මෙම සාකච්ඡාවේ දී කෘෂිකර්ම ඇමති සහ ගොවි ප්‍රදේශයකින් පැමිණ සිටින වෙළද ඇමතිත් අමතක කරන වැදගත් කාරණය වන්නේ අස්වැන්න නෙළා ගන්නා ගොවියෙකුට වී අලෙවි මණ්ඩලයේ ගබඩාවකට වී තොග ගෙන යෑමට පහසුකම් තිබේද යන්නයි.  වී අලෙවි මණ්ඩලය හොදින් ක්‍රියාත්මක වූ හැත්තෑවේ සහ අසූවේ දශකයේ මුල භාගයේ තිබු ගබඩාවලින් අද ක්‍රියාත්මක වන්නේ අඩක් වැනි ප්‍රමාණයකි. පැවති ගබඩාවලින් සැලකිය යුතු ප්‍රමාණයක් ඇඟලුම් කම්හල්වලට පවරා ඇත. ඒ වී ගබඩා කිරීමට වඩා අපනයනය සදහා ඇඟලුම් නිෂ්පාදනය ජාතික ආර්ථිකයට වැදගත් බව එකල සිටි පාලකයන් තිරණය කළ නිසාය. එමනිසා සහතික මිලට වී අලෙවි කිරීමට ගොවියෙකුට සමහර විට කි.මී. 30ක් 40ක් හෝ ඊටත් වැඩි දුරක් යෑමට සිදු වන අතර ඒ සඳහා අනිවාර්යෙන්ම ලෑන්ඩ්මාස්ටරයක් හෝ ට්‍රැක්ටරයක් කුලියට ගැනිමට සිදු වේ. ඒ සඳහා අතිරේක මුදලක් සහ කාලයක් වැය කළ යුතුය. එය ද ගොවියාගේ නිෂ්පාදන වියදමේ කොටසකි. අස්වැනු නෙළන කාලයේ ප්‍රවාහන කටයුතු සඳහා ඇති ඉල්ලුම වැඩි නිසා අවශ්‍ය විට වාහන සොයා ගැනීම ද අසීරුය.

වී කිලෝවක් නිෂ්පාදනය කිරීමේ දී බීජ, පොළොව සකස් කිරීම පොහොර සහ කෘෂි රසායන වැනි යෙදවුම් ගණන් බලන නමුත් අලෙවිය නිෂ්පාදනය කිරීමේ දී දැරීමට සිදු වන ප්‍රවාහනය සහ ශ්‍රමය ඊට ඇතුළත් වන බවක් පෙනෙන්නට නැත. එමනිසා වී කිලෝවක සැබෑ නිෂ්පාදන වියදම ගණන් බලා ඇති ප්‍රමාණයට වැඩි විය හැකිය. ප්‍රවාහනය සහ වී අලෙවි මණ්ඩලයේ ගබඩාවකට වී භාර දීමේදි දැරීමට සිදුවන අතිරේක වියදමත් කාලයත් නිසා ගොවියාට වඩාත් පහසු වන්නේ ගොවිපොළේ දිම නිෂ්පාදනය අලෙවි කිරීමය. සමහර ගොවින් පවසන ආකාරයට වී අලෙවි මණ්ඩලයේ ගබඩාවකට සහතික මිලට අලෙවි කිරීමට වඩා ගොවිපොළේ දීම රු. 80/ හෝ 90/ වැනි මුදලකට විකිණීම කරදර අඩු වැඩකි. ඒ නිසා සහතික මිලට වඩා ශතයක් හෝ අඩුවෙන් විකුණන්න එපායැයි වේදිකාවේ කෑ ගැසීම තවත් හිස් ප්‍රලාපයක් පමණි.

හුදු ප්‍රචාරය සඳහා වූ මෙම රංගනයෙන් පැහැදිලි වන්නේ රටක ආහාර සුරක්ෂිත භාවය පිළිබඳ ක්‍රියාවලියේ වැදගත්ම පුරුකක් වන වී නිෂ්පාදනය ගැන පාලකයන්ගේ ඇති නොදැණුවත්කම හෝ නොසැලකිල්ලයි. වෙළඳ භෝග නිෂ්පාදනය හැර රටේ මුළු ශ්‍රමික සංඛ්‍යාවෙන් සියයට 24ක් වැනි ප්‍රමාණයක ජීවන වෘත්තිය වන වී වගාව හා බැඳී ඇති සමාජ ආර්ථික ක්‍රියාවලියේ ඇති දායකත්වය ගැන පවතින අඩු තක්සේරුවයි. හිටපු පාලකයන් හා වත්මන් පාලකයන් නිතර ජප කරන මංත්‍රය වන්නේ අපනයනය සඳහා නිෂ්පාදනයයි. වී, බීර නිෂ්පාදනය සඳහා යොදා ගැනීමට යෝජනා කරන්නේ වී නිෂ්පාදනය හා බැඳී ඇති සමාජ ආර්ථික ක්‍රියාවලිය ගැන ඇති නොදැනුවත්කම සහ රජයේ ආදායම් වැඩි කර ගැනිමට ඇති ඕනෑ කමයි. බියර් නිෂ්පාදනයේ දී සහ අලෙවියේ දී ලබා ගත හැකි බදු ප්‍රමාණය සහල් වෙළඳාමෙන් අය කරන වැට් බද්දට වඩා වැඩිය.

වී වගාව ගැන කතා කරන බොහෝ අය නැවතත් පැරකුම් යුගයකට යෑමේ අවශ්‍යතාවය ගැන කරන දෙසුම් අමතක කළත් වී වගාව නවීකරණය සඳහා මෙම පාලකයන්ගේ සැලැස්මක් නැති බව සහතික මිලට වඩා ශතයක්වක් හෝ අඩුවෙන් වී නොවිකුණන ලෙස ගොවින්ගෙන් කරන ඉල්ලීමෙන් පැහැදිලිය. අප ඉහතින් පෙන්වා දුන් ආකාරයට නෙළා ගත් අස්වැන්න හෝ සහතික මිලට විකුණා ගැනීමේ දී ගොවියා මුහුණ දෙන ප්‍රශ්න ගැන ප්‍රතිපත්ති සම්පාදයන්ට වැටහීමක් නැත. ඔවුන්ට අනාගතය ගැන අදහසක් හෝ අතිතය ගැන අවබෝධයක් නැත. හැත්තෑහතේ බලයට පත් එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ රජයෙන් ලිබරල් ආර්ථික ප්‍රතිපත්තියක් හඳුන්වා දීම නිසා වී අලෙවියේ එතෙක් පැවති ක්‍රියාවලිය සම්පූර්ණයෙන්ම උඩි යටිකුරු කර දැමිණ. කෘෂි ආර්ථිකය ශක්තිමත් කිරීමට නම් එකල පැවති ක්‍රමය වෙනස් වු තත්වයන්ට ගැලපෙන ආකාරයට ප්‍රතිස්ථාපනය කරන්නේ කෙසේද යන්න ගැඹුරින් සලකා බැලිය යුතුය.

ගොවිජන සේවා දෙපාර්තමේන්තුව වී මිලදී ගැනීම සිදු කළ කාලයේ සිටම සහතික මිල යෝජනා ක්‍රමයේ ප්‍රධාන පුරුකක් වූයේ සමුපකාරයයි. ( මෙම ක්‍රමය යටතේ පැවති ගොවිකාරක සභා සහ කුඹුරු නාම ලේඛනය ගැන පැහැදිළි කිරීමට මෙහිදී අපේක්ෂා නොකෙරේ.) සෑම ගමකම සමුපකාරයක් පැවති නිසා ගොවියාට තම අස්වැන්න සමුපකාරයට අලෙවි කිරීමට අපහසුවක් වූයේ නැත. සමුපකාර‍යෙන් සහතික මිලට ගන්නා වී ළඟම ඇති වී අලෙවි මණ්ඩලයේ ගබඩාවට භාර දේ. ඒ සඳහා සමුපකාරයට කොමිස් මුදලක් ගෙවන ලදී. එය සහතික මිලට අමතර ගෙවීමකි. වී අලෙවි මණ්ඩලයේ ගබඩාවට ද ලොරියකින් හෝ එවැනි වාහනයකින් ප්‍රවාහනය කරන වී තොග භාර ගැනීමට අපහසුවක් නොතිබිණ. වී අධික වශයෙන් ලැබෙන දිනවල යම් ප්‍රමාදයක් සිදු වුවද එය බරපතළ ගැටලුවක් වූයේ නැත. ගබඩා පහසුකම් ප්‍රමාණවත් නොවු අවස්ථාවල එළිමහනේ පවා වි ගබඩා කෙරිණ.

මෙම ක්‍රමය යටතේ සමහර දූෂණ වංචා තිබුණ ද ගොවියාට සහතික මුදලට තම නිෂ්පාදනය අලෙවි කිරීමට හැකි විය. නිසි ප්‍රමිතිය රැක ගැනීමට ද ගොවියා උනන්දු විය. එමනිසා සහතික මිල ක්‍රමය යටතේ ගොවියාට තම නිෂ්පාදන අලෙවි කිරීමට නම් ඔහුට වඩාත් සමීප සමුපකාර ක්‍රමය ශක්තිමත් කළ යුතුය. සමුපකාර ක්‍රමය නිසි පරිදි ක්‍රියාත්මක වන්නේ නම් ගොවියාට සාධාරණ මිලක් ලැබෙන අතර පාරිභෝගිකයාට ද සාධාරණ මිලකට සහල් ලබා ගත හැකිය.

පවතින ක්‍රමය යටතේ වී නිෂ්පාදයෙන් අසිමිත ලාභ ලබන්නේ මෝල් හිමියන් ය. දැනට ලංකාවේ සිටින ප්‍රධානතම සහල් මෝල් හිමියෙකු වූ ඩඩ්ලි සිරිසේන පොළොන්නරුව දුම්රිය ස්ථානය නවීකරණය සඳහා  රුපියල් දශ ලක්ෂ 3.5ක් වැය කළ අතර තවත් වසරක නඩත්තු කටයුතු පවත්වා ගෙන යෑමට ද පොරොන්දු වූයේය. දුම්රිය ස්ථානය නවීකරණය ප්‍රශංසා කළ යුතු ක්‍රියාවක් වුවද ඔහුට එවැනි ‘‘සත්‘‘ ක්‍රියාවක් කිරීමට හැකි වූයේ ගොවින්ගෙන් අඩු මිලට ලබා ගන්නා වී, සහල් කොට විශාල ලාභයක් ඇතිව අලෙවි කිරීමෙනි. වී මිලදී ගැනීම සමුපකාර ක්‍රමය යටතේ සිදු වූයේනම් සමුපකාරයටද සමහර දූෂිත තත්වයන් යටතේ පවා ප්‍රමාණවත් ලාභයක් ලබා ගැනීමට හැකියාව පවතී. සහතික මිල යෝජනා ක්‍රමය හොඳින් ක්‍රියාත්මක වූ සමයේ පොළොන්නරුව දිස්ත්‍රික්කයේ සමුපකාර සමිති ගණනාවක්ම වී මිලදී ගැනීමෙන්  ප්‍රදේශයේ ගොවින්ට සේවයක් කිරීමට අමතරව ලාභ ඉපයීමෙන් සමුපකාර ක්‍රමය ශක්තිමත් කළ බව සිහිපත් කළ යුතුය.

වී මෝල් හිමියන් හිමියන් මෙම කාර්යෙන් ලාභ උපයන ආකාරය සරල ගණන් බැලීමකින් දැක්විය හැකිය.  වී කි.ග්‍රෑ. 100කින් සහල් කි..ග්‍රෑ.65ක් ලැබෙන්නේ නම් එය කි.ග්‍රෑ.එකක් රු. 200 බැගින් අලෙවි කිරීමෙන් රු.13000ක් ලැබේ. එනම් වී මිලදී ගැනීම සඳහා රු. 12000ක් වැය කරන මෝල් හිමියාට සහල් අලෙවි කිරීමෙන් රු.1000ක මුදලක් උපයා ගත හැකිය. ඔහුට අමතරව වැය වන්නේ ,සහල් කිරීම,  ප්‍රවාහන සහ අලෙවි වියදම් පමණි. එය දැනට ගණන් බලා ඇති අකාරයට කි.ග්‍රෑ. එකකට රු.25/ කි. ඩඩ්ලි සිරිසේන වැනි වී මෝල් හිමියන්ට සුඛෝපභෝගි ජීවිතයක් ගත කිරීමට අමතරව දානපතියන් විය හැක්කේ මේ නිසාය. ගොවියාටත් පාරිභෝගිකයාටත් සාධාරණය ඉටු කිරීමටනම් මෙම දුෂ්ට ක්‍රමය වෙනස් කළ යුතුය. ඒ සඳහා ඇති සුදුසුම ක්‍රමය වන්නේ වී මිලදී ගැනීම සහ සහල් කිරීමත් අලෙවි කිරීමත් සඳහා සමුපකාර ක්‍රමය ශක්තිමත් කිරීමෙනි. නිසි පාලනයකින් සහ කළමනාකාරිත්වයකින් තොර වුවද 1977 ට පෙර පැවතියේ එවැනි ක්‍රමයකි.

එහෙත් සමාජවාදියැයි කියා ගන්නා ජාතික ජන බලවේගයේ රජය ගොවියාට වී අලෙවිය පහසු කිරීම සඳහා යොදා ගන්නේ වී මෝල් හිමියන්ය. වී මිලදී ගැනීම සඳහා අඩු පොලී අනුපාතයක් යටතේ ණය ලබා දීමට කටයුතු කරයි. එහි තේරුම ඩඩ්ලි සිරිසේන වැනි මෝල් හිමියන් තවත් බිහි කිරිමට සහනාධාර ලබා දීම ය. ධනවත් බලවත් මෝල් හිමියන් බිහි කිරීමෙන් සෙතක් වන්නේ දේශපාලකයන්ට විනා ගොවීන්ට හෝ පාරිභෝගිකයන්ට නොවන බව තේරුම් ගැනීමට දාස් කැපිටාල් කියවිය යුතු නොවේ.  

The post වී මෝල් හිමියන්ට අඩු පොලියට ණය දීමෙන් ගොවියාට සෙතක් නැත.. appeared first on විවරණ.

සාමාන්‍ය තත්වයක් යටතේ මරණ දඬුවම නියම කිරීමේ දී අපරාධය සිදු කිරීමේ චේතනාව ඔප්පු කිරීම තීරණාත්මක සාධකයක් වුවද මෙම නඩු තීන්දුවේ දී තිරණාත්මක වී ඇත්තේ අපරාධයක් වැළැක්විමට ඉඩ හැර සිය වගකීම් පැහැර හැරීමය. ඔවුන් දෙදෙනාටම එම ඛේදවාචකයෙන් මිය ගිය සහ ආබාධිත තත්වයට පත් කිසිවෙකු සම්බන්ධයෙන් අපරාධයක් කිරීමේ චේතනාවක් තිබුණේ නොමැති වූවා විය හැකිය. එහෙත් ඔවුන් චේතාන්විතවම රාජකාරිය පැහැර හැරීමෙන් සිදු කර ඇත්තේ අපරාධයක් බව අධිකරණය තීරණය කිරීම නිතිය හා සාමය අපේක්ෂා කරන සැම කෙනෙකුගේම ප්‍රශංසාවට ලක් විය යුතුය. එය අපට විශ්වාසය රැඳවිය හැකි අධිකරණයක් පවතින බවට සහතිකයති.

රටේ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව ආරක්ෂා කරන බවට සපථ කළ ජනාධිපති පැවරෙන රාජකාරිය ගැන අවබෝධයක් සහ දැනුමක් ඇති පුද්ගලයෙකු මෙම තනතුරට පත් කෙළේ නම් පාස්කු ඛේදවාචතයක් සිදු නොවන්නට තිබිණ. ඇත්තෙන්ම සිදුව ඇත්තේ නිසි පුද්ගලයෙකු පත් නොකිරීමෙන් අපරාධයක් කිරීමට අනියමින් සහාය වීමකි.

ඒ අනුව අනියම් මිනී මැරීමකට සහාය දීම නිසා විධායක ජනාධිපතිට ලැබෙන දඬුවම කුමක් ද?

දැනට සිදුව ඇත්තේ විශ්‍රාම වැටුප් තමග රජයේ ආරක්ෂාව ඇතිව වැජඹීම ය. අඩුම වශයෙන් මීගමුව වැනි බන්ධනාගාරයක සිටිය යුතු පුද්ගලයෙකු කිසිදු ආපදාවක් නැතිව, රජයෙන් සැපයෙන ආරක්ෂාව සහිතව නිදහසේ සිටීම ය. මේ තත්වය වෙනස් කිරීමට ද නීති ප්‍රතිපාදන තිබිය යුතුය.

හිටපු ආරක්ෂක ලේකම් හේමසිරි ප්‍රනාන්දු මරණ දඬුවම නියම වීමෙන් පසුව විත්ති කූඩුවේ සිට කළ ප්‍රකාශයද අවධානයට ගත යුතු කාරණයකි. ඔහු ප්‍රකාශ කළ ආකාරයට එවකට සිටි ජනාධිපති මෛත්‍රිපාල සිරිසේන පවසා ඇත්තේ එම තනතුරට හිමි බලතල කිසිත් ක්‍රියාත්මත නොකොට කල් මැරීම ය. පැහැදිලිවම ජාතික ආරක්ෂාව පිළිබඳව කිසිදු පියවරක් නොගෙන සිටීම ය. එසේ වුවත් ආරක්ෂක ලේකම් වශයෙන් හේමසිරි ප්‍රනාන්දුට පැවරී ඇති වගකීම් ඉටු නොකිරීම ගැන පුරවැසියන් වශයෙන් අපට පෙනෙන ආකාරයට නිසි දඬුවමක් ලැබී ඇත. තනතුරට හිමි වගකීම් නොපැවරීම සහ ඒ නිසා මහත් ජීවිත හානියක් සිදුවීම පිළිබඳ වගකීමක් ජනාධිපති සිරිසේනට නොපැවරෙන්නේ ද?

පොලිස්පති ආරක්ෂක කමිටුවලට නොකැඳවීම ද එවැනිම අපරාධයකි.

ජනාධිපති සිරිසේන පාස්කු ප්‍රහාරය වැළැක්වීමට පියවර නොගැනීම සම්බන්ධයෙන් ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයෙන් වින්දිතයන්ට වන්දි මුදලක් ගෙවීමට නියම කර ඇති නමුත් පොලිස්පතිට සහ ආරක්ෂක ලේකම්ට නියම කර ඇති දඬුවම් දෙස බලන විට ජනාධිපති සිරිසේනට ද එවැනිම චෝදනා එල්ල කිරීමට සුදුසු පසුබිමක් පවතී.

