හමුදාව ඉස්ලාමීය හමුදාවක් වුණත් මේ දක්වා ඊශ්‍රායලයට පහර දෙන්න හෝ පලස්තීනය බේරා ගන්න ඉදිරිපත් වෙලා නැහැ. මේක කුර්දි හමුදාවන්ගේ ඇමරිකාව පිළිබඳ තිබෙන විශ්වාසය මනාව පෙන්වන හොඳ උදාහරණයක්. 

ඇමරිකාවේ උපායවී තිබෙන්නේ මේ වෙලාවේ කුර්දි හමුදාවක් ඉරානයට යැවීමෙන් ඉරානය තුළ සිටින කුර්දිවරුන්ගේ සහය ඔවුන්ට ලබා ගන්න. කෝටි 09 ක් පමණ වන ඉරාන ජනගහනයෙන් 5% ක විතර සංඛ්‍යාවක් කුර්දිවරු ඉන්නවා. මේ ජනතාව ඉරානය තුළ කුර්දිස්තානයක් සෑදීම වෙනුවෙන් පෙරුම්පුරමින් ඉන්නේ.

කුර්දිවරුන් ඉරානය, සිරියාව, තුර්කිය හා ඉරාකයේ සිටින සන්නද්ධ කණ්ඩායම්. උතුරේ සිටි සටන්කාමී සන්නද්ධ කණ්ඩායම වගේ ස්වාධීන කුර්දි රාජ්‍යයක් ලබා ගැනීම මේ සියල්ලනගේ අරමුණ වුවත් ඒ සඳහා වූ එක් මතයක් ඔවුන් අතර නැහැ.

ට්‍රම්ගේ සැළැස්මේ ආරම්බය ලෙස තමයි පළමු ප්‍රහාරයට කුර්දි හමුදාව යැවීමට කැස කවන්නේ. මේ බව දන්නා ඉරාන හමුදාව ඉරාක කුර්දීන්ට පහරදීම ආරම්බ කරළා. ඉරානයේ යුද ශක්තිය ඉදිරියේ කුර්දිවරුන් තවම වැට උඩ ඉන්නේ. ඉරානය පරාජයවන ළකුණු පහළ වුණොත් ඔවුන් අනිවාර්යෙන්ම පළමුව ඉරානයට ඇතුල් වෙනවා. 

ඉරාක කුර්දිවරුන් දැනට ප්‍රකාශ කර තිබෙන්නේ අපි ඉරාන දේශසීමාව අසලට යන්නේ අපගේ කුර්දිස්තානයේ ආරක්ෂාවට කියලා. ඉරාකය ෂියා මුස්ලිම් බහුතර රටක්. එමනිසා කුර්දි හමුදාවන් ඉරානයට පහර දුන්නොත් ඉරාකයේ සිටින ෂියා මුස්ලිම්වරුන් හා කුර්දිවරුන් අතර ගැටුමක් නිර්මාණය වෙන්නත් පුළුවන්.

ඉරානය තුළදී කුර්දි හමුදාව හා ඉරානය ගැටෙන විට ඉරානයේ සිටින තම ජාතීන් බේරා ගැනීමේ මුවාවෙන් මැදිහත්වීමක් කරන බවට අසර්බයිජාන් රාජ්‍යය ට්‍රම්ප් එකඟ කරවා ගෙන තිබෙන්නේ. අසර්බයිජාන “ඇසේරි” ජාතිකයන් බහුතරයක් ජීවත්වෙන්නේ ඉරානයේ. ඒක කොපමනද කිවොත් ඉරාන ජනගහනයෙන් 16% ක විතර ප්‍රතිශතයක්. නමුත් සිය මව්බිම වූ අසර්බයිජානය තුළ මොවුන් සිටින්නේ මිලියන 10 ක වගේ ප්‍රමාණයක්.

අසර්බයිජානයත් ඉරානයේ දේශසීමා රාජ්‍යයක්. ඔවුනටත් ඉන්නවා ඉතාම දියුණු ගොඩබිම් හමුදාවක්. මෙයට අවුරුදු දෙක තුනකට පෙර ආර්මේනියාවත් එක්ක යුද්ධ කරළා ඒ රට යටත් කර ගත්තා. අසර්බයිජානය තෙල් හා ගෑස් සම්පත්වලින් පිරුණු රටක්. යුද්ධයේදී අර්මේනියාවෙන් අල්ලා ගත් ප්‍රදේශත් තෙල් සම්පතින් අනූනයි.  