අපේ රටේ දේශපාලන සංස්කෘතිය අනුව බ්‍රිතාන්‍යෙය් රජුට වරදක් කළ නොහැකිය යන සම්ප්‍රදායට අනුගතව දේශපාලකයන් ද පවතින නීතිය අනුව දඬුවම් ලැබිය හැකි වැරදි කරන්නේ නැත. ඔවුන්ට මුක්තිය ලැබෙන්නේ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවෙන් හෝ වෙනත් නීති ප්‍රතිපාදනයකින් නොව මහජන මතයෙනි. ජනාධිපති රනිල් වික්‍රමසිංහ සිය බිරිඳගේ උපාධි ප්‍රධානොත්සවයට මහජන මුදල් වැය කර සහභාගිවීම ගැන විමර්ශනය කිරීම දේශපාලන පලිගැනීමකි. එල්ටිටීඊය සටන් බිමේ දී පරාජය කොට රටත් ජාතියත් බේරා ගත්තේයැයි පිදුම් ලබන මහින්ද රාජපක්ෂ ද ජනාධිපති තනතුර දැරූ සමයේ මහජන මුදල් කාබාසිනියා කිරීම සහ යටිමඩි ගසා ගැනීම විමර්ශනය කළ යුතු වැරදි නොවේ. එල්ටිටීඊ යුද සමයේ ආරක්ෂක ලේකම් වූ ගෝඨාභය රාජපක්ෂට ද පුද්ගලයන් අතුරුදහන් කිරීම සම්බන්ධයෙන් එවැනිම මුක්තියක් ලැබිය යුතුය.

මෙම මුක්තිය දේශපාලකයන්ට පමණක් නොව යුද සමයේ තරුණයින් පැහැර ගෙන ගොස් කප්පම් ලබා ගැනීමට ඔවුන් මරා දැමු හමුදා නිලධාරීන්ට ද ලැබිය යුතුය. එල්ටිටීඊ යුද සමයේ උතුර නැගෙහිරත් ඊට පෙර 88 89 කාලයේ දිවයිනේ දකුණේත් සිදු වූ පැහැර ගෙන යෑම් ටයර් සෑයවල දමා පිළිස්සීම් සහ අතුරුදහන් කිරීම් ද මුක්තියේ කඩතුරාවෙන් වසා දැමෙන අපරාධ ය.

පාස්කු ඉරිදා  ඛේදවාචතය සම්බන්ධයෙන් ආරක්ෂාව පිළිබඳ වගකීම් පැවරී තිබුණ නිලධාරීන් දෙදෙනෙකුට මරණ දඬුවම නියම වීම වැදගත් වන්නේ මෙවැනි පසුබිමකය. කුමන තත්වයක් යටතේ හෝ පැවරී ඇති වගකිම් ඉටු නොකිරීම සහ පැවරී ඇති බලතල ඉක්මවා සාහසික ආකාරයෙන් ක්‍රියාත්මක කිරීම දඬුවම් ලැබිය හැකි අපරාධ බව අධිකරණයෙන් පිළිගෙන ඇති බව තහවුරු කිරීමකි.

එය සැබැවින්ම ශ්‍රී ලංකාවේ අධිකරණයේ ජනතාවාදී හැරවුම් ලක්ෂයකි.    

එහෙත් අවාසනාවකට මෙන් මෙම සාධනීය වර්ධනය ගැන මහජනතාවගේ නිසි අවධානය යොමු විමට පෙර අධිකරණ ක්ෂේත්‍රය පිළිබඳව වෙනත් ආන්දෝලකයක් බිහිව තිබීම මහජන අවධානය වෙනතකට යොමු කිරීමක් විය හැකිය. අලුතින්ම ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවක් ගෙන ආ යුතුයැයි ප්‍රබල ජනතා ඉල්ලිමක් පැවතිය දී ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයේ සහ අභියාචනාධිකරණයේ විනිසුරුවන්ගේ විශ්‍රාම වයස දීර්ඝ කිරීම සඳහා ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයක් ගෙන ඒමට දේශපාලන අධිකාරිය තීරණය කිරීම කාලෝචිත නොවන, නොගැලපෙන තීරණයකි. එම තීරණය හේතු යුක්ති කිරීමට පාලකයන් ගෙන එන හේතුවලින් නිරුවත් වන්නේ දේශපාලන මුග්ධ භාවයයි. අත්දැකීම් සහිත විනිසුරුවන් විශ්‍රාමයෑම නිසා යුක්තිය පසිඳලීමට බාධාවක් වන්නේය යන්න අප ඉහතින් සාකච්ඡා කළ කරුණුවලින් පැහැදිලිවම නිෂ්ප්‍රභ වේ. නීතිය පිළිබඳව ගැඹුරු පරිචයක් තිබීම නීතිය අර්ථ ගැන්වීමේ දී අතිශයෙන් වැදගත් වුවද එය සාධාරණ යුක්ති සහගත විනිශ්චයක් ලබා දීමේ දී එකම නිර්ණායකය විය යුතු නොවේ.

අනෙක් වැදගත් කරුණ නීති විශාරදයින් පෙන්වා දෙන ආකාරයට නඩු වැඩියෙන් ගොඩගැසී ඇත්තේ ඉහළ අධිකරණවල නොව පහළ අධිකරණවලය. එමනිසා උසාවිවල ඇති තදබදය ලිහිල් කිරීමට ඉහළ අධිකරණයේ විනිසුරුවන්ගේ විශ්‍රාම වයස් සීමාව දීර්ඝ කිරීම හෝ ධුර සංඛ්‍යාව වැඩි කිරීම විසඳුම් නොවේ. සිරගෙවල කැරලි ඇතිවීමට එකම හේතුව ඒවායේ තදබදය නොවන්නාක් මෙනි.

මින් පැහැදිලිවන සරල කාරණය නම් අධිකරණයේ ත් රටේ නීතිය සහ සාමය ආරක්ෂා කිරීමට ඇති අයෙකුත් ආයතවලත් ස්වාධීනත්වය සහ අපක්ෂපාතීත්වය තීරණය වන්නේ හුදෙක් නීතිමය ප්‍රතිපාදන අනුව නොවන බවය. කෙතරම් ප්‍රශස්ත නීති ප්‍රතිපාදන තිබුණ ද විධායකය සහ ව්‍යවස්ථාදායකය පටු දේශපාලන අරමුණුවලින් ක්‍රියා කරන්නේ නම් ජනතා අයිතිවාසිකම් තහවුරු වන්නේ නැත. මෙය වෙනත් ආකාරයට ඉන්දියාවේ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යටවස්ථා සම්පාදන මණ්ඩලයේ සභාපතිව සිටි ආචාර්ය අම්බෙඩ්කාර් පැවසු ආකාරයට ඉතාම හොඳ ව්‍යවස්ථාවක් වුවද දුෂ්ට පාලකයෙකු යටතේ ඉතාම නරක ආකාරයට යෙදවිය හැකිය. එමෙන්ම ඉතාම නරක ව්‍යවස්ථාවක් වුවද හොඳ පාලකයෙකුට ජනතා සුභ සිද්ධිය සඳහා යෙවිය හැකිය. 

මෙම අර්ථදැක්වීම අනුව ජේ ආර් ජයවර්ධනගේ ඒතාධිපති ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව වෙනස් කොට ජනතාවාදී පාලයක් ඇති කිරීමට සපථ කොට බලයට පත් ජනාධිපති අනුර කුමාර දිසානායක අයත් වන්නේ නරක ව්‍යවස්ථාවක් වඩාත් නරක ආකාරයෙන් යොදා ගන්නා විශේෂ කණ්ඩායමකට ය. අධිකරණයේත් පොදුවේ පාලන තන්ත්‍ර යේත් පවතින අකාර්යක්ෂමතාවය සහ නොසැලකිල්ලට විසඳුම් පවතින ක්‍රමයෙන්ම සොයා ගැනීමට පාර්ලිමේන්තු බහුතරය යොදා දේශපාලන අණ්ඩ දැමීමට උත්සාහ කිරීම අපට සිහිපත් කරන්නේ රන් බිත්තර දමන කිකිළියගේ කතාවයි.

The post දේශපාලන අණ්ඩවලින්  මරා දැමෙන රන් කිකිළිය ගේ කතාව.. appeared first on විවරණ.

මුලින්ම මෙම විරෝධතාවයට නායකත්වය දීමට සංවිධානයක් කලින් ම බිහි විය. එය හැඳින්වූයේ කැරපොතු ජනතා පක්ෂය නමිනි. පාලක භාරතීය ජනතා පක්ෂයේ නමට (බීජේපී) බෙහෙවින් සමාන නමක් ඇති සීජේ පී නමින් හැඳින් වූ මෙම ව්‍යාපාරයට නායකත්වය දුන්නේ කලින් ආම් ආද්මි පක්ෂයේ ක්‍රියාකාරිකයෙතු වූ අභිජිත් දිප්කේ ය. එක්සත් ජනපදයේ විශ්වවිද්‍යාලයක ජනමාධ්‍යවේදී පශ්චාත් උපාධියක් හදාරමින් සිටි ඔහු කැරපොතු ජනතා පක්ෂය යනුයෙන් සමාජ මාධ්‍ය යේ වෙබ් පිටුවක් විවෘත කෙළේ උපහාසයට පළ කිරීමට සහ ඉන්දියානු ජන සමාජයේ ප්‍රභු තන්ත්‍රයට සිය විරෝධය පළකිරීමට ය.  විරැකියාවෙන් පෙළෙන ලක්ෂ සංඛ්‍යාත තරුණ තරුණියන්ගේ කෝපය පළ කිරීමට අවස්ථාවක් කර ගැනිමට ය. කැරපොතු වෙබ් පිටුව ආරම්භ කිරීමත් සමග එය ලැව් ගින්නක් සේ පැතිරණ.සාමාජික සංඛ්‍යාව දින කීපයක් ඇතුළත කෝටි ගණනක් ඉක්මවීය. කැරපොතු නම ඉන්දියානු සමාජයට එල්ල කළ ප්‍රබල තියුණු විවේචනයක් විය.  

ඉන්දියාවේ රැකියා විරහිත උපාධිධාරීන් කැරපොත්තන් වැනියැයි පළමු වරට ප්‍රකාශ කෙළේ එරට අගවිනිසුරුවරයාය. මෙම ප්‍රකාශය කෝටි සංඛ්‍යාත තැරුණ තරුණියන්ගේ කෝපයටත් පිලිකුළටත් ලක් වු බව දුටු අගවිනිසුරුවරයා තමා ඉන් තරුණ ජනයා අවමානයට හෝ අපහාසයට පත් කිරීමට අදහස් නොකළ බව පැසුවත් ඉන්දියාව පුරාම තරුණ ජනතාව එය අභියෝගයක් සේ හඳුනාගත්හ. භාරතීය ජනතා පක්ෂයේ පාලනය  යටතේ වේගවත් ආර්ථික වර්ධනයතට පිවිස සිටින ඉන්දියාව වරප්‍රසාදිත අතලොස්සකගේ පාරාදියක් බව ඔවුන්ට නැවත පැහැදිලි කිරීමට අවශ්‍ය වූයේ නැත. අලුතින් ඇති වූ අභිවර්ධනයට හිමිකම් කීවේ ආර්ථිකය සහ දේශපාලනය හැසිර වූ වරප්‍රසාදිත පංතියයි. කුල ක්‍රමය අනුව දැඩි බෙදීමකට සහ වෙනස් කිරීමටකට ලක්ව සිටින ඉන්දියාවේ එය සැබැවින්ම කුල ක්‍රමයේ ආධිපත්‍යය ප්‍රකාශ කිරීමක් ද විය.

 දරිද්‍රතාවයෙන් මිදිමට සහ යහපත් ජීවන තත්වයකට ඇති එකම දොරටුව වන උසස් අධ්‍යාපනය හිමාලය කන්දටත් වඩා උස කඩොල්ලක් විය. විභාග ක්‍රමයේ පවතින දූෂණ සහ වංචා නිසා සාමාන්‍ය කෙනෙකුට ඉන් ගොඩවීමට ඇති අවස්ථා ඉතාමත් සීමිතය.  ඉහතින් සඳහන් කළ යෝග්‍යතා සහ ප්‍රවේශ විභාගයේ දුෂණ හෙලිවීම තරුණ ජනයාගේ රතු ඉර පැනීමකි. බලාපොරොත්තු කඩ වූ තරුණ තරුණියන් ගණනාවක් සිය දිවි නසා ගත්හ. කැරපොතු කතාව ලැව්ගින්නක් වූයේ එම නිසාය.

කෝපයටත් බලාපොරෙත්තු කඩවීමටත් ලකව සිටි තරුණ ශිෂ්‍ය ජනතාව නවදිල්ලියේ ජන්තා මන්තාර් නමින් හැඳින්වෙන පිට්ටනියට එක් රොක් වූයේ එකම ඉල්ලිමක් වටාය. ඒ භාරතීය ජනතා පක්ෂයේ අධ්‍යාපන ඇමති ධර්මේන්ද්‍ර ප්‍රධාන් තනතුරෙන් ඉල්ලා අස්විය යුතුය යන්න ය. ඒ වන විටත් විභාගයට මුහුණ දී සිටි ශිෂ්‍ය ශිෂ්‍යාවන් කීප දෙනෙකුම බලාපොරොත්තු කඩවීම නිසා සිය දිවි නසා ගත් බවද වාර්තා විය. ලෝක් සභාවේ බලය තහවුරු කර ගෙන ප්‍රාන්ත රාජ්‍ය ගණනාවක් අලුතින් දිනා ගත් භාරතීය ජනතා පක්ෂයට මෙම විරෝධය සාමාන්‍යයයෙන් දිල්ලියේ ජන්තාර් මන්තාර් හි පැවැත්වෙන විරෝධයකට වඩා වෙනස් දෙයක් වූයේ නැත. එහෙත් මීට වසර ගණනාවකට පෙර ජන්තාර් මන්තාර් හි පැවති ගොව්ජන විරෝධය සිහිපත් කරමින් ඉන්දියාවේ දස දෙසින් තරුණ තරුණියන් විරෝධයට එක්වීමට පැමිණ එහි කඳවුරු බැද ගැනීම මහා පෙරළියක ආරම්භයක් වියහැකි බවට අනතුරු හැඟවීමක් විය. විපක්ෂයේ කොංග්‍රස් පක්ෂය ඇතුළත් සම්ප්‍රදායික දේශපාලන පක්ෂ ද ඊට සහාය පළ කළහ. තත්වය පාලනයෙන් ගිලිහෙන බව දුටු භාරතීය ජනතා පක්ෂයේ රජය සුපුරුදු ආකාරයට ප්‍රචණ්ඩත්වය යොදා උද්ඝෝෂකයින් පලවා හැරීමට උත්සාහ කෙළේය. සාමකාමී උද්ඝෝෂණයක යෙදුණ තරුණ තරුණියන් කුරිරු පොලිස් ප්‍රහාරටට ලක්වන ආකාරය සමාජ ජනමාධ්‍යයේ පළ වීම සමස්ත ජනතාවම කුපිත කරවන්නක් විය.

මෙහිදී නැවත වරක් අධිකරණය ක්‍රියාත්මක වූයේ සුපුරුදු දරදඬු ආකාරයෙනි. මෙම තත්වයට මැදිහත් වන ලෙස නීතිඥයින් අධිකරණයෙන් කළ ඉල්ලීම (Suo Motto ) ප්‍රතික්ෂේප වූයේ පොලිස් පහරදීම් ගැන කාලය මිඩංගු කිරීමට වඩා ප්‍රයෝජනවත් වැඩ අධිකරණයට ඇති බව පවසමිනි.සාමාන්‍යෙයන්මෙවැනි සිද්ධියක දී අධිකරණය ස්වේච්ඡාවෙන් මැදිහත් වන නමුත් මෙම ප්‍රකාශය නැවත වරක් සිහිපත් කෙළේ කැරපොතු කතාවය. කෙසේ වුවත් මහජන විරෝධය හමුවේ අධ්‍යාපන ඇමති ප්‍රධාන්  සිය තනතුරෙන් ඉල්ලා අස්වීම නිසා ජන්තාර් මන්තාර් උද්ඝෝෂණය අවසන් විය. ප්‍රසිද්ධ විභාග පැවැත්වීමේ දී වඩාත් විවෘත පැහැදිලි වැඩ පිළිවෙළක් ඉදිරිපත් කිරීමට අගමැති මෝඩි පොරොන්දුවීම එක්තරා ජයග්‍රහණයකි.

එහෙත් පැහැදිලිවම තාවකාලික විසඳුමක් වූ මෙය සෙසු ආසියානු රටවල මෙන්ම ඉන්දියාවේ ද වර්ධනය වෙමින් පවතින සමාජ ආර්ථික මෙන්ම දේශපාලන අර්භුදයට විසඳුමක් ද?

වෛද්‍ය විද්‍යාලවලට පිවිසීම සඳහා වූ විභාගයේ ප්‍රශ්න පත්‍ර කලින් පිටවීම හා තරුණයන් කෙරේ සමාජය අවඥාවෙන් බැලීම නිසා හට ගත් මෙම විරෝධය සමස්ත සමාජ ක්‍රමයේ ම පවතින වංචා දූෂණ, සහ වෙනස් කොට සැලකීම් ඉන්දියාවේ පවතින දේපාලන ක්‍රමයට එරෙහි මහජන නැගිටීමකි 2011දී ගොවි නායක අනා හසාරේ නවදිල්ලියට කෝටි සංඛ්‍යාත ජනතාවක් එක්රැස් තෙළේද සුළු ගොවීන් ගේ ණය බරින් නිදහස්වීම සහ තම නිෂ්පාදනවලට සාධාරණ මිලක් ලබා ගැනීමට ය. එම උද්ඝෝෂණය ජයග්‍රහණ කීපයක් අත් කර ගැනීමෙන් අවසන් වුවද සුළු ගොවීන්ගේ තත්වයේ වෙනසක් දක්නට ලැබුණේ නැත. එම ව්‍යාපාරයේම ප්‍රතිඵලයක් වශයෙන් ආම් ආද්මි නමින් දේශපාලන ව්‍යපාරයක් ද ආරම්භ විය. නව දේශපාලන නායකත්වයකින් යුත් ඔවුන්ට පිට පිට අවස්ථා දෙකකදීම නව දිල්ලි ප්‍රාන්තයේ බලය දිනා ගත හැකි වුවද මේ වන විට එයද අභාවයට ගොසිනි. එමනිසා කැරපොතු ජනතා පක්ෂයේ ඉදිරිය ගැන අනාවැකි කීම තරමක අවදානමකින් යුත් පියවරකි. එහෙත් අමතක නොකළ හැකි වැදගත්ම කාරණය වන්නේ විශේෂයෙන්ම නව පරපුරේ දේශපාලන අවශ්‍යතා සහ ක්‍රියා මාර්ග සම්ප්‍රදායික දේශපාලන පක්ෂවලට ග්‍රහණය නොවීමය. කෙටියෙන් පවතින අධිකරණය ඇතුළු සියලු ව්‍යුහයන් ට මෙම පරපුර තේරුම් ගැනිමට හැකියාවක් හෝ අවශ්‍යතාවයක් නැත. ඒ අනුව මෙම පරපුර කැරපොත්තන් සේ සැලකීම අහම්භයෙන් සිදු වුවක් නොවේ. කුරපොතු ව්‍යාපාරයෙන් නායකයෙකු ප්‍රකාශ කළ ආකාරයට ජරාජීර්ණ වූ සමාජයකින් බිහි වන්නේ කැරපොත්තන් විනා අන් දෙයක් නොවේ.