මේ ගෑස් හා තෙල් යුරෝපයට නළ මාර්ගයෙන් ගෙනියන්නේ ඉරානය හා තුර්කිය හරහා. ඒනිසා අර්මේනියාවට සිදුවෙලා තිබෙනවා ඉරානයත් එක්ක හැම තිස්සේම සමාදානයෙන් කාලය ගෙවන්න. මේ පීඩනය දඩමීමා කරගනිමින් තමයි ඉරානයට එරෙහිව අසර්බයිජාන් හමුදාව උසි ගැන්වීමට ඇමරිකානු CIA  ඔත්තු සේවාවන්ට හැකිවුණේ.

ඇමරිකන් ජනාධිපතිවරයාගේ ගණන් බැලීම වී තිබෙන්නේ ඇසේරි ජනතාවගේත් සහයෝගය මත ඉතා පහසුවෙන් අසර්බයිජාන් හමුදාවන්ට ඉරානයේ කොටසක් අල්ලා ගැනීමට හැකිවේවි කියලා. එසේ අල්ලා ගැනීමෙන් පසු ඔවුන්ට කිසිම බාධාවකින් තොරව යුරෝපයට තෙල්- ගෑස් බිස්නස් එක කරගෙන යන්න පුළුවන් බව පෙන්වා දී තිබෙනවා. 

තමන් NATO  ව එක්ක ඉතා මිත්‍රශීලීව වැඩ කරන අතර තුර්කිය NATO වේ සාමාජික රටක් නිසා ඔවුන් ගෙන් බාධාවක් එල්ල නොවන බව අසර්බයිජානයේද පිළිගැනීම වී තිබෙනවා.

ඉරානයේ තවත් මායිම් රටක් වූ පකිස්තානයේ තිබෙන බලුකිස්තානයේ “බලෝචි” ජාතිකයන්ද මාන බලමින් ඉන්නේ තමන්ගේම කියලා ස්වාධීන රාජ්‍යයක් හදා ගන්න. ඉරානයේත්  2% ක පමන බලෝචි ජනතාවක් දේශ සීමා මායිමේ ඉන්නවා අපේ කොටුව, පිටකොටුව වෙන්වුණා වගේ. බලෝචි ජාතික ජන කොටස බොහොම දුගී නිසා ඇමරිකානු CIA එකට ඔවුන් මිලදී ගැනීම බඩේ බත් වගේ ස්ථිරයි. පකිස්තානය අද සමීප සම්බන්ධතා පවත්වාගෙන යන්නේ ඇමරිකාවත් එක්ක නිසා එය තවත් පහසු වෙලා තිබෙණවා.

පකිස්ථානයේ ක්‍රියාත්මක චීන ව්‍යාපෘති සිදුවන්නේ හා ඒවාට පැමිණි චීන ඉංජිනේරුවන් නැවතී සිටින්නේද බලුකිස්තානයේ. මේ ව්‍යාපෘතිවලට හා ඉංජිනේරුවන්ට ඇමරිකානු CIA මෙහෙයවීමෙන් බලෝචි ජාතිකයන් ආයුද සන්නද්ධ කරළා අදටත් ප්‍රහාර එල්ල කරනවා. 

මේ පර්සියන් ජාතිකත්වය තව වගාදිගා කරළා පර්සියන් “ජාතික අභිමානය” වස්ති කරවීම CIA – මොසාඩ් එකට මහ කජ්ජක් නෙමේ. මේවා ලංකාවේදී අපත් අත්දුටුවා. ට්‍රම්ප් – නෙතනියාහුගේ මේ නව යුද උපක්‍රමය සාර්තක වුණොත් ඉරානය කැබළි වලට කැඩිලා වෙන්වෙලා යන එක වළක්වන්න බැහැ.

නමුත් තීරණාත්මක තීන්දුව කුර්දීන් සතුයි. කුර්දි හමුදාවක් පළමුව ඉරානයට ඇතුල්වීමට එකඟවුණොත් ඒ පසුපස ඇමරිකන් ගොඩබිම් හමුදාවක් යැවීම ට්‍රම්ප්ට කරන්න පුළුවන්. ඉරාන යුද්ධය නොසිතූ ලෙස ඇදී යද්දී ආගමික යුද්ධයක් බවට පරිවර්තනය කිරීමට ට්‍රම්ප් ගැසූ ට්‍රම්ප් එක උපන්ගෙයිම මරණයට පත්වුණා. එමනිසා තමයි ඉරානය සිවිල් යුද්ධයක පටලවන්න දෙවනුව සැළසුම් කළේ.