නූතනත්වයෙන් දිලිසෙන, ඉන්දියාවම ආවරණය වන ආකාරයට මං තීරු ගණනාවකින් යුත් මංමාවත් ඉදි වුවද, ලොව ප්‍රධාන පෙළේ නිෂ්පාදන සමාගම් ඉන්දියාව ආකර්ෂණීය ආයෝජන මධ්‍යස්ථානයක් කර ගෙන ඇති අතර ඒ සියල්ල මහා ව්‍යාපාරිකයන්ගේ බැංකු ගිණුම් තර කිරීමට සමත් වුවද සාධාරණ සමානාත්මතා සමාජයන් ගොඩ නැගීමට හේතු වී නැත. අලුත්ම වාර්තා අනුව ඉන්දියාව දැනට බිලියනපතීන් 229ක ගේ නිවහනකි. වැඩි වැඩියෙන් ධනය නිපදවා අත්පත් කර ගැනීම අරමුණු කර ගත් මෙම සුවිශාල ධනපතියන් විනාශ කරන පරිසර පද්ධතියෙන් බැට කන්නේ ද සාමාන්‍ය ජනතාවය. බීමට පිරිසිඳු ජල බිඳක් නැති ඔවුන් නිතර නිතර නියඟයටත් ගංවතුරටත් ලක් වේ. දැවැන්ත නිෂ්පාදන සමාගම් බිහි වුවද නාගරික විරැකියාව සියයට 19 වැනි ඉහළ මට්ටමක පවතී. විරුකියාවෙන් පෙළෙන බොහෝ දෙනා ඉහළම අධ්‍යාපන සුදුසුකම් ලබා ඇති අයයි.කෙතරම් දුෂ්කරතා මැද උසස් අධ්‍යාපනයක් ලබා ගත් නමුත් සුදුසු රැකියාවක් ලබා ගැනීම විය සිදුරකින් එළිය බැලීමටත් වඩා දුෂ්කරය. තරුණ තරුණියන් අතර සිය දිවි නසා ගැනීම් ඉහළ මට්ටමක පවතින්නේ එම නිසාය.

ඒ අනුව පසුගිය සතියේ නව දිල්ලියේ ජන්තාර් මන්තාර් හි අවසන් වූ කැරපොතු අරගලය ඉන්දියාවත් සමස්ත කලාපයත් වෙළා ගෙන ඇති සමාජ ආර්ථික අර්බූදයේ ප්‍රකාශනයක් පමණි. පවතින තත්වය මත නුදුරු අනාගතයේ දී තවත් මෙවැනි අරගල නැවත නැවතත් පැන නැගීමට බෙහෙවින් ඉඩ ඇත. ධනය නිපදවීම ජාතික සංවර්ධනයේ දර්ශකයක් සේ සලකන සමාජයක ඊට වෙනස් දෙයක් විය නොහැකිය. සමානාත්මතවය සහ සාධාරණත්වය නොසලකා වැඩියෙන්ම ධනය නිපදවීම සහ ඒකරාශි කර ගැනීම අරමුණු කර ගත් සමාජ දැක්මත් ඇති සමාජයක් බිහි කරන්නේ වරක් අරුන්දතී රෝයි පැවසූ ආකාරයට හොල්මන් ධනවාදයකි. මෙම හොල්මන් ධනවාදයෙන් විමුක්තිය ලැබීම යුගයේ බලවත්ම අභියෝගයයි.

කැරපොතු ජනතා අරගලය අර්ථවත් වන්නේ දූෂණ වංචාවලින් තොර විභාග ක්‍රමයක් හඳන්වා දීමට මෝදිගේ රජය ලෝක් සභාවට ගෙන එන එන අණ පනත් නිසාම නොවේ. නිවැරදි නායකත්වයක් සහ කැපවීමකින් යුත් ජනතා ව්‍යාපාරයකට දිනා ගැනීමට ලොවක් ඇති බව පෙන්වා දීමෙනි.   

The post හොල්මන් ධනවාදයෙන් කැළඹෙණ ඉන්දියාව අවදි කළ කැරපොතු අරගලය.. appeared first on විවරණ.

ස්විට්සර්ලන්තයේ පැවති සාකච්ඡාවලින් පසුව නැවත හොර්මුස් සමුද්‍රසන්ධිය විවෘක වුවද එය කෙතරම් දිනක් පවතී ද යන්න තවමත් සැක සහිත ය.

කෙසේ වුවත් සාමය ගැන බලාපොරොත්තු රඳවා ගත හැකි වන්නේ අවබෝධතා ගිවිසුම අනුව දෙපාර්ශ්වයම ජිනීවා හි දී දිගු කාලින සටන් විරාම ගිවිසුමක් සදහා සාකච්ඡා ඇරඹීමය. ඉන් පැහැදිලි වන්නේ සමහර බාධක මතු වුවත් සාමය ඇති කර ගැනීමට දෙපාර්ශ්වයටම අවශ්‍යතාවයක් පවතින්නේය යන්නයි. ඊට බලපාන ප්‍රධාන හේතුව ඉරානයට එරෙහි ඇමරිකානු ඊශ්‍රායෙල් යුද්ධයේ ප්‍රථිඵල යුද බිමට පමණක් සීමා නොවීමයි. දින කීපයකින් යුද්ධය නිම කිරීමේ අදහසින් ජනාධිපති ට්‍රම්ප් සහ අගමැති නෙතන්යාහු ඉරානයට එරෙහිව මිසයිල් ප්‍රහාර එල්ල කළ ද යුද්ධය බලාපොරොත්තු නොවු ආකාරයෙන් දිග් ගැසිණ. ප්‍රහාරය එල්ල කළ පළමු දිනයේ දීම ඉරානයේ දේශපාලනයේ සහ හමුදාවේ ඉහළ නායකත්වය මරා දැමීමට හැකි වුවද ඉරානය යටපත් වූයේ නැත. නව නායකත්වයක් යටතේ ප්‍රති ප්‍රහාර එල්ල කිරීමටත් රාජ්‍ය යාන්ත්‍රණය පවත්වා ගැනීමටත් ඉරානයට හැකි විය. වැඩිවන ජීවන බර සහ ආර්ථික කඩා වැටීම නිසා බලාපොරොත්තු කඩ වූ ජනතාව වීදි බැස උද්ඝෝෂණ කළ ද එම විරෝධතා ඉස්ලාමීය රජය බිඳ දැමීමට තරම් ශක්තිමත් නොවීය. ( මෙම උද්ඝෝෂණවලට සහ විරෝධතාවයන්ට සී අයි ඒ සහ මොසාඩ් ඔත්තු සේවාවල සහාය ලැබුණ බවද පසුව වාර්තා විය.)

හැම විටම නිවැරදි තීරණ ගන්නේයැයි පුරසාරම් දෙඩු ඩොනල්ඩ් ට්‍රම්ප් ගණන් නොබැලු බලවත්ම සාධකය වන්නේ යුද්ධයේ ආර්ථික බලපෑමයි. යුද්ධය යුද අවි නිපදවන සමාගම්වලට අසීමිත ලාභ ලැබෙන කර්තව්‍යයක් වුවද සාමාන්‍ය පාරිභෝගිකයාට එය දරා ගත නොහැකි බරක් විය. සමහර පාරිභෝගික භාණ්ඩ මිල සියයට විසිපහ ද ඉක්මවා වැඩි විය. ඇමරිකානු ජන ජීවිතයට අත්‍යාවශ්‍ය සාධකයක් වූ ගෑස් මිල සියයට 40.5කින් ඉහළ ගිය අතර පාරිභෝගික මිල දර්ශකය සියයට 42කින් වැඩි විය. ගාහස්ථ වියදම ඩොලර් 750කින් ඉහළ ගිය ද ආධායම වැඩි වූයේ සියයට0.5කිනි. මේ නිසා ඇමරිකානු ජනමතය යුද්ධයට එරෙහිවත් ට්‍රම්ප්ට එරෙහිවත් පිමි ගණනින් ඉදිරියට ගියේය.

මීටත් වඩා ප්‍රබල සාධකයක් වූයේ ඇමරිකාවේ ආර්ථිකයේ හදවත වන නිව්යෝර්ක් වෝල් ස්ට්‍රීට් කොටස් වෙළඳ පොළ කඩා වැටීමය. බොර තෙල් මිල ඉහළ යෑම තෙල් සමාගම්වලට ලොතරැයි දිනුමක් වුවද අනෙක් ආයතනවලට අත් වූයේ සීඝ්‍ර පසු බෑමකි. හෝර්මුස් සමුද්‍රසන්ධිය වසා දැමීම නිසාත් ඉරාන මිසයිල ප්‍රහාර නිසාත් මැද පෙරදිග තෙල් නිපදවන රටවල ආර්ථික කටයුතු සම්පූර්ණයෙන්ම පාහේ ඇන හිටින තත්වයකට පත් විය. එහි බලපෑම වෝල් ස්ට්‍රීට් කොටස් වෙළද පොළට දැඩි බලපෑමකි. මූල්‍ය වෙළද පොළෙන් එල්ල වූ බලපෑම ඉරානයේ මිසයිල් ප්‍රහාරවලට වඩා තියුණු විය. 

අනෙක් සාධකය වූයේ දින කිපයකින් නිම කොට ජයග්‍රහණය ප්‍රකාශ කිරීමට බලාපොරොත්තු වූ යුද්ධය මාස ගණනක් දීර්ඝ වූ විට අනපේක්ෂිත ආකාරයෙන් ඉහළ ගිය යුද වියදමයි. දැනට ගණන් බලා ඇති ආකාරයට යුද්ධයේ මුල් දින කිපය ඇතුළත දිනකට ඩොලර් බිලියන 12-13 ත් අතර මුදලක් වැය වූ අතර යුද්ධය පැවති දින 108ක් තුළ වැය වූ මුළු මුදල ඩොලර් බිලියන 100 ඉක්මවා යයි. දැනට ඇමරිකාවේ ණය ප්‍රමාණය ඩොලර් ට්‍රිලියන 41 ද ඉක්මවා ගොස් ඇති නිසා මැද පෙරදිග යුද වියදම් ඇමරිකානු ආර්ථිකයට දරා නොගත හැකි තරම්ය. ආර්ථික උද්ධමනය සහ කොටස් වෙළඳපොළ කඩා වැටීම ට්‍රම්ප්ට සිය ටෘත් ගිනුමෙන් පිළිතුරු ලබා දිය නොහැකි ගැටළුය. ඇත්තෙන්ම ඩොනල්ඩ් ට්‍රම්ප්ට කෙසේ හෝ මෙම ප්‍රශ්නයට විසඳුමක් සොයා ගැනීමට බලකරන්නේ ඇමරිකානු ආර්ථිකයේ පිරිහීම නිසාය.

ඉරානයේ ආරක්ෂක වියදම්  ඇමරිකාව හා සසඳන විට සියයට දශම තුනක් වැනි සොච්චමක් වුවද විවිධ සම්බාධකවලට ලක්ව ඇති ඉරානයට ආර්ථිකය පවත්වා ගැනීම ප්‍රබල දේශපාලන අභියෝගයකි. අසහනයට පත්ව සිටින ඉරාන ජනතාව දිගින් දිගටම ආගමික මූලධර්ම පාලනයක් යටතේ පවත්වා ගැනීම ද පහසු නොවේ. පසුගිය වසරේ තෙහෙරාන් නගරයේ පැවති ජනතා විරෝධතා උද්ඝෝෂණවලට ඊශ්‍රායෙලය වැනි රටවලින් ආධාර ලැබුණ ද ඊට ජනපදනමක් නැතැයි කිම මුළාවකි. එමනිසා සම්බාධක ඉවත් කර ගැනිමත් කඩා වැටී ඇති ආර්ථිකය ගොඩ නැගිමත් බැහැර කළ නොහැකි සමාජ අවශ්‍යතාවයකි.

යුද්ධය අවසන් කිරීමට ප්‍රබල ආර්ථික හේතු දෙපාර්ශ්වයටම ඇති නමුත් සම්පූර්ණ චිත්‍රය එය නොවේ. දැනට පවතින තත්වය මත යුද්ධය නිමා කිරීමට සිදු වන්නේ ඇමරිකාව හෝ ඊශ්‍රායෙලය බලාපොරොත්තු වූ ඉලක්ක සපුරා ගෙන නොවේ. මත බේදයට ලක්ව ඇති ඉරානයේ න්‍යෂ්ටික වැඩ පිළිවෙළ සම්පූර්ණයෙන්ම නතර කිරීමට අමතරව ඉරානයේ ඉස්ලාමීය පාලනය අවසන් කිරීම ද අරමුණකි. මෙම කරුණු දෙක සම්පූර්ණ කර ගත හැකිනම් මිසයිල ඇතුළු ඉරානයේ යුද ශක්තිය බරපතල අභියෝග නොවේ. ඇත්තෙන්ම ඇමරිකාව සහ ඊශ්‍රායෙලය දිර්ඝ කාලීන සාමයකට එකඟවීමට ඇති ප්‍රධාන බාධා ලෙස දකින්නේ මෙම කරුණු දෙකයි.

අනෙක් අතට ඉරානයේ අවි බලය ඇමරිකාවට සහ ඊශ්‍රායෙලයට අභියෝගයක් නොවන නමුත් ඉරානයේ භුගෝලිය පිහිටීම ඒ සියල්ලටම වඩා ප්‍රබල සාධකයකි. ලෝකයේ තෙල් සැපයුමෙන් හතරෙන් එකක් පාලනය කිරීමට ඉරානයට හැකි වන්නේ හෝර්මුස් සමුද්‍රසන්ධිය වසා දැමීමට ඇති හැකියාව නිසාය. ඉරානයට එරෙහිව ප්‍රහාරයක් එල්ල කළහොත් සමුද්‍රසන්ධිය වසා දමන බවට ඉරානය යුද්ධය ඇරඹීමට පෙර සිටම තර්ජනය කළ ද ඇමරිකාව හෝ ඊශ්‍රායෙලය එය බරපතල සේ සැලකිල්ලට ගත්තේ නැත. සිය සුපිරි යුද ශක්තියෙන් හෝර්මුස් සමුද්‍රසන්ධිය අත්පත් කර ගත හැකි වනු ඇතැයි විශ්වාසයක් ඩොනල්ඩ් ට්‍රම්ප් තුළ තිබිණ. අවබෝධතා ගිවිසුම අත්සන් කිරීමෙන් පසුවද හොර්මුස් සමුද්‍රසන්ධිය අත්පත් කර ගැනීමේ අධිෂ්ඨානය ට්‍රම්ප් අත්හැර නැත.

එහෙත් එවැනි පියවරක් සඳහා මිසයිල ප්‍රහාර ප්‍රමාණවත් නැති බව යුද්ධයෙන් තහවුරු විය. ඒ සඳහා ගොඩබිම් ප්‍රහාරයක් ද අනිවාර්යෙන් කළ යුතුය. ගොඩබිම් ප්‍රහාරයකින් ඉස්ලාමීය ජනරජ හමුදාව පරාජය කිරීමට සමහර විට වසර ගණනාවක් ගත විය හැකිය. එය කිසි විටෙක සති කීපයකින් නිම කළ නොහැකි ඉලක්කයකි. එවැනි දිග්ගැසුණු යුද්ධයකට ට්‍රම්ප් හෝ එක්සත් ජනපදයේ වෙනත් ජනාධිපතිවරයෙකු ඉදිරිපත්වනු ඇතැයි බලාපොරොත්තු විය නොහැකිය. ඇප්ගනිස්ථානය, ඉරාකය, ලිබියාව වැනි රටවලින් උගත් පාඩම් අමතක වනු ඇතැයි සිතිය නොහැකිය.

අනෙක් වැදගත්ම කාරණය ගල්ප් කලාපීය රටවල බලතුලනයේ ඇති වූ පරිවර්තනයයි. ඇත්තෙන්ම එය හැඳින්විය යුත්තේ විප්ලවීය වෙනසක් සේය. පෙබරවාරි 28 ඇමරිකානු සහ ඊශ්‍රායෙල් ප්‍රහාර එල්ල කරන තෙක්ම ගල්ප් කලාපයේ රටවල් තුළ පැවති විශ්වාසය වූයේ  තමන්ට ඇමරිකාවේ සහාය ලැබෙන තාක් ඉරානයට ගල්ප් කලාපයට අභියෝග කිරීමට හැකියාවක් නැතැයි යනුවෙනි. ඇමරිකානු හමුදාවට ගල්ප් කලාපීය රටවල කඳවුරු සහ සේවා ස්ථාන  පිහිටුවා ගැනිමට ඉඩ දුන්නේ එම අපේක්ෂාවෙනි. ප්‍රහාරය ආරම්භ වී දින කීපයක් ඇතුළත එම බලාපොරොත්තුව මිථ්‍යාවක් විය. ඇමරිකානු කඳවුරු මෙන්ම ඇමරිකානු ආයතන ද ඉරාන මිසයිලවලට ඉලක්ක විය. ඇමරිකාවෙන් සහ ඊශ්‍රායලයෙන් ලැබුණු සහාය නිසා එම ප්‍රහාර දුර්වල කිරීමට හැකි වුවද අනතුර වැළැක්වීමට හැකි වූයේ නැත. මේ නිසා සෞදි අරාබිය වැනි රටවල් පවා ඇමරිකානු ප්‍රහාරයට සෘජුවම සහාය ලබා දීමට ඉදිරිපත් වූයේ නැත. ඔමානය වැනි රටවල් හෝර්මුස් සමුද්‍රසන්ධියේ දී ඉරානය සමග සහයෝගයෙන් කටයුතු කිරීමට ඉදිරිපත් වූයේ ඇමරිකාවේ විරෝධය නොතකාය. ගල්ප් කලාපයේ ඇමරිකාව සහ ඊශ්‍රායෙලය සමග වඩාත්ම සමීපයෙන් කටයුතු කරන එක්සත් අරාබි එමීර් රාජ්‍යය පවා ඉරානය සමග රහසිගත ගනුදෙනුවලට එළඹුණ බව වාර්තාවේ. ඉරානය ද ගල්ප් කලාපයේ රටවල ඇමරිකානු ඉලක්කවලට පහර දීමේ දී වඩාත් ප්‍රවේශම් වූයේ ගල්ප් කලාපයේ රටවල් සමග සම්බන්ධතා සම්පූර්ණයෙන්ම බිඳ දැමීමට වඩා අනාගත බලාපොරොත්තු තිබුණ නිසා විය හැකිය.

අවසාන විග්‍රහයේ දී දැනට අත්සන් කර ඇති අවබෝධතා ගිවිසුම දීර්ඝ කාලීන සාම ගිවිසුමකට පදනම් වුවත් නැතත් ඉරානය ගල්ප් කලාපයේ වඩාත් ශක්තිමත් වූ බව යථාර්ථයයි. එවැනිම ප්‍රබල යථාර්ථයක් වන්නේ ඊශ්‍රායෙලයට සහ ඇමරිකාවට අභීතව මුහුණ දීමෙන් ඉරානය අරාබි ජනතාව තුළත් (පාලකයන් තුළ නොවේ.) සමස්ත මුස්ලිම් ජනතාව අතරත් හිමිකර ගත් කිර්ති නාමයයි. එය නිසැකයෙන්ම මුස්ලිම් ලෝකයේ බලතුනය වෙනස්වීමට හේතු වනු ඇත.

එමනිසා දීර්ඝ කාලීන සාම ගිවිසුමක් කෙටුම්පත් කිරීමේ දී මෙම කරුනු සැලකිල්ලට ගැනීමට නිසැකයෙන්ම හේතු වනු ඇත.

The post අවබෝධතා ගිවිසුමෙන් කියවෙන ගල්ප් කලාපයේ නව දේශපාලන යථාර්ථය.. appeared first on විවරණ.

මෙවැනි සිතුවිල්ලක් මතු වන්නේ පසුගියදා ජනතා විමුක්ති පෙරමුණේ ප්‍රධාන ලේකම් ටිල්වින් සිල්වා යාපනයේ දී මේ වසරේ පළාත් සභා මැතිවරණයක් නොපැවැත්වෙන බව ප්‍රකාශ කිරීමත් සමග ඒ දිනවලම යාපනයේ දී පැවති වෙනත් සාකච්ඡා මණ්ඩපයක දී පළ වූ අදහසක් සමග ය. විශ්‍රාම ගිය ජ්‍යේෂ්ඨ සිවිල් සේවකයෙකු ප්‍රකාශ කළ ආකාරයට ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ කිසි දිනක පළාත් සභා නිසි ආකාරයට ක්‍රියාත්මක කිරීමට හෝ සැබැවින්ම බලය බෙදා හැරීමට පියවර නොගනු ඇත.  ඔහු තම ප්‍රකාශය සනාථ කිරීමට ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ විපක්ෂයේ සිටියදී ක්‍රියා කළ ආකාරය උපුටා දැක් වූයේය. උතුරු පළාත් සභාවෙන් නැගෙනහිර පළාත වෙන් කිරීමට අධිකරණයේ පිහිට පැතීම සහ චන්ද්‍රිකා බණ්ඩාරනායක ගේ පාලන සමයේ ක්‍රියා කළ ආකාරය පළාත් සභා සම්බන්ධයෙන් ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ සාධනීය පියවර නොගැනීමට හේතුන් ‍ලෙස ඔහු දැක් වූයේය. ඒ කරුණු නැවතත් සිහිපත් කිරීම අවශ්‍ය නොවේ. ජනතා විමුක්ති පෙරමුණේ දේශපාලන ඉතිහාසය දන්නා අයට ඒ සියල්ල මැනැවින් අවබෝධ කර ගත හැකිය.

දේශපාලන කරලියේ එතරම් හෝ කොහෙත්ම සාකච්ඡා නොවු කරුණ වන්නේ මෙම පක්ෂයේ පරමාර්ථය වන්නේ සියල්ල එක මිටට ගැනීමය යන්නයි. පසුගිය මැතිවරණ සමයේ ‘මුළු රටම එක මිටට“ යන සටන් පාඨය එළි බැස්සේ සිත් ගන්නා තවත් යෙදුමක් සඳහාම නොවේ. එය සැබැවින්ම පක්ෂයේ ආත්මීය ස්වභාවයයි. මධ්‍යගත ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය වැනි කන්කළු වදන් වලින් ආවරණය වුවද සැබැවින්ම සිදු වන්නේ තනි පුද්ගලයෙකුගේ හෝ කීප දෙනෙකුගේ මතය සියල්ලන්ගේම පිලිගැනීම සේ ඉද්ර්පත් කිරීම ය. අත් හැරීම නොව අත්පත් කර ගැනිමේ ආදර්ශයයි.

අත්පත් කර ගැනීමේ ප්‍රකට ලක්ෂණයක් වන්නේ පක්ෂයේ කිසිවෙකුට සමාජ ආර්ථික ප්‍රශ්න පිළිබඳව වෙනත් මතයක් හෝ අදහසක් නොමැතිවීම පමණක් නොවේ. අනෙකුත් සමාජයීය බැඳීම්වලදී පවා ප්‍රමුඛත්වය ලැබෙන්නේ පක්ෂයේ ස්ථාවරයට ය. එය චේ ගුවේරා සමයේ සිට මේ දක්වාම එම දේශපාලන කණ්ඩායමේ පවතින ජානමය  ලක්ෂණයකි. සරල නිදසුනක් වශයෙන් මහජන ඡන්දයෙන් තේරී පත්වන නියෝජිතයෙකුට නිල වශයෙන් ලැබෙන දීමනාව දැක්විය හැකිය. මෙම මූල්‍යමය දීමනාව ඔවුන් ඉටු කරන්නේයැයි කියන මහජන සේවයට ගැලපෙන්නේ ද යන්න වෙනම සාකච්ඡා කළ යුතුය. රටේ මුළු ජන සංඛ්‍යාවෙන් සතරෙන් එකක් මන්ද පෝෂණයෙන් හෝ දුෂ්පෝෂණයෙන් පෙළෙන රටක ආණ්ඩුවත් මැති ඇමතිවරුත් නඩත්තු කිරීමට යොදන මුදල සාධාරණීය කරන්නේ කෙසේද යන්න අනිවාර්යෙන්ම සාකච්ඡා කළ යුතුය. මෙහි දී අප අවධානය යොමු කරන්නේ පක්ෂය එම මුදල් හසුරුවන ආකාරය යි.

අප කවුරුත් දන්නා ආකාරයට ජාතික ජනබල වේගයෙන් තේරී පත් වූ සෑම නියෝජිතයෙකුගේම වැටුප සහ දීමනාව පක්ෂයේ අරමුදලට බැර කළ යුතුය. ඔහුගේ හෝ ඇයගේ අවශ්‍යතා අනුව මුදල් නිතුක් කරන්නේ පක්ෂයේ අරමුදලෙනි. එම අවශ්‍යතා ගණන් බලන්නේ කවර පදනමක් සහ නිර්ණායකයක් යටතේ ද යන්න ප්‍රකාශයට පත් කර නැත. සමහර විට එය දැන ගැනීමට එම නියෝජිතයන් තෝරා පත් කළ ජනතාවට අයිතියක් නැතැයි පක්ෂය සිතනවා විය හැකිය. එය රටම මෙන්ම පක්ෂයේ මහජන නියෝජිතයන් ද එක මිටට ගැනීමක් විය හැකිය.

අප කලින් සඳහන් කළ ආකාරයට පක්ෂයේ සියලු කටයුතු සම්බන්ධයෙන් ද ක්‍රියාත්මක වන්නේ එක මිටට ගැනීමේ ප්‍රතිපත්තියයි. එය පක්ෂයේ මධ්‍යගත ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයැයි කෙනෙකුට නිර්වචනය කළ හැකිය. රටේ ජනතාවට වැදගත් වන්නේ මෙවැනි ‘‘මධ්‍යගත ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයක්“ තම ප්‍රතිපත්තිය සහ ක්‍රියා මාර්ගය කර ගත් පක්ෂයකට අත්හැරීමක් නැතිනම් සරලව බලය බෙදා හැරීමක් කළ හැකි ද යන්නයි. බලය බෙදා හැරීම යන්නෙන් අදහස් වන්නේ පළාත් සභාවලට දේශපාලන බලය බෙදා හැරීම පමණක් නොවේ. පිළිගත් නීති රාමුවක් යටතේ පළාතක ජනතාවට තමන්ගේ සමාජ ආර්ථික කටයුතු මෙහෙයවීමේ නිදහස තිබිය යුතුය. එහෙත් එය ප්‍රමාණවත් නැත.  ජනතාවාදී පාලනයක් යටතේ බලය ඉහළම ස්ථානයේ සිට පාලන ව්‍යුහයේ පහළම තැන දක්වා ක්‍රියාත්මක විය යුත්තේ ජනතාවගේ අදහස්වලට සහ ඕනෑ එපාකම්වලට මුල් තැන දීමෙනි. වගවීමේ සහ වගකීමේ මූලධර්ම පදනම් විය යුතුය. ඒ සියල්ලෙන් අදහස් වන්නේ ජනතාවට ප්‍රතිපත්ති සම්පාදයේ දී මෙන්ම ඒවා ක්‍රියාත් කිරීමේ දී ද නිරීක්ෂණය කිරීමේ සහ අධීක්ෂණය කිරීමේ අයිතිය පිළි ගැනීමකි. එවැන් තත්වයක් යටතේ පක්ෂය සහ මහජන කැමැත්ත මත තේරීපත් වූ නියෝජිතයන් ක්‍රියා කළ යුතු වන්නේ ජනතා කැමැත්තට යටත්වය. ජනතා කැමැත්ත ප්‍රකාශ වන එක් ක්‍රමයක් වන්නේ ඡන්ද විමසීමයි. එය දිට්වා සුළු කුණාටුව නිසා හෝ මුදල් නොමැතිකම නිසා කල් දැමිය නොහැකි වගකීමකි.

වඩාත් ගැඹුරින් විමසා බලන විට සමාජවාදී හෝ ධනවාදී ආණ්ඩුවක් පවතින්නේ බලය හා මර්දනය පදනම් කර ගෙනය. කවර ආකාරයෙන් හෝ බලය හා බලහත්කාරය නැතිව පාලනයක් පවත්වා ගත නොහැකිය. බලය පවත්වා ගැනීමට නොයෙකුත් නිති රීති සහ පොලිසිය හමුදාව සහ සිරගෙවල් වැනි ආයතන පවත්වා ගත යුතුය. ඒවා හේතු යුක්ති කිරීමට නොයෙකුත් තර්ක විතර්ක ඉතිහාසය පුරාම පැවතිණ. සමාජ විප්ලව හට ගත්තේ බලය අසාධාරණ හා අයුක්ති සහගත ලෙස යොදා ගැනීම දරා ගත නොහැකි තත්වයට ප්‍රතිචාර දක්වීමටය. අප අත්දුටු මෑතක සිදු වූ ජනතා නැගිටීම අරගලයයි. ජනතා කැමැත්තෙන් තේරී පත් වුවද ජනතා සුභ සිද්ධිය අමතක කොට අත්තනොමතික පාලනයක් පවත්වා ගැනීමට පියවර ගනිමින් සිටි ජනාධිපති ගෝඨාභය රාජපක්ෂට රජ ගෙදර පස්සා දොරින් පළා යෑමට සිදු වූයේ ජනතා අරගලය නිසාය.

මෙම අරගලයට හේතු පාදක වූ කරුණු විවිධාකාරයෙන් විශ්ලේෂණය කිරීම් පැවතිය ද අවසානයේ දී ජනතා අවශ්‍යතාවට වඩා තමන්ගේත් තම සහචරයන්ගේත් අවශ්‍යතා ප්‍රමුඛ තර ගත් පාලකයෙකුට ලැබුණායැයි කියන ජන වරම බලයේ රැඳී සිටීමට ප්‍රමාණවත් වූයේ නැත. පාර්ලිමේන්තුවෙන් සම්මත කර ඇති නීති රීතිවලට අමතරව තමා ගේ නියෝග නීති ලෙස පිලිගැනීමට අණ කිරීමෙන් අදහස් කෙළේ මුළු රටම එක මිටට ගැනීමට ය.

1978 ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව ද සියලු බලතල එක මිටට ගැනීමට සකස් කරන ලද නීතියකි. විධායක ජනාධිපතිට කළ නොහැකි එකම දේ පිරිමියෙකු ගැහැනියකු බවට පත් කිරීම පමණයැයි පළමු විධායක ජනාධිපති පාරම් බෑ ආකාරය අපට අමතක වී නැත. ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ ඇතුළත් රටේ සියලු දේශපාලන පක්ෂ විධායක ජනාධිපති ක්‍රමය අහෝසි කිරීම තම මැතිවරණ පොරොන්දුවලට එක් කෙළේ ඊට එරෙහිව නැගුණු ජනතා විරෝධය නිසාමය. 

එහෙත් එම ජනතා පැතුම මෙතෙක් ඉටු වී නැත. වත්මන් ජනාධිපති අනුර කුමාර දිසානායක මීට පෙර විධායක බලය හිමි කර ගත් පාලකයන්ගෙන් වෙනස්ව නැත. පෙර සිටි පාලකයන් භුක්ති විඳි සමහර වරප්‍රසාද බැහැර කර ඇති නමුත් එක මිටට ගත් බලය බෙදා හැරීමට සූදානම් බවක් දක්නට නැත. සියල්ල සිදු වන්නේ තම අණසක යටතේ ය යන භාවිතය නිසා අධිකරණයේ නඩු තීන්දු, ජනතා කැමැත්ත විමසා බලන ඡන්ද පැවැත්වීම පමණක් නොව මර්දනය පදනම් කර ගත් රාජ්‍ය යාන්ත්‍රණයේ එකම හිමිකරු තමායැයි විධායක ජනාධිපති ගේ සහ ඔහුගේ පක්ෂයේ මතය බව පෙනේ. ටිල්වින් සිල්වා යාපනයේ දී මෙම වසරේ පළාත් සභා ඡන්දය පවත්වන්නේ නැති බව ප්‍රකාශ කෙළේ එම අධිකාරී බලය පදනම් කර ගෙන ය. රටම එක මිටට ගත් අයට වෙනත් ආකාරයකට සිතීමට හෝ දැකීමට නොහැකිය. කිස් අවුරුදු යුද්ධයකින් පසුවත් යාපනය වැනි තැනක සිට පළාත් සභා ඡන්දය නොපැවැත්වීම ගැන පුරාජේරු කතා කීමට හැකි වන්නේ එවැනි අයට ය.

බලය සංකේන්ද්‍ර කර ගත් දේශපාලන ව්‍යුහයකින් හික්මවනු ලැබූ නායකත්වයකට බලය අත් හැරීම සහ බෙදා හැරීම පහසුවෙන් ග්‍රහණය කර ගත හැකි සංකල්ප නොවේ. තම පක්ෂයෙන් තේරි පත් වූ මහජන නියෝජිතයන්ට ලැබෙන වැටුප හෝ දීමනාව පවා පක්ෂයේ අරමුදලට බැර කිරීමෙන් සහ ඔවුන්ගේ නඩත්තුව පක්ෂය භාර ගැනීමෙන් පෙන්වන්නේ බලය බෙදා හැරීමක් නොව බලය බදාගැනීමකි. පසුගිය වසර දෙකකට ආසන්න කාලය තුළ ඔවුන් පෙන්නුම් කෙළේ වැටුප් හෝ දිමනා මෙන්ම පාලන බලතලත් එකම ගිණුමකට බැර කිරීමට ඇති අවශ්‍යතාවයයි. ජනතා විමුක්ති පෙරමුණේ ජාන අනුව ඊට වෙනස් දෙයක් බලාපොරොත්තු විය නොහැකි වුවද ජනතා අපේක්ෂාව ට පිටු පෑම බියකරු සිහිනයක් පමණක් නොවේ.

The post රටම එක මිටට ගෙන බලය බෙදා හැරිය නොහැකිය.. appeared first on විවරණ.

සිද්ධියට අදාල දැරිය වෛශ්‍යාවක් විය හැකියැයි සර්ව ජන පක්ෂයේ නායකයෙකු වන දිලුම් අමුණුගම පැවසූ බවද වාර්තා විය.

ලිංගික අපචාර සම්බන්ධයෙන් චෝදනා එල්ල වී ඇති පළමු හෝ එකම භික්ෂුව අටමස්ථානාධිපති හිමි නොවන බව සත්‍යයකි. මීට පෙර එවැනි චෝදනා එල්ල වී අධිකරණ නඩු විභාගයෙන් පසුව දඬුවම් ලැබු භික්ෂූන් වහන්සේලා ගැන ද අපි දනිමු. සමාජ පෙරළියකට මුල් පියවර තැබු අගමැති බණ්ඩාරනායක මහතා ඝාතනය කෙළේ ද භික්ෂුවකි. එම ඝාතනය සැලසුම් කෙළේ ද කැළණිය රජමහා විහාරයේ අධිපතිව සිටි මාපිටිගම බුද්ධරක්ඛිත හිමි බව තවමත් අප මතකයේ රැඳි ඇත.

ප්‍රශ්නය වන්නේ මෙවැනි සිද්ධීන් ප්‍රතිශතය අනුව ගණන් බලා හෑල්ලුවට ලක් කිරීමේ අවමන් සහගත උත්සාහයයි. සිදුහත් කුමරු බුදු බව පතා රජ මාලිගාවෙන් පිට වූයේ සියලු සැප සම්පත් අතහැර ය. ඉන් පසු සසුන් ගතවන සෑම කෙනෙකුම ලිංගික සම්බන්ධතා ඇතුළු ගිහි ජීවිතයේ සියලු සැප සම්පත් අතහැරිය යුතුය. එය කඩ කරන අයට හිමි දඬුවම් විනය පිටකයේ පැහැදිලිව දක්වා ඇත. එමනිසා අටමස්ථානාධිපති හිමි හෝ වෙනත් භික්ෂුවක් විනය පිටකයේ දක්වා ඇති වැරදිවලට අමතරව රටේ නීතිය අනුව කිසියම් ආකාරයේ වැරැද්දක් කර ඇතිනම් රටේ නීතියට අමතරව සාසනයේ චිරස්ථිතිය සඳහා ඇති නීතියට ද යටත් විය යුතුය. එවැන්නක් බෞද්ධයින් වශයෙන් අප අපේක්ෂා කරන්නේ භික්ෂූන් වහන්සේලා ට පුද සත්කාර කිරීම ඇප උපස්ථාන කිරීම පිළිවෙතක් මෙන්ම චාරිත්‍රයක් ද වන නිසාය. භික්ෂූන් වහන්සේ කෙනෙකු මහ මග හමු වුවත් දොහොත් නමා වැඳීමේ පුරුද්දක් තවම පවතී.