ආගමික යුද්ධය මරණයට පත්වීමට පාදක වූ බොහෝ සාධක තිබෙනවා. එයින් එකක් තමයි ආගමික යුද්ධයක් බවට ප්‍රකාශ කළොත් ඇමරිකන් හමුදාවේ චිත්ත ධෛර්ය බිඳ වැටේවි කියන ඇමරිකන් පූජකයන්ගෙන් නැගුණු චෝදනාව. එවගේම ඇමරිකානු ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්තාව උල්ලංඝණයවීමක් මේ තුළින් සිදුවන බවට මතුවුණු තර්කය. ඇමරිකානු ජනතාවගෙන් මතුවුණු බලවත්ම විරෝධය තමයි ට්‍රම්ප් යුද්ධ කරන්නේ මැදපෙරදිග යුදෙව් රාජ්‍යයේ ආරක්‍ෂාව හා එහි පැවැත්ම වෙනුවෙන් කියලා.

නමුත් යුදෙව්වන්ට කිසිම අවශ්‍යතාවයක් නෑ ක්‍රිස්ත්‍රියානි හෝ ඉස්ලාම් දහම ආරක්‍ෂා කරන්න. නෙතනියාහුට අවශ්‍ය ක්‍රිස්ත්‍රියානි හා ඉස්ලාම් ආගම් දෙකම අවසාන කරමින් මුළු මැදපෙරදිග කලාපයේ යුදෙව් රාජ්‍යයක් ගොඬනගා ගන්න. එමනිසා ආගම කියන කඩතුරාවෙන් මේ යතාර්තය වහන්න එපා කියලා ඇමරිකන් ජනතා විරෝධයක් මතුවුණා. 

මේ පරස්පරය මතවාදීමය වශයෙන් ජය ගන්න ට්‍රම්ප්ට බැරිවුණා. නමුත් වතුර යට සැඟ වූ රබර් බෝලයක් වගේ එකී උත්සාහය තවමත් තිබෙණවා. එබැවින් ට්‍රම්ප්ගේ යුද ආගමික ට්‍රම්ප් එක අවසන් වුණා කියලා අප හිතන්න හොඳ නෑ. මතවාදී ප්‍රචාරනය අතින් ඇමරිකාව සිටින්නේ ලෝකයේ පළමුවෙනි ස්ථානයේ.

ඇතැම්විට මුජ්තාබා කමේනි ඉරාන නව ආධ්‍යාත්මික නායකයා ඇමරිකාව අටවන මේ සිවිල් යුද්ධයට සාර්ථකව මුහුණ දෙන්න පුළුවන්. එහෙම වුණොත් ට්‍රම්ප්ට නොහැකිවුණු ආගමික යුද්ධය ඉරාන නව ආධ්‍යාත්මික නායකයා ආරම්භ කරාවි. එවැනි විභවයක් නව නායකයාට තිබෙනවා කියලා පෙනෙනවා. 

ඝාතනයට ලක්වූ හිටපු ආධ්‍යාත්මික නායකයාත්, හමුදා ජෙනරාල්වරයාත් සැළැසුම් කළේ මැද පෙරදිග මුස්ලිම් ජාතිය ගොඬනගන්න. අසර්බයිජානයේ, ඉරාකයේ, ඉරානයේ සහ ගල්ෆ් කලාපයේ රටවල සිටින සියළුම මුස්ලිම්වරුන් එකතු කරළා ක්‍රිස්තියානියට හා යුදෙව් ආගමට විරුද්ධ “කුරුස යුද්ධයක්” ආරම්භ කරන්න.

ඒ වෙනුවෙන් සුන්නි, ෂියා බේදය අත් හැරලා අපි ඔක්කොම “ඉමාම්ගේ සොල්දාදුවෝ” කියලා මුස්ලිම් ආගම ලෙසින් අවදි කරවා ගන්න. ඉමාම් කියන්නේ ඉස්ලාමීය නායකයෙක්. සුන්නිවරුන්ට අනුව ප්‍රධාන වශයෙන් යාඥා මෙහෙයවන තැනැත්තෙක්. නමුත් ෂියාවරුන්ට ඔහු ක්‍රිස්තියානුවන්ට ශුද්ධ වූ පාප්මෙන් දෙවියන් විසින් පත් කරන ලද ශුද්ධ වූ අධ්‍යාත්මික මග පෙන්වන්නෙක්.