බුද්ධ ධර්මයේ ඉගැන්වෙන දේට අමතරව ඒ හා බැඳුනු චාරිත්‍රවාරිත්‍ර පවතින්නේ භික්ෂුන් වහන්සේලාගෙන් කිසි විටෙක වැරැද්දක් නොවන විශ්වාසයෙනි. ක්ලේශයන් ප්‍රහීන කළ බුද්ධ පුත්‍රයානන් කෙනෙකු අතින් වැරදි වීම කිසි විටෙක අපේක්ෂා නොකෙරේ. රටේ පවතින නීතිය අනුව කිසිම කෙනෙකු අධිකරණ නඩු විභාගයකින් තීරණය වන තෙක් නිවැරදි යැයි පිළිගැනීමක් පවතින නමුත් පූජ්‍ය පක්ෂයට එවැනි තත්වයක් හිමි නොවිය යුතුය. ඒ ඔවුන් සමාජය හික්මවීමටත් නිවැරදි මාර්ගයේ යොමු කිරීමටත් කැපව සිටින නිසාය. ජනතාව ඔවුන් නඩත්තු කරන්නේත් පුද පූජා පවත්වන්නේත් එම නිසාය.

එහෙත් වර්තමානයේ භාවිතය වී ඇත්තේ අධිකරණ නඩු විභාගයකින් තීරණය කරන තෙක් පූජකයන්ද නිදොස්යැයි සැලකීමය. අටමස්ථානයේ අධිපති හිමිට බරපතළ චෝදනාවක් එල්ල වී තිබුණ ද ඔහු තවමත් අටමස්ථානයේ අධිපති ය. තවමත් චීවරධාරීය. (සාමාන්‍යයෙන් මෙවැනි අපරාධයක් පිළිබඳව චෝදනාවක් ලැබු අයෙකු සම්බන්ධයෙන් පොලීසිය ක්‍රියාත්මක වූ ආකාරයට වෙනස්ව නීතිය ක්‍රියාත්මක කිරීමේ වෙනත් ආයතන මැදිහත් වූ ආකාරය ගැන අප මෙහිදී සාකච්ඡා කරන්නේ නැත.) අඩුම වශයෙන් තම නිර්දෝෂී භාවය තහවුරු කරන තෙක් හෝ පූජකවරය අත්හිටුවීමේ ක්‍රමයක් නැත. එවැනි අමතක කිරීම් හෝ මගහැරීම් විවේචනය කිරීම බුද්ධ සාසනයට කරන අපහාසයක් සේ හැඳින්වීම සුලබ කාරණයකි. ඇල්ලේ ගුණවංශ හිමි බුද්ධ සාසනයට අනතුරක් ඇතැයි පවතින්නේ එවැනි චෝදනා බැහැර කිරීමේ අරමුණෙනි.

එමනිසා අටමස්ථානාධිපති හිමි තවමත් නිල වශයෙන් එම තනතුරේම වැඩ සිටිති. එම තනතුරේ ඇති බල මහිමය නිසා පොලිසිය ක්‍රියාත්මක කිරීමට ළමා ආරක්ෂාව සඳහා ඇති ආයතනවලට මැදිහත් වීමට සිදු විය. ප්‍රමාද වී හෝ යුක්තිය ඉටු වනු ඇතැයි අපි ද බලාපොරොත්තු වෙමු.

මෙම සිද්ධියෙන් මතුවන තවත් වැදගත් කැරුණු රැසකි. ඉන් එකක් වන්නේ දැනට මාස කීපයකට පෙර පසුගිය වසරේ දී පාසල් විෂය මාලාවට ලිංගික අධ්‍යාපනය ලබා දීමේ වැඩ පිළිවෙළක් ගැන සාකච්ඡා වන විට ආගමික පූජකයන්ගෙන් නැගුණු විරෝධයයි. මෙහි දී බෞද්ධ භික්ෂූන් වහන්සේලා පෙරමුණේම සිටියහ. ලිංගික අධ්‍යාපනය පාසල් දරුවන්ට ලබා දීමෙන් ඔවුන් දුසිරිත්වලට ඇබ්බැහි වනු ඇතැයි බලවත් චෝදනා එල්ල විය. එම විරෝධතා නිසාම ලිංගික අධ්‍යාපනය පාසල් විෂය මාලාවෙන් ඉවත් කෙරිණ. එම විරෝධතාවය ඉදිරිපත් කළ භික්ෂූන් වහන්සේලා අටමස්ථානයේ අධිපති හිමි ලිංගික චෝදනාවලට ලක්ව සිටීම ගැන රකින්නේ මුනිවතකි. සැබෑ තත්වය නම් පාසල් ළමයින්ට පමණක් නොව පූජකයින්ට ද ලිංගික අධ්‍යාපනය ලබා දීමේ බරපතළ අවශ්‍යතාවයක් පැවතිම ය. වාර්තා නොවන නමුත් පූජකයින් සම්බන්ධයෙන් ලිංගික අපචාර සැලකිය යුතු මට්ටමකින් පවතින බව නොරහසකි.

එහෙත් ඒ සියල්ල ඉවසා වදාරණ සමාජ තත්වයක් පැවතීම ඛේදනීය තත්වයකි. නිසි කලට අව් වැසි නොලැබීම දේශපාලන ප්‍රශ්නයක් බවට පත් කර ගැනීමට තරග කරන දේශපාලකයන් සහ ඔවුන්ගේ පක්ෂ මෙම අපචාරයේ දී සම්පූර්ණයෙන්ම නිහඬය. ඒ ගැන පාර්ලිමේන්තුව කල් තැබීමේ අවස්ථාවේ විවාදයක් කිසිවෙකු ඉල්ලා සිටින්නේ නැත. අප ඉහතින් දැක් වූ ආකාරයට දිලුම් අමුණුගම වැනි දේශපාලකයන් උත්සාහ කරන්නේ එම දැරිය ගණිකාවක් සේ හඳුන්වා සිද්ධිය යටපත් කිරීමටය. ගණිකාවක් වුවත් බාල වයස්කාරියක් සමග ඇයගේ කැමැත්ත ඇතිව හෝ නැතිව ලිංගික සම්බන්ධතා පැවැත්වීම අපරාධයක් බව මෙම තරුණ දේශපාලකයා දන්නේ නැති ද?

මේ සියල්ලෙන් මතුවන්නේ ධනය සහ බලය ඇත්නම් ඕනැම දෙයක් කිරීමට නිදහස පවතී යන්නයි. වාර්තාවන ආකාරයට එම බාල වයස්කාර දැරිය අටමස්ථානාධිපති හිමිගේ භාරයට පත්ව ඇත්තේ ඇගේ මවට මූල්‍යමය පෙළෙඹවීම් ලබා දීමෙනි.  නීතිය ක්‍රියාත්මක කරන බලධාරීන් පසුබට වී ඇත්තේ ද ධනය සහ බලය යන කාරණා දෙක නිසාය. දේශපාලකයින් මෙම අපචාර චෝදනාව ගැන මුනිවත රකින්නේ   බලය නිසාය. මොවුන් තරහ කර ගත හොත් ඡන්ද ලබා ගැනීමට නොහැකි වනු ඇතැයි යන බිය නිසාය. දේශපාලකයන්ගේ ඒකායන මාර්ගය වන්නේ හොඳින් හෝ නරකින් දේශපාලන බලය අත්පත් කර ගැනීම සහ තමන් අත ඇති දේශපාලන බලය රැක ගැනීම විනා යුක්තිය හා සමාජ ගුණ ධර්ම රැකීම නොවේ. මෙම දේශපාලකයින් දරිද්‍රතාවය ගැන කතා කරන්නේ බලය ලබා ගැනීමට දික් කරන සීනි බෝලයක ආකාරයෙන් විනා දුප්පත්කම තුරන් කිරීමට නොවේ.

අම්මා කෙනෙකු සිය දියණිය මුදලට විකුණන්නේ දුප්පත්කම නිසාය. තරුණියක් වෛශ්‍යා වෘත්තියට පෙළෙඹෙන්නේ දුප්පත් කම නිසාය. ආත්ම ගරුත්වයක් ඇති කිසි කෙනෙකු මෙවැනි දේට පෙළඹෙන්නේ නැති බවට වෙනත් සාක්ෂි අවශ්‍ය නැත. එමනිසා මෙවැනි අපචාර වැළැක්වීමට ඇති සාර්ථකම ක්‍රියා මාර්ගය දුප්පත්කම තුරන් කිරීම පමණි. සමහර අවස්ථාවල නීතිය අනුව වැරදිකරුවන්ට දඬවම් ලබා දීමේ හැකියාව පවතින නමුත් ප්‍රශ්නයට පිළිතුරක් නොවේ.  

පවතින ලිබරල් ධනවාදි ආර්ථික ක්‍රමය අනුව දරිද්‍රතාවය තුරන් කිරීම සිහිනයක් වුවද මෙවැනි අපචාර සහ දුරාචාර වැළැක්වීමට (නතර කිරීමට නොවේ) ප්‍රබල අවිය වන්නේ මහජන මතයයි. කෙතරම් දුෂ්කර තත්වයන් යටතේ වුවද යුක්තිය සහ සාධාරණය සඳහා ජනතාව පෙළ ගැසෙන ආකාරය මානව ඉතිහාසයේ නිතර සිදුව ඇත. නීතියේ කුමක් සඳහන් වුවද කුරිරු පාලකයන්ට රජ මැදුරේ පස්සා දොරින් පැන යැමට සිදු වූයේ ද අයුක්තියට සහ අසාධාරණයට එරෙහිව ජනතාව පෙළ ගැසුණ නිසාය. එමනිසා ආගමේ නාමයෙන් සසුනට මුවා වී කෙරෙන විවිධාකාරයේ නොපනත්කම්වලට පිලිතුරු ලබා දීමටත් ඒවා නිවැරදි කිරීමටත් මුල පිරුම ජනතාව අතට ගත යුතුය. විශේෂයෙන්ම සසුන නඩත්තු කිරීමේ වගකීම ජනතාවට පැවරී ඇති නිසා එවැනි පියවරක් තර්කානුකූලය. එවැනි අවස්ථා ද බෞද්ධ ඉතිහාසයේ විරල නොවේ. නමුත් අද සමහර භික්ෂූන් වහන්සේලා. බුදුන් වහන්සේ අනු නොදැක් වූ ආකාරයට විශාල ධනයක් පරිහරණය කරන නිසා ගිහියන්ගේ අනුග්‍රහය අවශ්‍ය නැත. විහාර දේවාලගම් පනත සංශෝධනය කිරීමෙන් හෝ වෙනස් කිරීමෙන් සමහර පන්සල් සතුව ඇති දේපොළ අයිතිය වෙනස් වන්නේ නැත. ඉන් නැවත තහවුරු වන්නේ බුදුන් වහන්සේ දේශනා කළ ආකාරයට සියලු ලෞකික සැප සම්පත් අත්හැරීමක් සිදුව නැතිවීමය.

මෙහිදී තවත් කරුණක් සිහිපත් කිරීම වැදගත් ය. කිරි කළයට ගොම බිදක් වැටීමෙන් කිරි කළයම අපවිත්‍රවන්නේය යන්න ගැමි පිරුළකි. කිරි කළයක් වන සාසනය එක පුද්ගලයෙකුට සම්පූර්ණයෙන්ම අපවිත්‍ර කළ හැකි ය. එය වසා ගැනීමට ප්‍රතිශතය පිරුවටක් නොවේ.      

The post කිරි කළයක් අපවිත්‍ර කිරීමට ගොම බිඳක් .. appeared first on විවරණ.

අධිෂ්ඨානශීලී තරුණ තරුණියන් නායකත්වය දුන් එම අරගලයට සී අයි ඒ හෝ වෙනත් ඔත්තු සේවා මගින් විවිධාකාර සහාය ලබා දුන් බවට අරගලයෙන් බැට කෑ අය චෝදනා කළත් ඉන් ඔවුන්ගේ පාලන කාලය තුළ අමු අමුවේ සිදු වූ නොපනත්කම් වසා ගැනීමට නොහැකිය. අරලයෙන් ජනාධිපති ගෝඨාභය රාජපක්ෂ පලවා හැරීමෙන් පසුව ද ඔහුගේ දේශපාලන වේදිකාව වන පොහොට්ටුව වසර තුනකට ආසන්න කාලයක් ව්‍යවස්ථාදායක සහ අනියම් ආකාරයෙන් විධායක බලය මෙහෙයුව ද අරගලයට විදෙස් ඔත්තු සේවාවලින් ලැබුණු ආධාර අනුබල ගැන විමර්ශනයක් කෙරුණේ නැත. විදෙස් ඔත්තු සේවාවල බලපෑම නිසා විමර්ශන කටයුතු නොකළ බව හෙළිවීමට තවත් කලක් ගත විය හැකිය.

ඒ කෙසේ වුවත් නිතිය ක්‍රියාත්මක නොවීම යුක්තිය ඉටු නොවීමක් සේ ජනතාව තුළ තදබල හැගීමක් තිබු බව පැහැදිලිය. සමාජ ක්‍රියාකාරීන් අධිකරණයේ පිහිට පැතීමට ඉදිරිපත් වූයේ ද එම නිසාය. එවකට හිටපු සෞඛ්‍ය අමාත්‍ය කෙහෙලිය රඹුක්වැල්ල ට එරෙහිව පාර්ලිමේන්තුවට ඉදිරිපත් වූ විශ්වාස භංග යෝජනාවෙන් ජය ගත් නමුත් සිවිල් ක්‍රියාකාරීන් අධිකරණයට ඉදිරිපත් කළ පෙත්සමක් අනුව ඔහු අත් අඩංගුවට ගැනීමට අධිකරණයෙන් නියෝග කෙරිණ. ඉන් පැහැදිලි වන සරල සත්‍යය නම් පාර්ලිමේන්තු යෝජනාවලින් කෙනෙකුගේ වංක අවංක භාවය තිරණය කළ නොහැකි බවය. කෙහෙලියගේ නිර්දෝෂී භාවය වෙනුවෙන් ආණ්ඩු පක්ෂයේ මැති ඇමතිවරුන් මහත් උද්‍යෝගයෙන් ඉදිරිපත් වුවද එය යුක්තිය ඉටු කිරීමක් වූයේ නැත. කෙහෙලිය රඹුක්වැල්ල ජනතාවගේ සෞඛ්‍ය අයිතිවාසිකම් කඩ කර ඇතැයි පසුගිය දා ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයෙන් තීරණය කෙළේද සමාජ ක්‍රියාකාරීන්ගේ පෙත්සමක් අනුවය.

මින් පැහැදිලි වන්නේ ව්‍යවස්ථාදායකය සහ විධායකය මගින් යුක්තිය සහ සාධාරණත්වය ඉටු නොවන්නේ නම් ඒවා අභිබවා යෑමට ජනතාව පසු බට නොවන්නේය යන්නයි. පරිපාලන නීති රීති සහ චක්‍රලේඛවල කුමක් සඳහන් වුවත් තමා කියන දේ නීතිය සේ සලකන්නයි නියෝග කළ ගෝඨාභය රාජපක්ෂ බලයෙන් පලවා හැරීම විනා වෙනත් විකල්පයක් නැති බව ජනතාව තීරණය කළ නිසා ඔහුට ජනපති මැදුරේ පස්සා දොරින් පැන යෑමට සිදු විය. අවි රැගත් සන්නද්ධ සේවාවල රැකවරණය ඔහුට ලැබුණත් බලයේ රැඳී සිටීමට එය ප්‍රමාණවත් වූයේ නැත. ඉතිහාසය නැවත වරක් ඒ ආකාරයෙන්ම ඉටු නොවන බව සත්‍යයක් වුවත් යුක්තිය සහ සාධාරණත්වය උදෙසා ජනතාව තුළ පවතින කැපවීම සහ අධිෂ්ඨානය කිසිසේත් අඩුවෙන් තක්සේරු කිරීම කිසිම පාලකයෙකු ගේ සෞඛ්‍යයට හිතකර නොවන බව තේරුම් ගැනීම වැදගත් ය.

නිතිය උසස් පහත්කම් නොබලා සැමට සාධාරණව ඉටු කිරීමට කැප වී සිටින ජාතික ජන බලවේග රජයෙන් වැරදි කරන අයට දඬුවම් දීමට නීතියෙන් බාධාවක් නොවන බව අවධාරණය කළ ද සෑම අවස්ථාවකම එසේ සිදු නොවන බව දැකිය හැකිය. දැනට සිටින බලශක්ති අමාත්‍ය කුමාර ජයකොඩිට එරෙහිව අල්ලස් හෝ දූෂණ විමර්ශන කොමිසම මගින් නඩුවක් පැවරීම නිතිය උස් පහත්තම් නොබලා ක්‍රියාත්මක වන අවස්ථාවක් සේ අධිකරණ අමාත්‍යවරයා පාරම් බෑවේය. එම කොමිසම මගින් කරන ලද විමර්ශනයක් අනුව අදාල පුද්ගලයාට එරෙහිව අධිකරණයේ නඩුවක් පැවරීමට දේශපාලන බාධා තිබුණත් නැතත් ඒවා නොසලකා පියවර ගැනිමට හැකි වීම ආයතන ව්‍යුහයේ ශක්තිමත් භාවයට නිදසුනකි. එය පුරවැසියන් වශයෙන් අපි ද අගය කරමු.

එහෙත් වැදගත් කාරණයක් වන්නේ නීතිය ක්‍රියාත්මකවීමෙන් පමණක් සමාජයේ යුක්ති ගරුක භාවය සහ සාධාරණත්වය ඉටු වන්නේ ද යන්නයි. අපක්ෂපාතී සාධාරණ අධිකරණ විභාගයකින් පසුව නියම කරන තින්දුව ප්‍රතික්ෂේප කිරීම ශිෂ්ඨ සමාජයට හැකියාවක් නැත. එහෙත් යුක්තිය සහ සාධාරණත්වය පිළිඳව සමාජයේ පවතින මතය අධිකරණයේ තීන්දුවලින් සීමා වන්නේ නැත. ඒ යුක්තිය සහ සාධාරණත්වය ඇතැම් විට නීතියේ සඳහන් ප්‍රතිපාදන ඉක්මවා යන ගුණධර්මයක් වන නිසාය.   

නීතිය අභිබවා යන කිසිවෙකු නොසිටින නමුත් නිතිය අකුරටම ක්‍රියාත්මක කිරීමෙන් සැම විටම සමාජ සාධාරණත්වය ඉටු නොවන බව ද පාලකයන් සිහි තබා ගැනීම වැදගත් ය. අපට මෙය පැහැදිලි වන්නේ නීති ගරුක සාධාරණ සමාජයක් නිර්මාණය කිරීමේ පොරොන්දුව මත ජන වරමක් ලබා ගත් ජාතික ජනබල වේගයේ ආණ්ඩුව ක්‍රම ක්‍රමයෙන් ඉන් බැහැර වන බවක් දක්නට ලැබීම නිසාය. පළමුවෙන්ම මෙම රෝග ලක්ෂණය දක්නට ලැබුණේ අශෝක රන්වල ගේ ආචාර්ය උපාධිය සම්බන්ධයෙන් නැගුණු ආන්දෝලනයත් සමග ය. පාර්ලිමේන්තුවේ කතානායක ධුරයට පත් ඔහු ආචාර්ය උපාධියක් ලබා ගෙන ඇතැයි පැවසුවත් එය බොරුවක් බවට චෝදනා එල්ල විය. ඒ පිළිබඳ මහජන විවාදයේ දී ආචාර්ය උපාධි සහතිකය ඉදිරිපත් කරන බව පවසා කතානායක ධුරයෙන් ඉල්ලා අස්විය. එහෙත් දැනට වසර දෙකකට වැඩි කාලයක් ගත වුවද ආචාර්ය උපාධියක් ඇති බව තහවුරු කිරීමට ඔහු අසමත්ව සිටී. එමනිසා ඔහු වැරදි තොරතුරු ඉදිරිපත් කළ බව සිතීමට සාධාරණ හේතු පවතී. ඊට දඩුවම කතානායක තනතුරෙන් ඉල්ලා අස්වීමට සීමා කළ හැකිද?

ආචාර්ය උපාධියක් ඇතැයි බොරුවට පෙන්වීම ඇත්තෙන්ම පාර්ලිමේන්තුව මෙන්ම ජනතාව ද නොමග යැවීමකි. සදාචාරමය වශයෙන් ඔහු කළ යුත්තේ පාර්ලිමේන්තු මංත්‍රී තනතුරෙන් ද ඉල්ලා අස්වීමය. සදාචාරාත්මක වගකීම පැහැර හැරීම රන්වලට සීමා වූයේ නැත. දැන් බලශක්ති ඇමති කුමාර ජයකොඩි ට ඊටත් වඩා බරපතළ වංචා හා දූෂණ චෝදනා ඉදිරිපත්ව ඇත. ඉන් එකක් ඔහු පොහොර සංස්ථාවේ සැපයුම් ප්‍රධානියා වශයෙන් සිටිය දි කරන ලද ගනුදෙනුවක් සම්බන්ධයෙනි. ඇත්තනේම මුදල් වංචාවක් පිළිබඳ චෝදනාවක් නිසා ඔහු ඇමති තනතුරෙන් ඉල්ලා අස්වීම සදාචාරාත්මකව ගත යුතු පියවරකි. ඊට අමතරව ඔහුගේ අධීක්ෂණය යටතේ පවතින ආයතනයක ගල්අඟුරු මිලදී ගැනීමේ දී රජයට පාඩු සිදු කර ඇතැයිද චෝදනාවක් ජන සමාජයේ කතා බහට ලක්වෙමින් පවතී. පොහොර සංස්ථාවේ චෝදනාවට අමතරව එවැනිම චෝදනාවක් නැවතත් ඉදිරිපත්වීම අධිකරණයෙන් වැරදිකරුයැයි තීරණය වන තෙක් නිදොස්යැයි පදනම යටතේ ඇමති තනතුරක් වැනි භාරදුර කටයුත්තක යෙදෙන අයකුට ගැලපෙන්නේ නැත. සදාචාරය පිළිබඳ හැඟීමක් ඇත්නම් ඔහු එම පරීක්ෂණ සහ නඩු විභාග නිම වන තෙක් එම වගකීම්වලින් ඉවත්ව සිටිය යුතුය. නීතිය අභිබවා යන සදාචාරය එයයි. එය නොසලකා සිටීම සදාචාරාත්මක පිරිහීමකි.

මෙම සිද්ධියේ වඩාත් ජුගුප්සා ජනක පැත්ත වන්නේ ජනතාවාදී පාලනයක් වෙනුවෙන් පෙනි සිටින ජනාධිපති අනුර කුමාර දිසානායක කළ ප්‍රකාශයයි. තෝරා ගත් ජනමාධ්‍යවේදීන් පිරිසක් සමග පැවැත් වූ සාකච්ඡාවකදී කුමාර ජයකොඩිට එරෙහිව නැගී ඇති චෝදනා ගැන ද ප්‍රශ්නයක් මතු විය. එහි දි ජනාධිපති අනුර කුමාර දිසානායක ගේ පිළිතුර වූයේ පොහොර සංස්ථාවේ සිටිය දී කුමාර ජයකොඩි කරන ලදැයි කියන වංචාව ගැන පියවර ගැනීමට නොහැකිය යන්නයි. හේතුව ඔහු එවිට ඇමති තනතුරක් නොදැරු රජයේ හෝ රජයට සම්බන්ධ ආයතනයක සේවකයෙකුවිම නිසාය. ඇමති තනතුරේ සිටිය දී වංචාවක් පිළිබඳ චෝදනාවක් ඉදිරිපත් වූයේ නම් වහාම ඇමති තනතුරෙන් ඉවත් කිරීමට තමා පියවර ගන්නා බවද පැවසුවේය.

මින් ගම්‍ය වන්නේ ඇමති තනතුරේ සිටියදී කරන ලදැයි කියන වැරදි ගැන පමණක් ජනාධිපති ක්‍රියාත්මක වන්නේය යන්නයි. ඇමති තනතුර ලැබීමට පෙර කරන ලදැයි කියන වංචා හෝ දූෂණ එම පුද්ගලයා වර්තමානයේ දරන වගකීම්වලට කිසිදු බලපෑමක් වන්නේ නැත. ඔහුට හෝ ඇයට වත්මන් ආණ්ඩුවෙන් පවරා ඇති වගකීම් ඒ ආකාරයෙන්ම ඉටු කිරීමට දේශපාලන වශයෙන් තනතුරක් ලැබීමට පෙර කරන ලදැයි කියන වැරදි කිසි ලෙසකින් බලපාන්නේ නැත.

මෙවැනි තර්කයක් භාවිත නීතිය අනුව ගැලපෙන්නක් වුවද ජනතා අපේක්ෂාවට කිසිසේත් ගැලපෙන්නේ නැත. මීට පෙර සිටි පාලකයන් ජනතාව ඡන්ද බලයෙන් ඉවත් කෙළේ ඔවුන් අධිකරණයෙන් දූෂණ හෝ වංචා පිළිබඳ වැරදිකරුවන් වූ නිසා නොවේ. ඔවුන් සියල්ලන්ම වංචා සහ දූෂණවල යෙදී අයථා ධනය රැස් කර ගත් බවට ප්‍රබල ජනමතයක් ගොඩ නැගී තිබිණ. එකල පැවති ජන විඥානය එයයි. පාර්ලිමේන්තුවේ සිටි දෙසිය විසිපහම එපා කීවේ ඔවුන් වංචා දූෂණ කළ බවට සාක්ෂි තිබුණ නිසාම නොවේ. වැදගත් වූයේ වංචා දූෂණ නැවැත්වීමටත් වැරදි ක්‍රියා මාර්ග නිවැරදි කිරීමටත් ඒ සියල්ලන්ම අසමත් වු නිසාය. පසුගිය මහා මැතිවරණයේ දී ජනතා අපේක්ෂාව වූයේ එවැනි වැරදිවලින් තොර සැබැවින්ම නව පාලනයකි.

එහෙත් අශෝක රන්වල සහ කුමාර ජයකොඩි කතා වස්තුවලින් පෙනී යන්නේ ගමන් මගේ කිසිදු වෙනසක් සිදුව නැති බව සහ වෙනසක් කිරීමට අවංක වුවමනාවක් නැති බවය. ඒ බව තහවුරු වන්නේ දූෂිතයන් ආරක්ෂා කිරීමට අඳබාල තර්ක ඉදිරිපත් කිරීමෙනි.    

The post අපි යන්නේ කොයි පාරේ – ඒ ගොල්ලත් ගිය පාරේ.. appeared first on විවරණ.

‘..නිදහස පළමුව වෙසෙන්නේ මිනිසුන්ගේ සහ ගැහැනුන්ගේ හදවත් තුළය. එය මිය ගිය හොත් කිසිම ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවකට, කිසිම නීතියකට හෝ කිසිම උසාවියකට ගලවා ගත නොහැකිය..’

ඉන් අදහස් වන්නේ නිදහස ජන සමාජයේ සෑම මිනිසෙකුට හා ගැහැනියකට අයත් සියලු ආකාරයෙක් රැක ගත යුතු සමාජ හර පද්ධතිය තුළ අනිවාර්යෙන්ම ගැබ් විය යුතු කිසිසේත් අඩු තක්සේරුවට ලක් නොකළ යුතු ගුණාංගයක් යන්නයි.

ප්‍රායෝගික අර්ථයෙන් ගත් විට නිදහස ජන සමාජයේ එක් එක් පුද්ගලයාට නෛසර්ගිකව අයත් වන මෙන්ම අනිකුත් අය ද සමානව භුක්ති විඳිය යුතු අයිතියකි. නිදහස සැබැවින්ම ආරක්ෂා වන්නේ අයිතියක් වශයෙන් භුක්ති විඳීමට අමතරව ඊට හානිකර එනම් නිදහස යටපත් කෙරෙන සමාජ ප්‍රවනතාවලට එරෙහි වීමෙනි. ඉන් අදහස් වන්නේ පොදුවේ සමාජයේ නිදහසට එරෙහිව යන බලවේග ක්‍රියාත්මක වුවහොත් කිසිවෙකුගේ නිදහස ආරක්ෂා නොවන්නේය යන්නයි. අද සමාජයේ සිදු වූ සහ සිදුවන බොහෝ දේ සමස්ත ජනතාවගේම නිදහසට හානිකර එය යටපත් කෙරෙන දේ බව දක්නට ඇත. තුරෙයිරාජා විනිසුරුවරයා උපුටා දැක් වූ ආකාරයට එම හානිය ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවෙන් හෝ උසාවිවලින් නිවැරදි කිරීමට නොහැකි තරම් ය. ඛේදය වන්නේ ඒවා ජනතාවගේ නිදහසට හානිකර නිදහස වළ දමන දේ බවට සමාජයේ පිළිගැනීමක් නොමැති වීමය. කිසියම් සුවිශේෂී තත්වයන් යටතේ එවැනි දේ කරන පුද්ගලයන් අධිකරණය හමුවට ගෙන ආ විට විවිධ අර්ථකතන ඉදිරිපත් කර ඔවුන්ගේ නිර්දෝෂී භාවය තහවුරු කිරීමට සමාජයේ වරප්‍රසාදිත පිරිස් ඉදිරිපත් වීම ය.

මීට හොද නිදර්ශනයක් පසුගිය දා ජනමාධ්‍යය් වාර්තා විය. පළමුවෙන්ම වාර්තා වූයේ රජයේ ආයතනයක් වන එයාර් ලංකා  ගුවන් සමාගමේ හිටපු සභාපති කපිල චන්ද්‍රසේන ආපසු ලංකාවට පැමිණෙන විට ගුවන් තොටුපොළේ දි අත් අඩංගුවට ගැනීමය. පසුව ඔහු අල්ලස් හෝ දූෂණ විමර්ශන කොමිසම මගින් අධිකරණයට ඉදිරිපත් කෙරිණ. එහිදී පරීක්ෂණ නිලධාරීන් ඉදිරිපත් කළ කපිල චස්ද්‍රෙස්න ගේ දිව්රුම් ප්‍රකාශයක් අනුව එයාර්බස් ගනුදෙනුවෙන් ඔහුට ලැබුණ මුදලින් රු. දශ ලක්ෂ හැටක් හිටපු ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂයට ලබා දී ඇත. පුදුමයට කරුණ වන්නේ ඊට පසුවදා තමා කලින් ප්‍රකාශය ලබා දුන්නේ බල කිරීම නිසායැයිද එමනිසා එහි සඳහන් කරුණු නිවැරදි නොවන බව පැවසීමය. මෙම දිව්රුම් ප්‍රකාශය බන්ධකාගාරයේ නිලධාරීන් ඉදිරියේ දී සහතික කරන මුද්‍රාවක් ද එම ප්‍රකාශයට යා කර තිබිණ.  පොලීසියේ නිලධාරීන් මෙන්ම විමර්ශන කටයුතුවල යෙදෙන නිලධාරීන් සැකකරුවන්ට තර්ජන ගර්ජන කිරීමේ ඉතිහාසයක් ඇති අපට අල්ලස් කොමිසමේ නිලධාරීන් බලපෑම් කළේයැයි පැවසීම පහසුවෙන් බැහැර කළ නොහැකිය.

මතු පිටින් පෙනෙන සත්‍යය එසේය.

එහෙත් මෙම සිද්ධියේ ඉතිහාසය විමසා බලන්නට කිසිවෙකු උනන්දු වන්නේ නම් සම්පූර්ණයෙන් වෙනස් චිත්‍රයත් දැකිය හැකිය. එයාර් ලංකා ගුවන් සමාගමට එයාර්බස් මිලදී ගැනීමේ දී බරපතළ අක්‍රමිකතා සිදුව ඇති බව වාර්තා වූයේ මීට වසර හයකට හෝ හතකට පෙර ය. ඒත් අපේ රටෙන් නොව බ්‍රිතාන්‍ය යෙනි. ඒ රටේ දී අල්ලස් හෝ දූෂණ කටයුතු නීති විරෝධී නිසා අල්ලස් ලබා දීම සම්බන්ධයෙන් එයාර්බස් සමාගමේ නියෝජිතයන්ට එරෙහිව නඩු විභාගයන් පැවතිණ. එහිදී ගිවිස ගත් ඩොලර් දශ ලක්ෂ 16 ක අල්ලස් මුදලින් ඩොලර් දශ ලක්ෂ දෙකක් අත්තිකාරම් වශයෙන් එයාර් ලංකා ගුවන් සමාගමේ සභාපති කපිල චන්ද්‍රෙස්නට ලබා දුන් බව සමාගම පිළිගෙන ඒ වෙනුවෙන් විශාල දඩ මුදලක් ද ගෙව්වේය.

ඒ එංගලන්තයේය.

ඊට පසුව නන්දෙසින් නැගුණු හා හූව නිසා ශ්‍රී ලංකාවේ එවකට පැවති රජයට අකමැත්තෙන් වුවත් කපිල චන්ද්‍රසේන අත් අඩංගුවට ගැනීමට සිදු විය. එහෙත් බ්‍රිතාන්‍ය අධිකරණයේ දී හෙළි වූ කරුණු අනුව ලංකාවේ නඩු පැවරීමක් සිදු වූයේ නැත. ටික කලකට පසුව ඔහු ඇප මත නිදහස් විය. හෙළිදරවු වූ මෙම කරුණු අනුව එයාර්බස් ගනුදෙනුවේ දී ඩොලර් මිලියන ගණනක අල්ලස් හුවමාරුවක් සිදුව ඇති බව නිවැරදිය. එයාර්බස් සමාගමේ නියෝජිතයන් ඉතා විශාල දඩ මුදලක් ගෙව්වේ එම නිසාය. ඩොලර් දශ ලක්ෂ දෙකක මුදලක් කපිල චන්ද්‍රෙස්නට ගෙවා ඇති බවද තහවුරු වී ඇති කාරණයකි. අල්ලස් හෝ දූෂණ විමර්ශන කොමිසමේ නිලධාරීන්ට ප්‍රකාශයක් ලබා දීමේ දී සිදුව ඇති අලුත් හෙළිදරව්ව එම මුදලින් රු. දශ ලක්ෂ හැටක් එවකට ජනාධිපතිව සිටි මහින්ද රජපත්ෂට සහ තවත් රු. දශලක්ෂ විස්සක් එවකට සිටි ගුවන් සේවා ඇමති පියන්කර ජයරත්නට ලබා දුන්නේය යන්නයි.  එමනිසා කපිල චන්ද්‍රෙස්නගේ ප්‍රකාශය තර්ජන කිරීමෙන් ලබා ගත්තේ ද යන්න දෙවැනි කාරණයකි.

මෙහිදී අපට වැදගත් වන්නේ රටේ ව්‍යවස්ථාදායක මෙන්ම විධායක බලය ද ජනවරමකින් ලබා ගන්නා දේශපාලකයන්ට ජනතාවගේ නිදහස (මෙහි දී නිදහස යන්නෙන් අදහස් කරන්නේ පුද්ගලික නිදහස පමණක් නොවේ. දේශපාලන සහ ආර්ථික නිදහසද ඊට ඇතුළත් ය.) උල්ලංඝනය කිරීම නිසා ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවෙන්, නීතියෙන් හෝ අධිකරණයෙන් දඩුවම් ලබා දීමට ඇති ඉඩ කඩ බෙහෙවින් සීමිත වීමය.

රට බේරා ගත්තේයැයි පිදුම් ලබන මෙම දේශපාලකයින් පුරුද්දක් වශයෙන්ම රටේ නීතියෙන් හා සමාජ සම්මතයෙන් නොකළ යුතුයැයි හැඳින්වෙන දේ කරන බව දැක්වීමට තවත් එක් නිදසුනක් දැක්විය යුතුයැයි හැඟේ. අප මීට පෙර ද විවරණ තුළින් දක්වා ඇති ආකාරයට මහින්ද රාජපක්ෂට 2015 ජනාධිපතිවරණයේ වියදම් සඳහා චයිනා හාර්බර් කෝපරේෂන් නම් සමාගමෙන් ඩොලර් දශ ලක්ෂ 7.6ක් ස්ටෑන්ඩර්ඩ් බැංකුව හරහා ගෙවා ඇත. මෙම සිද්ධිය ප්‍රකාශයට පත් වූ විට එම තොරතුරු හෙළි කළ ජනමාධ්‍යවේදිනියට සහ ඒවා පළ කළ නිවියෝර්ක් ටයිම්ස් පුවත්පතට එරෙහිව නීතිමය පියවර ගන්නා බවට ඔවුන් තර්ජනය කළ ද මෙතෙක් කිසිවක් සිදුව නැත. ( මෙම පුවත එකොනොමි නෙක්ස්ට් වෙබ් අඩවියේ පළ වූයේ 2018 ජුලි 17 වැනි දාය)

මීට අමතරව මහින්ද රාජපක්ෂ සහ ඔහුගේ නිලධාරීන් ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ VI වන පරිච්ඡේදයේ රාජ්‍ය ප්‍රතිපත්තිය මෙහෙයවීමේ මූලධර්ම සහ මූලික යුතුකම් යටතේ දක්වා ඇති ප්‍රතිපාදන කඩ කිරීමෙන් ජනතාවගේ මූලික අයිතිවාසිකම් උල්ලංඝනය කර ඇතැයි ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය තීරණය කෙළේය.