භෞතිකවාදීන් වන අප පිළිගන්නේ භෞතිකය විසින් මිනිසා නිර්මාණය කරන්නා වූ සත්‍යය. ඒකයි මා මුලදී කීවේ ඉරාන නව ආධ්‍යාත්මික නායකයාට මේ සටන ජය ගැනීමේ විභවයක් තිබෙනවා කියලා. ඉරානය පරමාණුක අවි  බලවතෙක් වූ විගස ඇමරිකන් විරෝධී සියලුම මුස්ලිම් ජනතාව තම රාජ්‍යයන්ට බල කරනවා ඉරානය හා එකතුවෙන්න කියලා.

මිසයිල තුඩේ ඇමරිකාව දක්වාවුවත් පරමාණු බෝමබ ගෙනයාහැකි අන්තර් මහද්වීපික මිසයිල තිබෙනා බව ඉරාන ජනතාවගේම මැද පෙරදිග කලාපයේ මුස්ලිම් ජනතාව තේරුම් ගන්නවා දැන් ක්‍රිස්තියානී ඇමරිකාවෙන් හෝ සීයොන්වාදී ඊශ්‍රායලයෙන් තමන්ගේ ආගම ආරක්‍ෂා කරන්න රටක් තිබෙනවා කියලා. එමනිසා ඉරානය දිවි හිමියෙන් ආරක්‍ෂා කිරීමට ඔවුන් ඉදිරිපත් වෙනවා. බලයකින් බලයක් උපද්දවන්න පුළුවන් කියන්නේ ඒකයි.

මුජ්තාබා කමේනි ඉරාන නව ආධ්‍යාත්මික නායකයා ධූරයේ වැඩ බාරගනිමින් “අපි පරමාණුක ශක්තිය පිළිබඳ වූ සියළුම ජාත්‍යන්තර ගිවිසුම් වලින් ඉවත් වෙනවා” යි ප්‍රකාශ කළා. යුද්ධය නතර කිරීමට ඉරාන ජනාධිපතිවරයා යෝජනා 03 ක් ඉදිරිපත් කළා. එහි එක් යෝජනාවක් වූවේ  “ඉරානය ස්වාධින රාජ්‍යයක් ලෙස පිළිගත යුතුයි” යි කියලා. 

එයින් ප්‍රකාශ වන්නේ ඔවුන්ට අවශ්‍ය, උවමනා පරමාණුක අවිද ඇතුළත් ඕනෑම දෙයක් ඉරානය තුළ නිෂ්පාදනය කිරීමේ අයිතිය ලෝකය පිළිගත යුතුය යන්නයි. ඉරානයේ ජාතික ආරක්ෂක කවුන්සිලයේ (SNSC) නව ලේකම් ධූරයට පත්වුණේ  බ්‍රිගේඩියර් ජෙනරාල් හොසේන් දෙහ්ගන්ය. ඔහු ඉතිහාසයේ ඉතා බිහිසුනු මෙහෙයුම්වලට නායකත්වය සැපයූ කෙනෙක් ලෙස ප්‍රකට වී තිබෙණවා. 

ඇමරිකන් අධිරාජ්‍යවාදයේ ආධිපත්‍ය ලොව පුරා බිඳ වැටීම හමුවේ, උන්ගේ නග්න මිලේච්ඡත්වය අද එළිපිටම ප්‍රදර්ශනය වෙනවා. යන යකා කොරහත් බිඳගෙන යන්නේ කියන්නාක් මෙන් කඩා වැටෙන ඇමරිකාව න්‍යෂ්ඨික අවි තරගයකයට මුළු ලෝකයම ඇද දමනවා. 

“අවි ගත්තෝ අවියෙන්ම නැසෙති” යි කීවාට න්‍යෂ්ඨික අවි ඇත්තෝ එසේ නොවෙති. 

The post යැංකි-සයොනිස්ට් මිසයිල වලට ඉරානය යටපත් කරන්න බැහැ.. appeared first on විවරණ.