මෙම සිද්ධින් තුනම එක දේශපාලකයෙකු සම්බන්ධයෙන් වුවද රට පාලනය කළ අනෙක් දේශපාලකයන් ද මෙවැනි චෝදනාවෙන් නිදහස් වන්නේ නැත. ඔවුන් ද අඩුවැඩි වශයෙන් මෙවැනිම හෝ වඩාත් බරපතළ උල්ලංඝනය කිරීම්වලට අධිකරණයෙන් තීරණය නොවුවත් වැරදිකරුවන් ය. ඒ නිසා ඔවුන් ට තමන් කැමති කාලයක් ජනතාව නියෝජනය කිරීමේ වරම ලබා ගැනීමටත් ඒ හරහා නොයෙකුත් වරප්‍රසාද ලබා ගැනීමේත් නිදහස පවතී. මෑතක දී විශ්‍රාම වැටුප් ලබා ගැනීමේ වරප්‍රසාදය නීතියකින් අහෝසි කළ ද ජනතාව මුළා කිරීමට ඔවුන්ට නිදහස තවම පවතී.

තුරෙයිරාජා විනිසුරුවරයා දැක් වූ උපුටා ගැනීමේ සඳහන් ආකාරයට දේශපාලකයන්ට ජනතාවගේ අයිතිවාසිකම් නියෝජනය කිරීමේ මුවාවෙන් නීතිය කැඩීමට හැකිව ඇත්තේ පළමුවෙන්ම ජනතා හදවත් තුළ නිදහස යනුවෙන් හැඳින්වෙන අයිතිවාසිකම් බිඳ වැටී ඇති නිසාය. එමනිසා නීති රීති සහ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවත් බිඳ වැටී ඇත. ඉන් කියවෙන්නේ අණපනත්වල සහ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ කුමක් සඳහන් වුවත් සැබැවින්ම ක්‍රියාත්මක වන්නේ පාලකයාගේ කැමැත්තය යන්නයි. පාලකයාට එම බලය සහ අධිකාරිය ලැබෙන්නේ කලින් කලට පවත්වන ඡන්ද විමසීම්වලින් ලබා ගන්නා ඡන්ද ප්‍රමාණය අනුවම නොවේ. ප්‍රධාන වශයෙන්ම ජනතා හදවත් තුළ යුක්තිය, ගරුත්වය සහ සමාජ වටිනාකම් වැනි සංකල්ප සම්පූර්ණයෙන්ම බිඳ වැටී ඇති නිසාය. එමනිසා වංචා සහ දූෂණවල යෙදෙන අයට කිසි සැකක් බියක් නැතිව නැවත නැවතත් ජනවරම ඉල්ලා සිටීමටත් ලබා ගැනීමටත් හැකිය.

වෙනස් විය යුත්තේ දේශපාලකයන් සහ ජනතාවගේ නාමයෙන් ඔවුන් බිහි කර ඇති නිති රීති රාමුව පමණක් නොවේ. සමාජ විරෝධී වැඩ කටයුතුවලට එරෙහිව නැගි සිටීමටත් එවැනි දේවල නිරත වන අය ප්‍රතික්ෂේප කිරීමටත් හැකියාවක් සමාජයේ නිර්මාණය විය යුතුය. බලය ලබා ගැනීමේ අර්ථයෙන් නොවන නමුත් එය ද දේශපාලනයකි. ජනතාව අදහස් සහ මතවාදී වශයෙන් බල ගැන්වීමකි. පක්ෂ දේශපාලනයෙන් බැහැරව පොදු ජන යහපත සඳහා පෙල ගැස්විමකි. දැනට අපේ රටේ ක්‍රියාත්මක වන ලිබරල් ආර්ථික ක්‍රමයෙන් සහ ලිබරල්යැයි හැඳින්වෙන දේශපාලනයෙන් බැහැරව ජනතාව සවිබල ගැන්වීමට අවශ්‍ය වන්නේ එවැනි ක්‍රමයකි. නව ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවක් වැදගත් වුවද ජනතා හදවත් තුළ නිදහසේ ගුණාංග මිය ගොස් ඇත්නම් නව ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවක් හඳුන්වා දීමෙන් වෙනස් වන්නේ කඩදාසිය පමණි.

The post යුක්තිය සහ ගරුත්වය මිය ගොස් ඇති සමාජයක රජයන්නේ වංචාව සහ දූෂණයයි. appeared first on විවරණ.

ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයේ රැකවරණය සහ මගපෙන්වීම යටතේ ඊශ්‍රායෙලය මෙම නීති විරෝධී (නීතිය යනුවෙන් කිසිත් ඉතිරිව ඇත්නම්) ප්‍රහාරය එල්ල කිරීමේ ප්‍රකාශිත අරමුණ ඉරානය ක්‍රියාත්මක කරන න්‍යෂ්ටික වැඩ පිළිවෙළ විනාශ කිරීමය. තමන්ට න්‍යෂ්ටික බෝම්බයක් තැනීමේ කිසිම අවශ්‍යතාවයක් නැති බවත් එය හුදෙක් සාමකාමී විද්‍යාත්මක අවශ්‍යතාවයන් සඳහා බවත් ඉරාන රජය නැවත නැවතත් අවධාරණය කළ ද එක්සත් ජනපදය සහ ඊශ්‍රායෙලය එය පිළිගත්තේ නැත. ඇත්තෙන්ම න්‍යෂ්ටික ප්‍රශ්නය ඉරානය ආක්‍රමණය කිරීම හේතු යුක්ති කිරීමට ගොතන ලද මුසාවක් බව පැහැදිලිය. පසුගිය වසරේ ජුනි මාසයේ ඉරානයට ප්‍රහාර එල්ල කෙළේ ද න්‍යෂ්ටික පර්යේෂණ මධ්‍යස්ථාන විනාශ කිරීමට ය. දින දොළහක් තිස්සේ පැවති එම ප්‍රහාරවලින් නම්ටාස් ඇතුළු ඉරානයේ සියලු න්‍යෂ්ටික මධ්‍යස්ථාන විනාශ කොට ඒවා මෙහෙය වූ විද්‍යඥයන් මරා දමා ජයග්‍රහණය තහවුරු කළ බවට ජනාධිපති ඩොනල්ඩ් ට්‍රම්ප් ඇමරිකානු ජනතාවට සහතික වූයේය. එය සත්‍යයක් නම් මාස හයක් ඇතුළත නැවතත් විනාශ කිරීමට එම ස්ථානවලම න්‍යෂ්ටික මධ්‍යස්ථාන පිහිටුවීම හාස්කමකි. සැබෑවටම සිදුව ඇත්තේ කන්න හිතුණාම කබරගොයා තලගොයාවීමකි. ඊශ්‍රායෙලයට සහ බටහිර යුරෝපීය රටවල් ඇතුළත් ඇමරිකාවට අවශ්‍ය වන්නේ තමන්ට ගැති පාලනයක් ඉරානයේ ස්ථාපිත කිරීමය.

පළමුවෙන්ම ඉරානයේ න්‍යෂ්ටික වැඩ පිළිවෙළ යුද්ධයට හේතුව සේ දැක් වුවත් පසුව තවත් ඉල්ලීම් දෙකක් එකතු කෙරිණ. ඒ ඉරානයේ මිසයිල වැඩ පිළිවෙළ නතර කිරීම සහ දේශපාලන නායකත්වය බටහිර රටවලට ගැලපෙන ආකාරයට වෙනස් කිරීමය. සරලව ආගමික නායක අයතොල්ලා ගේ නායකත්වයෙන් ඇති පාලන ක්‍රමය වෙනස් කොට බටහිර රටවලට ගැලපෙන දේශපාලන ව්‍යුහයක් ස්ථාපිත කිරීමය. තිරණාත්මක ඉල්ලීම එයයි. න්‍යෂ්ටික අවි පැතිර යෑම ලෝක සාමයට ඇති තර්ජනයක් සේ දකින්නේ නම් ඊශ්‍රායෙලය සතු න්‍යෂ්ටික අවි ද විනාශ කළ යුතුයැයි බලපෑම් කළ යුතුය. ගණන් බලා ඇති ආකාරයට ඊශ්‍රායෙලය සතු න්‍යෂ්ටික අවි ප්‍රමාණය අනුව එය ලොව සිවුවැනි හෝ පස්වැනි න්‍යෂ්ටික බලවතාය. එහෙත් බටහිර කිසිම රටක් ඒ ගැන සඳහන් කිරීමට හෝ ඉදිරිපත් වන්නේ නැත. එමනිසා න්‍යෂ්ටික වැඩ සටහන ඉරානය ආක්‍රමණය කිරීමට කඩතුරාවක් පමණි.

ඉරානයත් සමස්තයක් වශයෙන් මුළු ලෝකයත් තම යටතට ගත යුතුය යන අදහස ඩොනල්ඩ් ට්‍රම්ප් ගේ සිහිනයක් පමණක් නොවේ. දෙවන ලෝක යුද්ධයෙන් පසුව ලොව බලවත්ම රාජ්‍යය බවට පත් ඇමරිකා එක්සත් ජනපදය ඊට අභියෝගයක් වන කිසිම රටක් පැවතිමට ඉඩ නොදීම ජාතික ප්‍රතිපත්තිය කර ගත්තේය. මොන්රෝ න්‍යාය යනුවෙන් හැඳින් වූයේ එයයි. දැන් එය හැඳින්වෙන්නේ ඩොන්රෝ නමිනි.

එවැනි ආධිපත්‍යයක් පවත්වා ගැනීමට දෙවන ලෝක යුද්ධයෙන් පසුව බිහි වූ සමාජවාදී කදවුර පැහැදිලිවම අභියෝගයක් වුවද ඒ වන විටත් න්‍යෂ්ටික අවි නිපදවා ගත් සෝවියට් රුසියාව අක්‍රමණය කිරීමට එක්සත් ජනපදය ඉදිරිපත් වූයේ නැත. එහෙත් සෝවියට් කදවුරට අභියෝග කිරීමට හැම විටම රහසිගතවත් විවෘතවත් පියවර ගත්තේය.

ඉරානයේ ප්‍රජාතන්ත්‍රීයව තේරී පත් මොහොමඩ් මොසාඩේග් ගේ රජය 1953 දී පෙරළා දැමුවේ ඒ අනුවය. එම කුමන්ත්‍රණය ඇමරිකානු සී අයි ඒ සහ බ්‍රිතාන්‍ය ඔත්තු සේවා ආයතනය වූ ඇම් 16 සැලසුම් කළ බව දැන් තහවුරු වී ඇත. එම කුමන්ත්‍රණයෙන් පසුව බලයට පත් ෂා වසර 26ක කුරිරු පාලනයක් ගෙන ගියත් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය රැක ගැනීමට කැපව සිටි ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයට එය ගැටලුවක් වූයේ නැත.

අවසානයේ දී ඉරානය තුළින් මතු වු ජනතා විරෝධය හමුවේ ෂාට රටින් පලා යෑමට සිදු විය. ඔහුට රැකවරණය ලැබුණේ ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයෙනි. ඒ අනුව ඉරානයේ තමන්ට හිතවත් රාජ්‍යයක් පවත්වා ගැනීමට ඇමරිකාව ඉතිහාසය පුරාම උත්සාහ ගෙන ඇත.

මෙය මැද පෙරදිගට පමණක් සීමා වූ ප්‍රතිපත්තියක් නොවේ. පසුගිය දා වෙනිසුවෙලාවේ ජනාධිපති නිකොලස් මදුරෝ ඇමරිකන් හමුදාවෙන් පැහැර ගෙන ගියේ ද ලතින් ඇමරිකාව තම ග්‍රහණයේ පවත්වා ගැනීමටය.

පසුගිය සෙනසුරාදා ඇරඹි ප්‍රහාරය කොපමණ කලක් පවතීද යන්න ගැන දැනට කිසිවෙකුට නිශ්චිතව කිව නොහැකිය. ප්‍රහාරය දින කීපයකින් නිම කිරීමට හැකියැයි උදම් ඇනු ට්‍රම්ප් තම අරමුණු සාක්ෂාත් කර ගැනීමට කලක් යුද්ධය පවත්වා ගැනීමට සිදු වනු ඇතැයි පිළිගත්තේය. දැනට වාර්තා වී ඇති ඇමරිකානු භටයන් සිවු දෙනාට අමතරව තවත් අය මරණයට පත් වනු ඇතැයි ද කීවේය. නිශ්චිත මරණ සංඛ්‍යාව ගැන කිසිවෙකුට කිව නොහැකි නමුත් යුද උපකරණවලට අමතරව දෙපාර්ශ්වයෙන්ම ජීවිත හානි විශාල සංඛ්‍යාවක් සිදුවිය හැකි බවට සැකයක් නැත. යුද්ධය ඇරඹි පළමු දිනම තෙහෙරානයේ පාසලකට එල්ල වු මිසයිල ප්‍රහාරයකින් සිසුවියන් 300කට අධික සංඛ්‍යාවක් මිය ගිය බව ඉරානය පවසයි.

අවි ශක්තිය අනුව ඉරානයට ඇමරිකාව සහ ඊශ්‍රායෙලය පරාජය කළ හැකියැයි කිව නොහැකිය. ඉරානයද එවැන්නක් විශ්වාස කරනු ඇතැයි සිතිය නොහැකිය. අනෙක් අතට ඊශ්‍රායෙලය සහ ඇමරිකාව ගණන් බලා ඇති ආකාරයට දින කීපයකින් හෝ සති කිපයකින් යුද්ධයේ නිමාවක් නොවනු ඇත. එමනිසා මෙම ගැටුම අනිවාර්යෙන්ම දිර්ඝ කාලින සටනක් බවට පත් වනු ඇත. ඇමරිකාවට කෙසේ වුවත් ඊශ්‍රායෙලයට දිර්ඝ කාලීන යුද්ධයක් පවත්වා ගැනීම පහසු නොවේ. ගාසා තීරයේ ජනඝාතනය වසර හතරක් තිස්සේ පවත්වා ගෙන ගියේ වෙනස් වාතාවරණයක් යටතේය. හමාස් සංවිධානයේ ප්‍රහාරක ශක්තිය යුද්ධය හට ගෙන දින කීපයකින් අවසන් විය. ඊශ්‍රායෙල් හමුදාවට ගාසා තීරයේ ඕනෑම තැනකට ප්‍රහාර එල්ල කිරීමේ හැකියාව තිබිණ.

ඉරානයේ තත්වය ඊට හාත්පසින්ම වෙනස් ය. දශ ලක්ෂ 90ක් ජන සංඛ්‍යාවකින් යුත්  ඉරානයේ භුමි ප්‍රමාණයද ඊශ්‍රායෙලය මෙන් හතළිස් ගුණයකි. භු විෂමතාවයද දීර්ඝ කාලීන ගරිල්ලා යුද්ධයකට ගැලපේ. එමනිසා දැනට එල්ල කරන ප්‍රහාරවලින් ඉරානයේ ප්‍රධාන නගරවල බලය අත්පත් කර ගත්තත් ස්ථාවර පාලකයක් පිහිටුවීම බෙහෙවින් අසීරුය. විය හැක්කේ ඉරාකය ලිබියාව වැනි රටවල පවතිනවාටත් වඩා බෙදී බිඳී ගිය තත්වයකි. එය කිසිසේත් ඇමරිකාවේ හෝ ඊශ්‍රායෙලයේ අරමුණු සපුරා ගැනීමට හිතකර නොවේ.

ස්ථාවර මධ්‍යගත පාලනයක් වෙනුවට ඊශ්‍රායෙලයේ සැලසුම වන්නේ වාර්ගික පදනමක් යටතේ එකිනෙකා සමග සටක් වදින ප්‍රාදේශීය නායකයන්ගේ මෙහෙයුම යටතේ කුඩා රාජ්‍ය ගණනාවකට ඉරානය කැබලි කිරීමය. එවැන්නක් ඇමරිකානු අරමුණුවලට ද ගැලපේ. ඉරානයේ ජන සංයුතිය අනුව ඇසර්බයිජානු, කුර්දි සහ බැලොකිස්තානු වශයෙන් වාර්ගික ජන කොටසක් රාශියක් සිටින නිසා ඉරානය කඩා විසුරුවා හැරීමට පහසු වාතාවරණයක් පවතී. කුර්දි සහ බැලොකිස්ථානු ජන වර්ග දැනටමත් ස්වයං පාලන ඉල්ලා සටන් කරති. මෙසේ ජනවාර්ගික පදනමක් යටතේ අසල්වැසි රටවල් කැබලි කිරීම සයන්වාදී යුද සැලැස්මේ කොටසකි.

එහෙත් වැදගත්ම කාරණය ඉරානයේ දශක ගණනාවක් තිස්සේ පැවති ආගමික පූජක පාලනය පහසුවෙන් යටපත් කළ හැකිද යන්නයි. ඉරානයේ හමුදාව වන ඉස්ලාමීය විප්ලවවාදී ආරක්ෂක බලකාය (IRCG) පහසුවෙන් කැබලි කළ නොහැකි වනු ඇත. ෂා ගෙන් පසුව දේශපාලන සහ ආර්ථික බලය සතු වූයේ මෙම සුපිරි හමුදාවටය. කලින් කලට පැවැත්වෙන ඡන්ද විමසීම්වලින් විවිධ පුද්ගලයන් බලයට පත් වුවද සැම විටම තිරණාත්මක සාධකය වූයේ මෙම ඉස්ලාමීය විප්ලවාදී ආරක්ෂක හමුදාවයි. බොහෝ විට රටේ විවිධ ප්‍රදේශවල ආණ්ඩු විරෝධී අරගල හටගත්තේ ද මෙම හමුදාවේ සමහර අත්තනොමතික ප්‍රතිපත්ති සහ ක්‍රියා මාර්ගයි.  

අනිත් කාරණය බොහෝ රාජ්‍ය නායකයන් පවසන ආකාරයට රාජ්‍ය තාන්ත්‍රික මට්ටමෙන් සහ සාකච්ඡා තුළින් විසඳුමක් ලබා ගැනීමට නොහැකිද යන්නයි. ඇමරිකානු ජනාධිපති සාකච්ඡා නැවත ඇරඹීමට සූදානම්යැයි දැනටමත් පවසා ඇත. ඉරානය විය යුතු ආකාරයටම එම යෝජනාව සම්පූර්ණයෙන්ම ප්‍රතික්ෂේප කරයි. සාකච්ඡා මාර්ගයෙන් මෙම ගැටලුවට විසඳුම් ලබා ගැනීට ඇමරිකාව සූදානම් නැති බව පසුගිය මාස කීපය ඇතුළත අවස්ථා දෙකකදීම පෙන්වා ඇත. ප්‍රහාරය ඇරඹීමට දින කීපයකට පෙර ජිනීවා හිදී පැවති සාකච්ඡා ඉතාමත් සාර්ථකයැයි ඇමරිකානු පාර්ශ්වය මෙන්ම ඉරානයේ නියෝජිතයා ද පැවසුවේය. පසුගිය වසරේ ගුවන් ප්‍රහාර එල්ල කෙළේ සාකච්ඡා පවත්වන අතර ය. සාකච්ඡා සාර්ථක වීමට නම් ඉරානය කොන්දේසි විරහිතව ඇමරිකානු ඉල්ලීම් පිළිගත යුතුය.

කලාපයටත් ලෝකයටත් දැඩි බලපෑමක් වන මෙම යුද්ධයෙන් තහවුරු වන වැදගත්ම කාරණය වන්නේ සාකච්ඡා සම්මුති නව අධිරාජ්‍යවාදී යුගයේ උපාය උපක්‍රමවලින් සම්පූර්ණයෙන්ම ගිලිහී ඇති බවය. ඉරාන යුද්ධය මෙන්ම යුක්‍රේන් යුද්ධය සම්බන්ධයෙන් ද එය සත්‍යයකි. යුක්‍රේනයේ අවි ගැටුම් ඇති විමට පෙර සාමකාමී විසඳුමක් සඳහා යුරෝපිය රටවල් සහ රුසියානු අතර ඇති කර ගත් මින්ස්ක් ගිවිසුම් දෙකම බටහිර රටවල් යොදා ගත්තේ යුද්ධයට සූදානම් වීමේ ආවරණයක් සේය. මේ බව ජර්මන් චාන්සලර් ඇන්ජෙලා මර්කේල් ප්‍රසිද්ධියේම පැවසුවාය.

එමනිසා ඉරානයට එරෙකහිව ඇමරිකාව සහ ඊශ්‍රායෙලය ගෙන යන යුද්ධය අවසන් වන්නේ මැද පෙරදිගට මෙන්ම විශේෂයෙන්ම ආසියානු කලාපයට අත්වන මහත් විනාශයකින් බව පැහැදිලිය. ජාත්‍යන්තර නීතිය වල්වැදී එක්සත් ජාතින්ගේ සංවිධානය අවලංගු වීමෙන් සිදු වන්නේ නැවතත් දහනම වැනි සියවසේ සහ විසිවැනි සියවසේ මුල භාගයේ පැවති මංකොල්ලකාරී අධිරාජ්‍යවාදී පාලන ක්‍රමය අලුත් ඇඳුමකින් නිරුවත් වීමය.

The post මංකොල්ලකාරී අධිරාජ්‍යවාදය නැවතත් ලෝක සමය බවට පත්වේ.. appeared first on විවරණ.

මෙවන් අදහසක් මතු වූයේ විශේෂයෙන්ම ජනපති අසුනට ඉක්මණින්ම ගොඩ වීමට අපේක්ෂාවෙන් සිටින පොදුජන එක්සත් පෙරමුණේ නායක නාමල් රාජපක්ෂ මහතා නිතර පුවත් පත්වලටත් වෙනත් මාධ්‍යවලටත් කරන ප්‍රකාශන කියවීමෙන් සහ සවන් දීමෙනි. පසු ගිය දා ඔහු පොළොන්නරුව හිටපු මංත්‍රී අමරකීර්ති අතුකෝරළ ඝාතනයේ නඩු තීන්දුව ප්‍රකාශයට පත් කිරීමත් සමග එවැනිම වැදගත් ප්‍රකාශයක් කළ බව පුවත් පත්වල පළ විය. අමරකිර්ති ඝාතනය ගැන අධිකරණයෙන් ලබා දුන් විනිශ්චය අගය කළ ඔහු එම ඝාතනයට හේතු වූ තවත් කරුණක් වන 2022 අරගලයට ලැබුණු අරමුදල් ගැන ද පරික්ෂණයක් පවත්වන්නැයි ඉල්ලා සිටියේය. අමරතීර්ති ඝාතනයට ලක් වූයේ 2022 මැයි 9 වැනි දා අරගලය මර්දනය කිරීම සඳහා අරලිය ගහ මන්දිරයේ පැවති සැලසුම් කිරීමේ රැස්වීමකට සහභාගි වී ආපසු පොළොන්නරුව බලා යමින් සිටිය දී නිට්ටඹුවේ දීය. එමනිසා මෙම ඝාතනය සහ අරගලය අතර සම්බන්ධතාවයක් තිබෙන්නට ඇතැයි නාමල් රාජපක්ෂ සිතනවා විය හැකිය.

ඇත්තෙන්ම එවැනි සිතුවිල්ලක් ඇතිවීම සාධාරණය. අරලියගහ මන්දිරයේ පැවති රැස්වීමෙන් පසුව පොලිස් රැකවරණය ලත් පිරිසක් ගාළුමුවදොර අරගල භූමියේ සිටි තරුණ තරුණියන්ට පහර දුන් ආකාරය සජීවී ලෙස විකාශය වීම නිසා රට පුරාම උද්ඝෝෂණ තත්වයක් වර්ධනය වූ බවද රහසක් නොවේ. අමරකිර්ති මරණයට පත් වූයේ ද අරගලයට සහාය පළ කළ පිරිසක් නිට්ටඹුව  නගරයේ විරෝධතා දක්වමින් සිටිය දී ඒ අසළින් ඔහු සිය ආරක්ෂකයාත් මෝටර් රථයෙන් ගමන්ගත්  නිසාය. ගාළුමුවදොර අරගල කරුවන්ට පහර දීම නිසා කෝපයට ලත් පිරිස පොහොට්ටු ආණ්ඩුවේ මංත්‍රී කෙනෙකු වූ අමරකීර්තිට පහර දීමට ඉදිරිපත් වූහ. මරණය සිදු වූයේ එම නිසාය. අමරකීර්තිගේ ආරක්ෂක භටයා ගේ වෙඩි පරින් එතැන සිටි විරෝධතාකරුවන් දෙදෙනෙකුද මරණයට පත් විය.   

කුමන තත්වයක් යටතේ වුවද ජීවිත හානි සිදු කිරීම ශිෂ්ට සමාජය පිළිකුල් කරන්නකි. අමරකීර්ති ඝාතනය ද එවැන්නකි. එමනිසා එවැනි ප්‍රචණ්ඩ ක්‍රියා සම්බන්ධයෙන් නීතිය ක්‍රියාත්මක වීම රාජපක්ෂ ආණ්ඩුවේ ප්‍රතිපත්තිය නොවුවත් අනිවාර්යෙන්ම සිදු විය යුත්තකි. රාජපක්ෂ යුගයේත් ඉන් පෙර පැවති පාලන කාල තුළත් ඝාතනය කළ ජනමාධ්‍ය වේදීන් ඇතුළු බොහෝ දෙනෙකු සම්බන්ධයෙන් මෙතෙක් යුක්තිය ඉටු වී නොමැති තත්වයක් යටතේ අමරකිර්ති ඝාතනය සම්බන්ධයෙන් වසර හතරක් ඇතුළත හෝ විනිශ්චයක් ලැබීම ද අගය කළ යුතුය. රාජපක්ෂ යුගයේ මෙන් නොව දැන් අධිකරණය ආන්දෝලනාත්මක සිද්ධීන් ගැන වඩාත් වේගවත්ව ක්‍රියා කිරීම නාමල් රාජපක්ෂගේ මෙන්ම අපගේ ද ප්‍රසාදයට ලක් වන්නකි.

ඉන් උද්ධාමයට පත් නාමල් රාජපක්ෂ අරගලයට අරමුදල් ලබා දුන් අය ගැන පරික්ෂා කිරීමට කොමිසමක් හෝ කොමිටියක් පත් කළ යුතුයැයි ඉල්ලිම ද සාධාරණය. කිසියම් මුදලක් ලැබුණේ නම් ඒ පාතාලයෙන් ද නැතිනම් වෙනත් මූලාශ්‍රයකින්ද යන්න හෙළි කිරීම වැදගත් ය. අඩුම වශයෙන් එවැනි හෙළිදරව්වක් ආදායම් බදු දෙපාර්තමේන්තුවට වැදගත් ය. එහෙත් මෙවැනි පරීක්ෂණ කිසිසේත් අරගලයට පමණක් සීමා නොකළ යුතුය. විශේෂයෙන්ම මැතිවරණ සමයේ විවිධ දේශපාලන පක්ෂවලට රාජ තාන්ත්‍රික මූලාශ්‍ර හරහාත් වෙනත් මාර්වලිනුත් ලැබෙන මුදල් හෙළි කළ යුතුය. එසේ ලැබුණු මුදල් වැය කළ ආතාරයත් දැන ගැනීමට ජනතාවට අයිතියක් ඇත. එවැනි හෙළි කිරීම්වලින් අමරකීර්ති ඝාතනය සහ අරගලය අතර ඇති සම්බන්ධතාවය මෙන්ම දේශපාලකයන් සහ ඔවුන්ගේ ජයග්‍රහණයට දායක වූ අය ගැන ද ජනතාවත් අදාල බලධාරීනුත් දැන ගත යුතුය.

කණගාටුව වන්නේ බලයේ සිටින දේශපාලකයන් තමන් බලයට පත් කිරීමට මුදල් ආයෝජනය කළ අය ගැන මර නින්දේ පසුවීමය. නිදසුනක් වශයෙන් නාමල් රාජපක්ෂගේ පියාගේ ජනාධිපතිවරණ ඡන්ද ව්‍යාපාරයට මුදල් ලබා දුන් අය ගැන තොරතුරු ප්‍රසිද්ධියට පත් වූ නමුත් ඒ ගැන පරීක්ෂණ කොමිසම් හෝ කොමිටි පත් කෙරුණේ නැත. එම තොරතුරු හෙළි කළ අයට එරෙහිව නඩු පවරන බවට තරවටු කළ ද තවමත් එවැන්නක් සිදුව නැත.

එම සිද්ධිය මෙසේය. 2018 ජුනි 17 වැනි දා එකොනොමි නෙක්ස්ට් වෙබ්පුවත් පත ඇමරිකාවේ නිව්යෝර්ක් ටයිම්ස් පුවත් පතට මාරියා අබි හබිබ් නම් ජනමාධ්‍ය වේදිනිය සැපයු ලිපියක් පළ කෙළේය. එහි මූලික වශයෙන් සදහන් වූයේ 2015 ජනාධිපතිවරණයට ඉදිරිපත්ව සිටි මහින්ද රජපක්ෂට චයිනා හාර්බර් කෝපරේෂන් නම් චීනයේ ලියාපදිංචි සමාගමක් ඇමරිකානු ඩොලර් දශ ලක්ෂ 7.6ක් ලබා දී ඇති බවය. එම ලිපියේ මුදල් තැන්පත් කළ බැංකුව සහ ගිණුමේ විස්තර ද ඇතුළත් විය.  මුදල් ප්‍රමාණය රුපියල්වලින් නම් මිලියන 2280 කි. (ඩොලරයක රුපියල් වටිනාකම 300ක් සේ ගණනය කිරීමෙන්)  කුමන ගණන් බැලීමකින් වුවද එම මුදල සුළුපටු නොවේ. මෙම පුවත පළ වූ වහාම ප්‍රතිචාර දැක් වූ මහින්ද රාජපක්ෂ එය සම්පූර්ණයෙන්ම අසත්‍යයක්යැයි චෝදනා කොට ලිපිය සැපයූ ජනමාධ්‍යවේදිනියට සහ එය පළ කළ පුවත් පතට එරෙහිව නඩු පවරණ බවට තර්ජනය කෙළේය. එම පුවත පළ කිරීමෙන් වසර අටකට ආසන්න කාලයත් ගත වී ඇති නමුත් පැවරූ නඩුවක් ගැන දැන ගන්නට නැත. එවකට බලයේ සිටි යහපාලන ආණ්ඩුව ද ගත් පියවරක් නැත.

මෙය මැතිවරණ සමයේ දේශපාලන පක්ෂවලට සහ ඒවායේ නායකයන්ට විවිධ පුද්ගලයන් සහ සංවිධාන ලබා දෙන ‘‘ආධාර“ වලට සීමා වන්නේ නැත. වංචා සහ දූෂණ කුමන පාර්ශ්වයකින් සිදු වුවත් ඒවා විමර්ශනය කොට චෝදනා එල්ලවී ඇති පුද්ගලයන් නීතිය ඉදිරියට ඉදිරිපත් කිරීමට රාජ්‍ය යාන්ත්‍රණය දක්වන්නේ පුදුම සහගත අලස බවකි. අධිකරණයට ඉදිරිපත් වන නඩු ද තාක්ෂණ අඩුපාඩු නිසා ඉවත් කිරීම සහ ඉල්ලා අස් කිරීම නිතර සිදු වන්නකි. නිදහසින් පසු ගතව ඇති වසර හැත්තැහයක කාලය තුළම සිදුව ඇත්තේ දේශපාලන බලය ලබා ගන්නා තෙක් වංචා දූෂණ ගැන මහ හඬින් කතා තොට බලය ලැබුණ පසු නිහඬව සිටිමය. අරගලයට ලැබුණු මුදල් ගැන පරීක්ෂණ පැවැත්වීමට නාමල් රාජපක්ෂ ඉල්ලා සිටින්නේ තමන් වංචා දූෂණවලට විරුද්ධ බව පෙන්වා දේශපාලන වාසි ලබා ගැනීමට වඩා වැඩි දෙයකට නොවේ.

නාමල් රාජපක්ෂගේ විශේෂත්වය වන්නේ වංචා සහ දූෂණ ගැන සෙවීමට පරීක්ෂණ ඉල්ලා සිටින අතර ඔහුට විරුද්ධව ඉදිරිපත්ව ඇති චෝදනා දේශපාලන පලිගැනීම් සේ බැහැර කිරීමට උත්සාහ කිරීමය. මෙය ද සියලු දේශපාලකයන්ට පවතින මනෝ විකෘතියකි. ඒවාට ප්‍රතිකාර ලබා දිය හැක්කේ ජනතාවට පමණි. ඒ මැතිවරණයක දී ඔවුන් ප්‍රතික්ෂේප කිරීමෙනි. 2024 ජනාධිපතිවරණයේ දීත් ඉන් අනතුරුව පැවති පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයේ දි සිදු වූයේ එයයි. ජනතාව පෙරට වඩා දේශපාලන වශයෙන් සවිඥානක බවට නිදසුනකි. පුවත් පාලනයකින් යටපත් කළ නොහැකි නූතන තොරතුරු සන්නිවේදනයේ පවතින වර්ධනයත් සමග මෙම ප්‍රවනතාවය වඩාත් වැඩි විය හැකිය.  

අවාසනාවකට මෙන්, තරුණ මෙන්ම වයෝවෘද්ධ දේශපාලකයන් මෙය තේරුම් ගත් බවක් නොපෙනේ. ඔවුන් තවමත් විශ්වාස කරන්නේ ජනතාව ප්‍රතික්ෂේප කළ පැරණි දේශපාලන උපාය මාර්ග බලය ලබා ගැනීම සඳහා නැවතත් යොදා ගත හැකිය යනුවෙනි. කෙටියෙන් ඇහේ ඇති පොල්පරාලය ඔවුන්ට පෙනෙන්නේ නැත. ක්‍රමයේ වෙනසක් අවශ්‍ය වන්නේ එම නිසාය. ක්‍රමයේ වෙනසක් යනු බලයේ සිටින දේශපාලකයන් වෙනුවට වෙනත් කණ්ඩායමක් පත් කර ගැනීම පමණක් නොවේ. දේශපාලන බලය හසුරුවන ආයතනගත නිලධාරි තන්ත්‍රය වෙනස් කිරීමට ද හැකියාව තිබිය යුතුය. එය දේශපාලන බලය අත්කර ගැනිමටත් වඩා දුෂ්කර අසීරු කටයුත්තකි. එහෙත් විකල්පයක් නැත.

ඇත්තෙන්ම ගාළුමුවදොර පිට්ටනියේ අව්වට වේලෙමින් වැස්සට තෙමි තෙමී තරුණ තරුණියන් ඉල්ලා සිටියේ එවැනි වෙනසකි. ගෝටා ගෝ හෝම් සටන් පාඨයෙන් අදහස් වූයේ බලයේ සිටි ගෝඨාභය රාජපක්ෂ බලයෙන් ඉවත් කිරීම පමණක් නොවේ. පුද්ගලයන් ඉවත් කිරීමට වඩා ගැඹුරට යන සිස්ටම් චේන්ජ් එකකි. අරගලයේ යෙදි සිටි තරුණ තරුණියන්ට ඇමරිකානු තානාපති කාර්යාලයෙන් හෝ වෙනත් සංවිධානවලින් මුදල් ආධාර ලැබුණේද යන්න තිරණාත්මක සාධකය නොවේ. එසේ මුදල් ලැබුණාද මුදල් ලබා ගත්තේ කවුරුන්ද යන්න සොයා බැලීමේ කිසිම වරදක් නැත. ඒවා ද හෙළිදරව් විය යුතුය. එය ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී සමාජයක පැවැතිය යුතු ආරක්ෂා කළ යුතු මූලධර්මයකි. වැදගත් වන්නේ ඔවුන් පෙනි සිටි අරමුණයි.

සුවහසක් ජනතාව වීදි බැස්සේ සැබැවින්ම දේශපාලන මෙන්ම සමාජ වෙනසක් අපේක්ෂාවෙනි. ජාතික ජනබලවේගයේ ආණ්ඩුවක් බලයට පත් කිරීමට ඡන්ද බලය පාවිච්චි කෙළේ එම අරමුණෙනි. උතුරේත් දකුණේත් ජනතාව ඡන්දය ලබා දුන්නේ බොහෝවිට තමන් ඡන්දය දෙන අපේත්ෂකයා හෝ නොදැනය. ඔවුන්ගේ විශ්වාසය වූයේ ප්‍රතිපත්තියක් කෙරේය. එනම් දූෂිත පැරණි ක්‍රමය වෙනස් කොට නව ජනතාවාදී පාලනයක් බිහි කිරීමය. එමනිසා ඉදිරියේ දී ජනතා විශ්වාසය දිනා ගැනීම සඳහා වංචා දූෂණ ගැන හෙළිදරවු කිරීමට අමතරව ජනතාව බලගන්වන වැඩ පිළිවෙළක් ඉදිරිපත් කළ යුතුය. එය ඡන්ද පොරොන්දුව ඉක්මවා යන යථාර්ථයක් කරන්නේ කෙසේද යන්න පැහැදිලි කළ යුතුය. එවැනි වැඩ පිළිවෙළක් සහ ක්‍රියා මාර්ග ජනතාව අතට පත් වන තෙක් දේශපාලකයන් මෙන්ම ජනතාව ද සිටින්නේ

The post යළි උපන් අවතාර පැරණි හොල්මන්වලින් වෙනස්වන්නේ නැත.. appeared first on විවරණ.